Caffeine – Window

  • Window

  • Caffeine
    • Genre: folkpop
    • Release-type: album, digitaal
    • Label: self-released

Dandelion kennen de meeste muziekliefhebbers wel en bij het luisteren van het Caffeine album Window valt de overeenkomst met Dandelion mij ook op. De dames zijn het vrouwelijke equivalent van de Amsterdamse/Volendamse band en komen uit Schiedam. Dan heb ik het over de ‘close harmony’.

Er zijn ook verschillen. Grootste verschil is dat Nienke, Meike en Luna meer de folk laten horen. Wat de songs van het drietal uit Schiedam ook muzikaal gezien veel gevoel geeft is de viool. Het stemgeluid van één van de dames doet mij ook denken aan de Amsterdamse Channah van ’t Riet.

Inhoudelijk zijn alle songs luisterliedjes waar je even voor moet gaan zitten. Veelal over de liefde. Pijn die je voelt, maar toch ook de liefde voor iemand als de relatie voorbij is zoals in het openingsnummer. Window is een raam waar je doorheen kijkt en het leven van iedereen kan vertellen. Tegelijkertijd is het ook een mooie vorm van zelfreflectie. Optimisme klinkt ook in de songs van Caffeine. Persoonlijke favoriet is One Way (This Town), wat weer denk ik te maken heeft met wat wij tegen elkaar kunnen zeggen en dat we daar achteraf weer spijt van kunnen krijgen. Een song die een levensles bevat.

Melt is een song waar de ambivalente gevoelens in terugkomt. Ergens diep van binnen is er toch dat stemmetje wat zegt dat iets niet helemaal goed is, maar aan de andere kant is er het gemis van die ene liefde die weer voorbij is en dat je toch dan weer smelt en valt voor die ene persoon, ondanks dat die het één en ander met je uithaalt. Het is voor een mens verscheurend. Moonblue brengt mij een glimlach op de lippen. Denken aan je geliefde.

Muzikaal gezien zijn er niet alleen maar folk invloeden. Caffeine laat verschillende stijlen op Window horen en daarmee laat de band horen welke potentie het heeft. Het laatste nummer Higher is een waardige afsluiter. Lekker uptempo met een aanstekelijk gitaarloopje in het nummer. Deze dames mogen wat mij betreft zo aanschuiven in het zaterdagmiddagprogramma ‘Het Muziekcafé’ op NPO Radio 2.

Volg Caffeine op Facebook voor het laatste nieuws en shows en kijk ook eens op hun website!

Interview: Minke Weeda

Minke Weeda: “De enige reden waarom je dit werk kunt doen, is omdat er artiesten bestaan.”

Rotterdammer Minke Weeda vernoemde haar promotiebedrijf, boekingskantoor en uitgeverij Rock ‘n’ Roll Highschool naar een nummer van haar favoriete band Ramones. Daarnaast is zij directeur van Stichting Live At Rotown en van hieruit mede-organisator van het nieuwe festival Left Of The Dial.

Hoe zij haar bedrijvige bestaan ziet? “Ik doe vooral wat ik leuk vind. Morgenochtend kan ik onder douche staan en ineens een idee krijgen. Als het blijft hangen dan ga ik ermee aan de slag.”

Arie Ribbens
Vertel eens iets over je achtergrond. Je bent begonnen als journalist?
“Ja, nadat ik de Havo had afgemaakt, wilde ik niet studeren. Schrijven vond ik leuk. Ik ben achtergrondverhalen over jongerencultuur gaan maken voor een heel links Utrechts blaadje genaamd Transit. Redactievergaderingen begonnen soms te laat, omdat er dan nog iemand zichzelf had vastgeketend bij Schiphol. Alleen maar thuis zitten schrijven was het uiteindelijk niet dus ben ik op de promotieafdeling van de metal-georiënteerde platenmaatschappij Roadrunner gaan werken. Die fuseerden met het meer in Nederlandstalig gespecialiseerde label CNR. We hadden daarna zowel Arie Ribbens als Slipknot in onze catalogus.”

