Sinds eind augustus heb ik een nieuwe werkplek. Mijn mastering studio is verhuisd naar de overkant van de straat, letterlijk(!). Het verhuizen van een (mastering) studio is nogal een onderneming en ik ging dan ook een spannende maar leuke tijd tegemoet.

Allereerst is daar de nieuwe ruimte. Hoe klinkt ie? Geen idee. Ik kon moeilijk bij de vorige bewoners aankloppen met de vraag of ik een set speakers neer kan zetten om een middagje te luisteren. Kopje koffie erbij, taart en daarna bier met bitterballen. Ik zag het wel voor me, maar de realiteit bleek toch anders.

Op de dag dat we de sleutels van onze nieuwe kribbe kregen heb ik gelijk mijn Amphions verhuisd naar de overkant om een testopstelling te maken. Een spannend moment want ik had werkelijk geen idee hoe de ruimte zou klinken. Nu klinkt iedere lege ruimte met speakers er in niet bepaald jofel. Een galmbak als je het mij vraagt, maar daar kan ik wel doorheen luisteren.

Het enige wat voor mij belangrijk is, is de vraag of de lage tonen voldoende weg kunnen lekken uit de ruimte. Lukt dat niet, dan zul je moeten gaan bass-trappen om problemen met je laagweergave aan te pakken. Een bass trap is een soort stofzuiger voor het laag. Het overtollige laag wordt afgevangen om een mooie egale weergave te krijgen.

Ik ben niet zo van het meten van ruimtes, getallen zeggen mij niet zo veel. Mijn meetinstrumenten zitten links en rechts aan mijn hoofd. Zo vertelden mijn oren mij dat er met het laag in deze ruimte weinig mis is. Ondanks de galm van de lege ruimte blijkt het laag verbazingwekkend egaal. Bijzonder toch wat je qua akoestiek cadeau krijgt van een huis uit 1928. Zo lek als een mandje, ideaal!

Maar goed, na de luistersessie begon de klus: allereerst is het plafond gestuct en heb ik de wanden gesausd. De bestaande vloer is van massief hout: perfect! Vervolgens het aanpassen van de akoestiek. Uit de vorige studio kwamen een aantal panelen, zowel diffusie als absorptie. Ik ben begonnen met het ophangen van panelen tussen de speakers en op het plafond, gevolgd door een uitgebreide luistersessie.

Luisteren is erg belangrijk bij het maken van akoestische aanpassingen. Het klinkt als een open deur, maar het kan geen kwaad om eerst aan je ruimte te vragen wat ie nou eigenlijk fijn vindt, alvorens je je hok volbouwt met traps, absorbers en diffusers. Ja, je kunt ook te veel aanpassingen aanbrengen met een soort (half)dode kamer als gevolg.

Wat ik doe is eigenlijk vrij eenvoudig. Ik luister naar muziek die ik echt goed ken. Dat zijn een handvol nummers van diverse artiesten in diverse genres. En nee, geen mp3’s of lossy streaming. Ik luister alleen ongecomprimeerde wav-bestanden. Daarbij let ik vooral op stereobeeld, de laagweergave en last but not least: klinkt het lekker? Daarna haal ik wat te drinken (koffie, bier, Fristi). De volgende dag ga ik opnieuw luisteren en bepaal ik wat er anders moet. Is de ruimte niet droog genoeg? Absorptie. Is de ruimte droog genoeg maar is er te weinig focus? Diffusie. En hoe zit het met de balans tussen links en rechts?

Dit proces herhaal ik een paar keer. Zo duurt het akoestisch opbouwen van een ruimte met een beetje mazzel een kleine week. De studio is met succes verhuisd en de ruimte klinkt beter dan ik had durven dromen. Meer focus en beter laag. Kortom: mijn perfecte werkplek!

Een hoop werk, maar erg tof om mee te maken zo’n studioverhuizing. Volgend jaar weer! (nee, grapje)