Spotify anno nu

chris andersonEen extra column van Chris Anderson in juni. Onze columnist breekt zijn hoofd toch nog eens over het fenomeen Spotify.  Zou het kunnen zijn dat Spotify weer nieuw leven gaat inblazen bij video en radio? 

En toch voel ik me als een plaat die blijft hangen als ik weer eens over Spotify begin. De streamingdienst die aan de ene kant zorgt dat muziek minder waardevol word in de ogen van de consument (gratis muziek streamen. Tsk tsk), maar aan de andere kant toch maar blijft pushen om de manier waarop we muziek luisteren positief te veranderen. Video killed the radio star, the internet killed the video star and Spotify killed the physical album, om het maar zo te zeggen.

Laatst gaf Spotify een Keynote conferentie waarin ze de toekomstige plannen voor het platform aan de wereld lieten zien. Een paar dingen vielen me hier het meest aan op: Spotify wil een einde aan genres maken door muziek aan te gaan bieden op feel of mood in plaats van op genre.

Persoonlijk vind ik dat een heel fris idee en ik als fervent luisteraar en maker van muziek kan alleen maar blij worden van muziek die minder in hokjes geduwd gaat worden. Niet dat Spotify de eerste is met dit concept. Ik denk dat de meeste van ons al lang hun muziek keus selecteren op hoe de sfeer in ons huis is of op hoe we ons voelen en de weg de Spotify hiermee in lijkt te willen slaan gaat dat proces alleen maar makkelijker maken.

Het tweede is dat het platform samen wil gaan werken met bekende radio hosts van verschillende grote stations zoals de BBC en met video websites zoals YouTube. Er komt podcast ondersteuning (iets waar ondergetekende heel erg naar uit zit te kijken) en er komt zelfs een playlist functie waar de app kijkt of je aan het sporten bent of niet door middel van een stappenteller en past vervolgens het BPM van de muziek aan aan de snelheid waarop je loopt!

Of het ook allemaal gaat werken zoals ze hopen is natuurlijk maar de vraag, maar het ziet ernaar uit dat Spotify luistert naar hun gebruikers en serieus bezig is aan het ontwikkelen van een platform waar je voor al je audio (en video!) benodigdheden bij terecht kan. Het enige puntje zoals altijd blijft de walgelijk lage royalties die de artiesten krijgen per play via Spotify. Laten we maar hopen dat de compensatie stijgt naarmate er meer en meer gebruikers gaan betalen voor de dienst.

Zou het kunnen zijn dat Spotify weer nieuw leven gaat inblazen bij video en radio? Wat denk jij?

Chris Anderson

Chris Anderson is een 23-jarige singer/songwriter en ambient producer uit Spijkenisse die, als hij niet met eigen muziek bezig is, zich stort op zijn nieuwe project; hij maakt een podcast vol relaxte elektronische muziek, waarin ook Rotterdamse artiesten gepromoot worden. Klik hier voor meer info.

Sulexx Streetz & Rocks van de Rots

cover patiencePatience
download-ep
urban / pop

De Rotterdamse Sulexx Streetz won op zijn 19e al de finale van Mundial Talents en trad overal op in binnen- en buitenland, maar kwam pas in 2013 in aanraking met Rocks van de Rots. Met hem ging hij de samenwerking aan en het resultaat is de acht tracks tellende Patience ep. De titel slaat op de lange tijd die het heeft geduurd voordat beide heren de perfecte match hadden gevonden om samen een unieke sound neer te zetten. En uniek is Sulexx’ sound zeker.

Het intro alleen al is een vrij bizarre mix van elektronica en bewerkte stemmetjes waar je niet echt een vinger op kunt leggen. De daaropvolgende track Troubled met de Schiedamse Laura van Braam is eveneens een vreemde mix van dancehall, pop en R&B maar dan zonder (harde) drums. Wat naast de soulvolle en warme sound van de zangeres direct opvalt is het stemgebruik van Sulexx; een mix van zang, toasting en rap met een ontzettend Brits(?) accent. Heel bizar, vooral als je in de bio leest dat Sulexx Colombiaanse roots heeft.

Eigenlijk val je bij elke track van de ene verbazing in de andere. Sulexx’ sound is met zekerheid uniek te noemen en wat ondergetekende betreft alles behalve hiphop, daarmee zou je hem tekort doen. Maar wat het dan wel is? Een track die opvalt is Little Man, voornamelijk vanwege het aanstekelijke refreintje.

Datzelfde geldt voor Tellin’ Dem’, de afsluiter van de plaat, met een licht dancehall gehalte, maar toch ook weer niet. Sulexx Streetz voldoet in ieder geval op geen enkele manier aan de verwachtingen van een typische hiphopplaat, en dat is zeker uniek. Zijn stem is tof, maar omdat de muziek vaak nogal expirimenteel is raak je als luisteraar gemakkelijk afgeleid. Je merkt ook dat de flow van Sulexx wat monotoner wordt naarmate de beat expirimenteler wordt.

Patience is al met al een bijzondere plaat met een eigen geluid en met zekerheid niet in één hokje te plaatsen.

Meer weten over Sulexx Streetz & Rocks van de Rots? Bezoek de website of Facebookpagina.

Conchitta Bottse