Streetteams
“Rock ‘n’ Roll Highschool kwam voort uit het idee om streetteams van vrijwilligers samen te stellen die de straat opgingen om bands te promoten met flyers, posters, enzo. Ik deed dit voor Roadrunner, maar steeds meer platenmaatschappijen begonnen ernaar te vragen. De website stond bij toeval op mijn naam dus toen ben ik een eigen bedrijf gestart voor promotie en streetteams.”

Hoe groeide dit verder tot boekingskantoor en uitgever?
“Het heeft te maken met het feit dat ik altijd gewoon doe wat ik leuk vind. Als iets mij leuk lijkt om te doen en we gaan er niet failliet aan dan is dat een goede reden om het te doen. Zo simpel is het. Over vijf jaar kunnen we wel een chinees restaurant beginnen. Het boekingsgedeelte kwam op ons pad omdat we in ons werk veel goede bands tegenkwamen zonder boekingskantoor.”

Glossy
Als uitgever publiceerden jullie vijf delen van Sex, Drugs ‘n’ Rock ‘n’ Roll High School, een glossy en dik tijdschrift over het wel en wee van de Nederlandse muziekindustrie.
“Schrijven blijf ik leuk vinden en inmiddels hadden we veel kennis opgedaan over de muziekindustrie. Daarnaast kregen we veel stagiaires op kantoor die een muziekmanagementopleiding volgden, maar echt niks bleken te weten. Ze leerden op school totaal niet hoe het er echt aan toe gaat. Dus ook voor hen zijn we dat toen gaan opschrijven. Het eerste idee was een leuk gestencild blaadje, maar we hadden goede vormgevers (Unit 20) die er een onwijs mooi ding van maakten. Zo mooi dat het ineens heel serieus werd genomen.”

De vijf tijdschriften verschenen gedurende een tijdsduur van tien jaar en vorig jaar verscheen de laatste. Zie je veel verschillen tussen toen en nu?
“In het eerste magazine staan dingen waarvan ik nu denk: dat ik dat durfde op te schrijven. Het was best heftig van toon. Ik had ook nooit verwacht dat het meteen zo serieus genomen zou worden. Er stond een top 80 in met namen die er toe doen in de muziekindustrie. Dat werd echt bloedserieus genomen, met boze reacties van mensen die er niet instonden. Nu zie je dat bijvoorbeeld 3voor12 ook wel stukken schrijft over de achterkant van de muziekwereld. Toen was het vrij nieuw.”

Sukkels
Nog smeuïger is de boekuitgave Gejatte Verhalen vol vaak hilarische verhalen over hoe het er backstage aan toe gaat in de muziekwereld. Jouw eigen fascinatie voor die wereld lijkt groot te zijn.
“Ja absoluut. Het is gewoon mijn wereld. Je moet er oog en oor voor hebben: de verhalen over de drugs en de groupies, maar vooral ook de kleine menselijke onhandigheden die overal voorkomen dus ook ook backstage. Van kleins af aan heb ik muziek leuk gevonden. Het steunde mij zoals het een tiener, eenzaam op haar kamertje kan steunen. Ik wist al vroeg dat ik geen muziek kon maken, maar ik wilde en kon aan de achterkant wel iets aan bijdragen en dat vond ik ook belangrijk. Daarom is het mijn wereld geworden. Voor mij is het logisch om hierin de interessante of juist de belachelijke zaken te observeren en daar tijdschriften of boeken over uit te geven.”

