Dagboek van een band: TV Debuut

Het is zover, krap een paar jaar na onze oprichting is ons tv debuut aanstaande. Het is niet zo dat het door hard onderhandelen tot stand is gekomen of doordat ik de juiste mensen ken, nee het is gewoon puur toeval. Wij waren de juiste band op de juiste plaats op de juiste tijd. Een niet nader te noemen bedrijf had een anderhalf jaar durend meningsverschil met ons, over geld natuurlijk. Maar elk nadeel heb z’n voordeel en zo kwam Amber in ons leven.

De presentatrice van de Belbus van Kassa, waar we voor de opnames de hele dag mee op pad waren, blijkt in het echt nog eens heel aardig en ook is ze zo gewoon gebleven. Gewoon samen een broodje brie eten bij een benzinepomp, geen probleem voor Amber. Even herkend worden door de mevrouw van de benzinepomp, gaat ze ook heel gewoon mee om, als een soort normaal mens. We kijken even goed hoe ze dat doet want wij moeten ons hier ook op voorbereiden als we eenmaal op tv zijn geweest. Het was een soort stagedagje met een BN’er en we hebben er veel van opgestoken. Ik denk dat we er klaar voor zijn.

Met een gezonde spanning zitten we voor de televisie. Chippie erbij, biertje in de hand en licht opgewonden zitten we elkaar moed in te praten. Het loopt me bijna dun door de broek van de spanning als we aangekondigd worden, door onze eigen Amber nog wel. Het gaat beginnen en voordat we er erg in hebben is het weer voorbij. De live opnames beperkten zich tot ongeveer 25 seconden daar waar het interview een stuk uitgebreider in beeld was. Van de 20 minuten die ik aan het woord was zijn er ongeveer 2 uitgezonden inclusief de enige stotter die ik produceerde die middag. Gelukkig viel het niemand op.

Na onze 5 minutes of fame is het pardoes weer afgelopen, nu komen de appjes, sms’jes en andere berichten binnen. Lof alom, is de kortste samenvatting van al deze berichten. In een roes beleven we de rest van de avond en ’s nachts feesten we door. Het is wel even de vraag hoe we weer onopvallend naar buiten moeten gaan om ons onder de gewone mensen te begeven. Gelukkig is het drie uur in de nacht dus moeten we zonder problemen thuis kunnen komen. De verwachting is dat we de volgende ochtend benaderd zullen worden door vele podia en festivals en ik neem aan dat de Zwarte Cross de eerste zal zijn vooral omdat ik opzichtig hun shirt in beeld heb gebracht. Ik leg mijn telefoon voor de zekerheid naast mijn bed.

Kijk hier de aflevering terug.

Richard Rotteveel maakt Glampunk met Helleveeg en Nederstoner met Zombie Waiste. Dagboek van een band is een soapcolumn met twee dikke knipogen en veel herkenbare situaties voor de doorsnee muzikant. Het beschrijft de perikelen van de Leidse band Helleveeg en legt ze langs de meetlat van de gemiddelde wereldartiest. Onder de naam Riesrot schrijft hij verhaaltjes, columns of blogs, vaak voetbal of muziek gerelateerd en te vinden op zijn website.

Playlist concerten februari 2019

Ook in februari kun je weer volop jouw Rotterdamse locals supporten! We hebben weer een playlist gemaakt met spelende lokale helden.