Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. De ambitieuze meiden van The Maybellenes waren van 27 juni t/m 2 juli te vinden op de straten van Parijs voor een eerste buitenlands avontuur. Lees hier het verslag van de jonge Maybellènes rébellènes.

Dag 1. Attractiepark The Maybellenes
Daar gingen we dan. Drie meiden in een geleende Volvo naar Parijs. Helemaal blij dat ik de autorit van anderhalf uur naar onze bassiste Amé had overleefd, want aangezien ik nooit rijd, was dat al bijna het spannendste deel van de tour.

Daarna de autosleutel overhandigd aan Amé, en hoppatee, naar Parijs! Snel onze geweldige Volkswagenbus-tent opgezet in Bois de Boulogne en toen richting de stad.

Onze handen jeukten natuurlijk om lekker muziek te gaan maken, dus gingen we meteen naar de meest toeristische plek van Parijs: De Eiffeltoren. We wisten natuurlijk wel dat we daar eigenlijk geen straatmuziek mochten maken, maar rebellènes die we zijn, deden we het toch.

Na een paar nummers gespeeld te hebben kwamen we erachter dat de toeristen veel aandacht voor ons hadden. Vooral veel Chinese toeristen kwam zonder te vragen tussen ons in staan om gefotografeerd te worden met ‘lokale artiesten’. We voelden ons net een attractieparkje. Jammer genoeg waren ze blijkbaar allemaal aan het sparen voor andere dingen, want niemand kon een centje missen.

Net toen we zelf al een beetje genoeg kregen van het model staan voor tientallen camera’s, werden we weggestuurd door een vriendelijke politieagent. We verhuisden naar Palais de Chaillot. Vanaf de trappen van dit paleis had je prachtig uitzicht over de Eiffeltoren.

Op de marmeren vloer voor het paleis werd romantisch gedanst op zwoele muziek uit een boxje, en vele andere straatartiesten probeerden wat bij te verdienen rondom het paleis. Wij liepen zo ver mogelijk naar boven en speelden daar een aantal nummers. Het publiek was ontzettend enthousiast en veel toeristen behandelden ons als beroemdheden, maar dit keer op een leuke manier. Jammer genoeg werden we al snel weer weggestuurd door een andere politieagent.

Hij vertelde ons dat we na 22:00 uur door mochten spelen, maar dat andere straatartiesten tot die tijd een vergunning hadden en wij dus stil moesten zijn. Om 22:00 uur speelden we door en het publiek was nét zo leuk als eerst. Een goede afsluiter van onze eerste geslaagde dag in Parijs!

Dag 2. Montmartre
Onze tweede dag in Parijs begon met een date met Rikke (van Half Way Station) en Maurice in Montmarte. Rikke was onze coach bij Popsport en komt zelf ook vaak in Parijs om muziek te maken. Maurice woont in Parijs. We hadden afgesproken om samen naar Sacre Coeur te gaan om tips te krijgen voor goede locaties om te spelen.

Na een aantal Open Mics uitgezocht te hebben waar we de rest van de week heen konden, was het weer tijd om muziek te maken! Op de trappen van Sacre Coeur speelden al andere straatartiesten, dus zijn we iets doorgelopen.

Op de kruising van Sacre Coeur en een pleintje ernaast hebben we onze instrumenten uitgepakt. Het was een supergoede plek omdat het op een wandelroute lag. Het publiek was razend enthousiast en dit keer gelukkig ook bereid om ons te sponsoren!

We hebben heerlijk gespeeld maar kwamen al wel snel tot de conclusie dat onze set eigenlijk net iets te kort was en het handiger zou zijn om er nog wat nummers bij te hebben. Gelukkig hadden we nog een aantal nummers liggen, waaronder een kerstnummer, waar we prima wat woorden aan konden veranderen zodat het ook in de zomer speel-waardig was.

Let’s Go On A Date In Paris was geboren. Hoewel we een superplek hadden om te spelen, besloten we een paar straten verder te lopen om te kijken of er nog meer gouden plekjes waren.

