In de Arminiuskerk wordt al jarenlang Het Denkcafé gehouden. Ongeveer eens per maand is er een debatavond met zeer afwisselende onderwerpen. Bijvoorbeeld verandering in de wereld van de uitvaart, emancipatie, voeding en politiek. Acceptatie van nieuw ontwikkelde medische mogelijkheden. Uitdagingen van het groeiend aantal wereldbewoners en oplossingen als megasteden.

Er is al veel voorbij gekomen. Verschillende zienswijzen aan discussie blootstellen, dat is de bedoeling van de avond. DJ-collega Dennis Gaertman (ClubLePop) en ik mogen hierbij vinylplaten uitzoeken, we draaien om de beurt avonden bij dit evenement.

Liedjes die én goed in het gehoor liggen én over het onderwerp van de avond gaan. Een leuke, soms tijdrovende uitdaging. Rond de start en vlak na afsluiting van het debat draai ik de themaplaten. De uitdaging die erbij komt is het selecteren van één plaat die onderwerp wordt van een kort onderdeel van de show. De presentator komt begin of eind van het debat naar de dj en stelt de vraag wat de keuze van de dj is bij het onderwerp.

Het gaat om de tekst, maar eentje verpakt in een keiharde punksong of een minutenlange dissonante industriële track is niet de bedoeling. Het gaat om vermaken hier. Van tevoren spreken we meestal de plaat en de keuze door met de regie en presentator zodat het moment soepel in de show past. Het mooist is een zienswijze van een artiest of band die het onderwerp (mogelijk zijdelings) raakt te belichten. