Een gevarieerde bandavond met als hoofdthema ‘grunge en punk’ liet op 6 april van alles op me afkomen qua jong, oud en verschillende subculturen. Deze avond trok mij voornamelijk door de locatie, het welbekende Poortgebouw, waar ik de laatste maanden bijna wekelijks te vinden was. Dit is een toplocatie voor de vier harde herrie bands, namelijk een voorheen gekraakt pand waar nog steeds dezelfde sfeer in lijkt te hangen als 30 jaar terug met muren vol beplakt en beschilderd met oude posters, teksten en tekeningen. Vanavond spelen hier NIES, Almost Extinct, Stiknaats en Waardeloos.

Omdat het Poortgebouw naast vereniging ook een woongemeenschap is en ze het geld slechts uit de kleine dingetjes kunnen halen was ook deze avond de entree op donatie. Twee van de vier bands had ik al meer dan vijf keer met plezier live kunnen zien. Dus dit alles bij elkaar was een goede uitnodiging voor mij om te gaan kijken!

Enthousiast kwam ik aan en terwijl de eerste band nog aan het opbouwen was in de zaal, liep ik de barruimte binnen waar al een hoop bezoekers te vinden waren. Het stroomde snel vol met een deels oude en deels nieuwe garde uit de Rotterdamse punkscene en ook waren er redelijk wat bekende gasten die hier wel vaker komen. Met deze gezellige boel verplaatsten we ons naar de zaal zodra er rond half tien gespeeld werd.

NIES was de eerste band, een vrij nieuwe punk- én huisband van het Poortgebouw zelf. Ik was erg benieuwd naar hun muziek, want ik ging ze deze keer voor het eerst live zien spelen. Met een vrouwelijke stem en een sterke jaren 70/80 punksound begonnen ze de set en hoorde ik al snel een bekend covertje van Doe Maar (Nix Voor Jou) voorbij komen, die ze van ska omgetoverd hadden tot eigen versie. Ik hoorde meerdere invloeden van zoal ska, rock&roll, hardcore punk en wat vrolijkere punk. Ze speelde nog wat covers, o.a Geen Nazi’s In Me Bakfiets van de Bakfietsboys. Ze zongen voornamelijk Nederlandstalig en het sprak mij echt aan.

Hierna volgde de band Almost Extinct, ook female fronted, een hardcorepunk band met deels oorsprong uit de Hoeksche Waard. Ze zijn al dik twee jaar bezig in deze opstelling. Ik had deze band al zeker een stuk of tien keer gezien dus kon ik alle nummers lekker meeschreeuwen. Toch bleek ik een nieuw nummer nog niet te kennen, Flock Of Sheep, deze werd gezongen door de gitarist van de band. Wat ik merkte was dat veel bands wel minstens één of meerdere covers in hun setlist hadden en zowel Nederlands als Engelstalige muziek speelden. Almost Extinct speelde Rood, Wit, Blauw Met Een Bruine Rand van Antidote, het nummer paste uitstekend bij de band en viel bij velen in de zaal goed in de smaak. Als kers op de taart eindigde ze met BYOB die ze er voor de tweede keer uitknalde omdat het zo’n goed nummer was.

Na een korte pauze was het tijd voor de grunge/punk band Stiknaats, uit Dordrecht. Deze band was duidelijk anders dan de andere bands, al verschilde ze allemaal wel wat van elkaar. De muziek van Stiknaats liet een meer Amerikaanse jaren ’90 sound horen. Ik kon het zeker wel waarderen. De band had een zeer goede vocalist met een rauwe, schelle stem die in zekere zin wat weg had van Nirvana’s Kurt Cobain. Nirvana is dan ook één van hun belangrijke invloeden naast The Butthole Surfers, Green Day, Captain Beefheart en Primus.

Ik hoorde bij sommige nummers wat rockabilly tussendoor en dan ging het weer van snelle boze rockmuziek naar wat rustigere vrolijke muziek. Deze mengelmoes zorgt voor het eigen geluid van Stiknaats. Deze drie jongens hadden net een nieuwe cd uit, Live In A Milkjar, die ze met trots gepromoot hebben in de zaal. Achteraf heb ik zelf veel naar hun nieuwe album geluisterd en kan iedereen deze band en hun muziek van harte aanraden.

En dan was het eindelijk tijd voor de laatste en mijn favoriete band Waardeloos! Ik ben in de afgelopen maanden meer van deze Boskoopse band gaan houden, omdat ze vooral veel creativiteit, diversiteit en een hoop humor in hun nummers stoppen. Bij elkaar heb ik ze al een stuk of zeven keer gezien en word toch elke keer weer verrast door hoe goed ze zijn. Nummers als Ik Heb Geen Fiets, Hans En Kaas In De Aanbieding brachten een grote glimlach op mijn gezicht terwijl ik me de benen uit het lijf danste.

Evenals de eerste band NIES speelde ook zij meerdere covers zoals House Of The Rising Sun en kwamen er ska stukjes in voor. Ik vind het persoonlijk heerlijk hoe gevarieerd en onverwachts ze uit de hoek kunnen komen met een totaal ander genre; bijvoorbeeld vanuit reggaedub ineens overgaan naar hardcore punk. Tijdens de show vonden ze het leuk als er iemand zou gaan crowdsurfen… en dus vond iemand de moed om op het trappetje te klimmen en zich van boven naar beneden in het publiek te laten vallen. Dit zag er zoals altijd weer spectaculair uit. Ook de zanger van Kezus Krijst bevond zich in het publiek dus zodra dit drietal muzikanten een nummer van zijn band coverden bood dit de kans om met hen mee te schreeuwen. Dit maakte het helemaal af!

Voldaan en tevreden zat ik hierna met een hoop blije en bezwete mensen in de barruimte na te genieten, terwijl de crew alles langzaam aan afsloot. Ik concludeerde dat ik het erg naar mijn zin had gehad en de diversiteit aan bands en nummers deze punkavond anders dan andere maakte, op een zeer goede manier. En hiermee eindigde mijn avontuur in het Poortgebouw.