Naast een pleintje, net in de schaduw, speelden we een paar sets (inclusief nieuwe nummers) en dat sloeg weer enorm aan. Wat opviel, tegen onze verwachtingen in, was dat onze muziek vooral bij groepen meiden erg in de smaak viel. We kregen ontzettend veel complimentjes.

Aan het einde van de middag was het tijd Montmarte weer te verlaten en richting Pub Le Klein Holland te gaan om te spelen op een Open Mic avond. Toen we aankwamen in Le Klein stonden de microfoons al klaar en even later openden twee muzikanten de avond met wat covers. Daarna mochten wij een paar eigen nummers spelen.

Het was helaas niet zo druk in de pub, maar een van de muzikanten wees ons op een andere Open Mic een paar dagen later, waar het wel druk zou zijn. Altijd fijn, een goede tip!

Tijd om terug te gaan naar ons tentje.

Dag 3. Notre Dame
Uiteraard waren we van plan zo veel mogelijk toeristische trekpleisters te bezoeken, dus was het hoog tijd voor een bezoekje aan het Louvre. Of ten minste, aan de buitenkant ervan. Want het Louvre is duur. En druk. En wij kwamen voor muziek en niet voor schilderijen.

Net naast het Louvre staat een mooi boogje, waar veel mensen langs lopen. Daar hebben we een set gespeeld, waar we al snel werden vergezeld door een vrolijke groep Amerikanen, die maar al te graag meezongen. Eerst een cover van Cheerleader en daarna zelfs onze eigen nummers! Ze waren dol enthousiast, en wij ook.

Na even een korte pauze speelden we weer een set op dezelfde plek, en gek genoeg hadden we toen bijna geen publiek. Het is heel apart hoe je als straatartiest op het ene moment een groot succes bent, en op het andere moment iedereen zonder opkijken langs je heen loopt. Tijd om te verhuizen naar een nieuw plekje: Centre Pompidou.

Bij Pompidou stond al een bandje te spelen. Na even geluisterd te hebben werden we uitgenodigd om mee te doen, en Amé en Danique gingen los! Er werd lekker geïmproviseerd en de sfeer was super.

Hierna wilden we toch zelf nog een aantal eigen nummers doen, en hebben we een plekje gezocht waar nog een beetje schaduw was (dat is heel lastig bij Pompidou). Jammer genoeg was het publiek niet zo leuk en dus stopten we al snel. Op naar de derde locatie van de dag: Notre Dame.

Eigenlijk waren we alle drie al een beetje moe van de warme dag (we hadden de week wel uitgezocht: elke dag tegen de 40 graden!), maar we wilden toch graag nog een keer proberen het publiek van Parijs enthousiast te maken over onze muziek.

Aangekomen bij de Notre Dame zagen we de muzikanten die we ook bij Pompidou hadden gezien, op de perfecte plek! Ze stonden op de hoek van de Notre Dame in de schaduw, bij een water tappunt.

Er stonden veel mensen om ze heen maar ze waren net klaar met spelen, wat heel voordelig was voor ons, want wij konden de plek meteen overnemen.

We hebben wel drie keer onze set na elkaar gespeeld zonder pauze, want wat was het druk! Super enthousiast publiek en ontzettend veel lieve mensen.

Toen we toch even een korte pauze namen werden we aangesproken door een Spanjaard, die vroeg of hij met ons mee mocht zingen. Hij had geen voorkeur voor een nummer, tempo of wat dan ook, hij wilde gewoon meezingen.

Wij besloten ons nummer Rotterdam te doen. We zetten in met het refrein, waarna hij de coupletten in mocht vullen. Wat er toen gebeurde zagen wij niet aan komen: hij begon in het Spaans te rappen! En goed ook! Het publiek (en wij) snapten niks van wat hij zong, maar het was ontzettend gaaf. Alweer een super dag, met een super afsluiting!

Dag 4. Maybe Boefjes
Op dag 4 vonden we dat we een beetje shoppen hadden verdiend, dus dat hebben we ’s ochtends gedaan. Dat klinkt heel braaf, maar we zijn wel voor het eerst in ons leven weggerend zonder te betalen, na een kopje koffie te hebben gedronken. We vonden 7 euro per kopje te veel, maar werden uiteraard achterna gerend en hebben uiteindelijk gewoon betaald. Tot zover onze carrière criminèl.

