December feestmaand, tijd voor overdenkingen, eindejaarslijstjes en vooruitblikken op 2019. April 2018: Na eindeloze afspraken, contracten en onderhandelingen ligt onze debuut plaat bij alle vooraanstaande platenzaken in Leiden zoals de Plato en de Velvet. Weliswaar niet in groten getale, 5 bij Plato en 8 bij de Velvet, maar dat moet ook niet. Als het er teveel zijn, lijkt het of ze in de uitverkoop zijn. En niets is minder waar.
Om het unieke karakter te accentueren zijn er dan ook maar 297 geperst. We hadden er 300 besteld maar kregen er om een onverklaarbare reden 297 toegestuurd. Tsja, die platen business, het blijft toch rock-n-roll. De verkoop valt wat tegen want ze liggen er nog steeds, althans daar ga ik van uit want ik heb nog niets van de platenzaken vernomen, zelfs niet na Black Friday.
Zo zijn er ook nog de optredens van het afgelopen jaar, de één was nog beter dan de ander en aangezien we er twee achter de rug hebben klopt dit als een bus. Al sloegen bij het eerste optreden de stoppen door en bij het andere waren er wat gitaarsnaar, draad en knopjesproblemen. In beide gevallen gaf het wat oponthoud maar dat verhoogde vooral de spanningsboog bij het publiek dat vervolgens laaiend enthousiast was bij elk geluid wat we produceerden. Dat was een duidelijk gevalletje “elk nadeel heb z’n voordeel”.
Ik heb het niet zo op de kerst, zacht uitgedrukt. Het wordt nogal vreemd gevonden dat ik, als kersthater, een kerstsingle op ging nemen. In de zomer waren we hier al mee bezig. Gedwee liet ik me meevoeren met de wensen van de rest van de band. Een tactisch meesterplan want ik bleef gewoon kersthater en ging mee met de meerderheid. Er kwam een single en nu de kerst eraan komt moet er natuurlijk ook een kerstoptreden komen. Dit jaar beginnen we daarmee en vervolgens zullen we elk jaar in december onze “Bollocks To Xmas” spelen voor een uitzinnig publiek, wat dan toch al in de feeststemming is. Dan bedank ik, heel stiekem en ambivalent, God op mijn blote knietjes voor deze legale uitweg van het kerstdiner met elektrisch gourmetstel. Win win, of in van Gaal termen plus plus. Wat vooruitblikken naar 2019 betreft kan ik kort zijn: Rock On!!
Wordt vervolgd..

Richard Rotteveel maakt Glampunk met Helleveeg en Nederstoner met Zombie Waiste. Dagboek van een band is een soapcolumn met twee dikke knipogen en veel herkenbare situaties voor de doorsnee muzikant. Het beschrijft de perikelen van de Leidse band Helleveeg en legt ze langs de meetlat van de gemiddelde wereldartiest. Onder de naam Riesrot schrijft hij verhaaltjes, columns of blogs, vaak voetbal of muziek gerelateerd en te vinden op zijn website