Okkie maakt als dj veel mee en daarom deelt hij in zijn column weer een nieuw verhaal. Het is oktober 2021, Nederland heeft een tijdelijk versoepeld coronabeleid en ADE (Amsterdam Dance Event) gaat door met een programmering tot 01.00 uur. Het platenlabel PRSPCT nam de kans en organiseerde een label ‘night’ in OT301. Een perfect plek voor het industriële geluid dat de verwante dj en producers voortbrengen.

Mijn aanbod om te rijden voor deze rebellenclub werd aangenomen, dus ging ik met een gehuurde 5-deurs auto onderweg met een vj, 2 artiesten, mijn dochter en een berg
vj-apparatuur. Elke centimeter van de binnenkant werd benut. Wat op de terugweg zelfs een lekke band ten gevolge had maar dat terzijde.

We kwamen aan in de middag en gingen van start met de opbouw. Op zich niet ongewoon, wel dat de line-up al om 17.00 van start ging. Bijzonder voor een evenement dat normaal rond 00.30 aanvangt met bezoekers die nog in de sfeer moeten komen in de middag, een vreemd verhaal. Gedragen door een gevoel, gecreëerd door mensen die al meer dan een jaar
weinig tot niets te feesten hebben gehad. Niet uitzinnig in het begin, meeste aanwezigen beseffen dat andere bezoekers dicht bij hen in de zaal stonden. Onwennig omdat je al een jaar geen feest had meegemaakt. Langzamerhand kwam de sfeer los in de zaal.

In de entreeruimte waar de bar zich bevindt sta ik op mijn gemak, de avond gaat nog een tijdje door en ik neem mijn rust. Een persoon benadert me omdat ik een shirt van hardcore/D&B-held Hellfish draag. Hij vertelt me zeer enthousiast over veel releases die hij van buiten kent en op vinyl in bezit heeft. Ik versta hem helaas maar deels. Hij kan zijn verhaal niet goed kwijt want ik blijf “Ja!”, “Zoo!” en “Ik weet het!” zeggen. Een statische situatie ontstaat, niet negatief maar deze makker wordt wel iets te geestdriftig. De spanning loopt op bij hem. Hij kan zijn energie niet kwijt.

Dit eindigt bijzonder. Hij pakt mijn shirt ter hoogte van mijn buik en zet zijn tanden in mijn shirt! Waarna hij wegloopt, waarschijnlijk schrok hij van zijn eigen actie. Ik schrik en roep
hem na: “Wat doe jij nou”? De fan is al weg. Later op de avond zie ik hem nog lopen, ik ben iets voorzichtig in mijn houding. Je weet maar nooit. Hij wijst naar mijn shirt en steekt zijn duim op… alsof er niets is gebeurd. Of om aan te geven dat de stof goed smaakte misschien?