Ping! Mail. Van Gaëlle. “Ça n’est pas très heureux à l’oreille”, schrijft ze.
Gaëlle is Française én lerares Frans. Ze mailt me over een ‘uitspraakdingetje’ dat ze hoorde in de net opgenomen zangpartij van mijn nummer Not Here in het Frans. Van de verbinding die ik heb gemaakt tussen de woorden ‘nous’ en ‘enfin’ worden haar Franse oren niet blij. En die van de rest van Frankrijk straks net zomin.
Even zakt de moed me in de schoenen. Was ik er maar nooit aan begonnen: een muziekproject waarin ik elk nummer niet alleen in het Engels, maar ook in het Frans, Italiaans en Portugees zing. Eén albumbox in vier taalversies dus.
Voordat ik de vertalingen van de Engelse songs in de studio zing, oefen ik de nummers thuis. Deze laat ik dan ter correctie aan mijn inmiddels flink gegroeide taalhulptroepen horen. Of ik stuur een oefenopname. Daarna stromen de whatsappjes met audioberichten binnen. “Daisy, die ‘a’ die je daar zingt, dat moet meer een ‘ae’ zijn. Luister maar.” En dan volgt er een heel Frans uitgesproken woord, waarin ik met mijn Hollandse oren geen verschil kan ontdekken met mijn eigen uitspraak. Maar toch schijnt het in verstaanbaarheid én betekenis een wereld van verschil te zijn.
Van de woorden ‘nous’ en ‘enfin’ heb ik nouszenfin gemaakt, schrijft Gaëlle. Niet per se fout, maar hier klinkt het toch nét niet lekker. Wie ben ik om haar mening te negeren? Dus vraag ik de volgende dag in Rocktown studio aan Ocki of hij het nummer er weer even bij wil pakken. Ik moet in elk refrein twee keer van nouszenfin ‘nous enfin’ maken.
Alsof het geen probleem is, zoekt hij de track erbij. Maar ik zie hoe hij me de laatste weken, elke keer wanneer ik iets futiels wil veranderen, steeds vreemder aankijkt. Chris, de andere producer, overweegt intussen een kort dutje op de bank te gaan doen.
Zo nonchalant mogelijk loop ik richting de microfoon. In mijn broekzak trilt mijn mobiel. Vast weer een whatsappje van één van mijn taalhulptroepen.
In een reeks van zes ep’s onder de noemer ‘The Europe Files’, woont Daisy steeds zo’n vijf maanden in een Europese stad waar ze optreedt en liedjes schrijft. De eerste ep getiteld ‘The Paris file’ kwam uit in 2011, waarna ‘Palermo’ (2012) en ‘Lissabon’ (2014) volgden. Op zoek naar het gevoel van vrijheid, deelt Daisy door middel van liedjes haar ervaringen tijdens het verblijf in de verschillende steden. Hoe het vertalen en de album-opnames Daisy vergaat, kun je volgen op haar website.