Wat is jouw eigen kijk op de Nederlandse muziekindustrie?
“Het is wat het is: je hebt er leuke mensen en sukkels rondlopen. Mensen die snappen hoe het werkt of dat juist totaal niet doen, maar toch al heel lang in de muziekindustrie meegaan. De enige reden waarom je dit werk kunt doen is omdat er artiesten bestaan. Je hoort in dienst te werken van de artiesten en hun muziek. Daar wordt door sommigen heel makkelijk overheen gestapt omdat bijvoorbeeld geld verdienen belangrijker is. Dat vind ik sukkels.”
Is er rock-‘n-roll in de Nederlandse popwereld?
“Ha, wat is dat?”
“Een gevoel?”
“Dan zeker. Als rock-‘n-roll het begaan zijn is met muziek dan is het er.”

Rotown
“We organiseerden met Rock ‘n’ Roll Highschool altijd al veel in Rotown. Zoals concerten, maar ook de jaarlijkse Popquiz Marathon. Zo’n vijf jaar geleden gaf eigenaar en directeur van Rotown Dick Pakkert aan dat hij er mee ging stoppen. Hij vroeg mij als directeur van het programmagedeelte Stichting Live At Rotown. Dat had ik zelf niet kunnen bedenken, maar Rock ‘n’ Roll Highschool liep goed dus ik zag geen reden om het niet te doen.”

Rotown is al meer dan 30 jaar succesvol en overleefde menige Rotterdamse muziekclub. Wat is jullie geheim?
“Er werken mensen die weten wat ze doen en waar Rotown geschikt voor is. Onze verhouding met de gemeente is altijd goed geweest. Toen we met het idee kwamen om ook op locatie concerten te organiseren, waren zij heel welwillend. De organisatie is heel stabiel en het heeft natuurlijk een goed restaurant en café.”

Het is, heel on-Rotterdams ook geen opschepperige club en blijft relatief klein terwijl het een goede reputatie heeft in de internationale indie-scene. Hoe verhoudt Rotown zich tot Rotterdamse bands?
“Wat ik belangrijk vind is dat waar vroeger van die Rotterdamse avonden werden georganiseerd, wij nu iedere band, waar deze ook vandaan komt, serieus nemen en volwaardige aandacht geven. Iedere band wordt dus in het volledige programma opgenomen, met een eigen show of als voorprogramma. Maar niet: we doen drie bands die niets met elkaar te maken hebben behalve dat ze uit Rotterdam komen en dan maar hopen dat daar publiek op afkomt. We willen achter iedere band staan en deze neerzetten met de keurmerkstempel van Rotown.”

Wat is je persoonlijke kijk op de Rotterdamse muziekscene?
“Niets specifieks, los van het feit dat Rock ‘n’ Roll Highschool een aantal goede Rotterdamse bands in hun stal heeft en dat ik er via Rotown mee te maken krijg. Als er veel mensen in bands spelen dan zijn ze ook geïnteresseerd in concerten en verlevendigd dat de scene alleen maar. Ik vind het dus belangrijk dat er genoeg faciliteiten zijn: oefenruimtes, maar ook plekken waar bands die groter worden hun podiumpresentatie kunnen oefenen en hun shows in elkaar kunnen zetten.”

Left Of The Dial
“Met Rotownprogrammeur Stephan (Maaskant) kom ik regelmatig op showcasefestivals als South By Soutwest in Austin, The Great Escape in Brighton en het Reeperbahn Festival in Hamburg. Dan zie je in korte tijd heel veel bands bij elkaar. Zoiets willen wij ook in Rotterdam. Het festivalseizoen is na september afgelopen en dan krijg je in het najaar een hoos aan bands aangeboden voor het clubcircuit. Daar hebben we niet eens genoeg plek voor en de vraag is ook of het publiek zin heeft om een maand lang elke dag een bandje te gaan kijken. Op twee festivaldagen bundelen we nu 48 bands op zes locaties wat natuurlijk veel aantrekkelijker is.”
Gitaarbands domineren en het festival werd vernoemd naar een nummer van The Replacements.
“Ja, dat is mijn tweede favoriete band, haha. Onze droom is natuurlijk om uit te groeien tot een enorm showcase-festival met een bredere muziekkeuze en alles er op en er aan.”