In de middag zijn we nog even langs de Champs-Elysée geweest, hebben een nummer gespeeld, werden totaal genegeerd door alle voorbijgangers en zijn weer vertrokken.

’s Avonds was het weer tijd voor een Open Mic Night, dit keer in Cafe Oz. Cafe Oz is een gezellig café, waar heel veel muzikanten op afkomen om twee nummers te laten horen aan mede muzikanten of toevallige café bezoekers. Om 21:00 uur werd de avond geopend door de organisator, die overigens ook een geweldige muzikant was, en daarna mocht de rest hun muziek laten horen. Ook wij hebben twee nummers gespeeld en het publiek was enthousiaster dan ooit! We hebben heel veel leuke muzikanten ontmoet en goede muziek gehoord. Café Oz is een aanrader.

Dag 5. Hot
Jeetje, wat een hitte! Het was alweer onze laatste dag en als echte bikkels gingen we gewoon op pad, ook al was het meer dan 40 graden. We vertrokken al vroeg naar Sacre Coeur om op ons oude vertrouwde plekje te spelen. Jammer genoeg was dat plekje al bezet en moesten we op zoek gaan naar iets anders.

Een straat verderop vonden we een mooi schaduw hoekje, maar na ons eerste nummer konden we daar ook weer onze spullen pakken omdat er een andere straatartiest een paar meter naast ons was gaan zitten, en zijn versterker had aangezet. Soms is het straatmuzikantenleven heel oneerlijk.

Na even te zoeken vonden we in een zijstraatje van een plein een leuk plekje waar we een paar sets hebben gespeeld. Gelukkig was het publiek heel fijn dus werden we weer een beetje opgevrolijkt. Daarna nog even terug gegaan naar ons favoriete eerste plekje, maar dat was zo in de zon dat er geen toerist meer te bekennen was.

We hadden nog tijd om naar een andere plek te gaan voordat we ’s avonds naar een café gingen, dus besloten we weer naar onze hotspot de Notre Dame te gaan. Wonder boven wonder was het daar wel heel druk ondanks de warmte, en hebben we nog even fijn kunnen spelen. Daarna was het alweer tijd voor het laatste optreden van onze Parijs tour, in Irish Pub The Highlander. Ook op deze Open Mic kwamen veel muzikanten af.

In de kelder van The Highlander werd een podium gemaakt met schattige lampjes en rond 21:00 uur werd de avond geopend door wederom de organisator van de avond. Ook hij kon geweldig spelen en kende zijn loopstation van binnen en van buiten. Na een paar andere muzikanten gehoord te hebben was de beurt aan ons en hebben we akoestisch en op onze blote voeten (als echte hippies) drie nummers gespeeld. Wat een superleuk optreden met gezellig publiek.

Een perfect einde van de tour!

Straatmuziek tips!

-Oefen van tevoren met op straat zingen, want dat is vermoeiender dan door een microfoon! Ik had na twee dagen last van mijn stem omdat ik niet gewend ben zo hard te zingen.

-Zorg dat het publiek altijd in de schaduw kan staan, en ga dus niet zelf in de schaduw staan als dat betekent dat het publiek in de zon moet staan. Dat doen ze namelijk niet.

-Ga bij toeristische plekken niet op de plek zelf staan, daar word je helaas vaak weggestuurd omdat andere artiesten een vergunning hebben. Ga net om de hoek staan waar de mensenstroom langs komt op weg naar de toeristische plek.

-Zorg dat je goed overzicht hebt over je bezittingen. Je speelt op straat en sommige mensen nemen liever dan dat ze geven.

-Reken niet teveel op je verdiensten, maar doe het vooral voor de ervaring en het plezier. Als je pech hebt en het is heel warm of het regent kunnen de verdiensten nog wel eens tegenvallen.

-Geniet ervan 🙂

Maaike Adegeest

Wil je meer weten over The Maybellenes? Bezoek hun website of Facebookpagina.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.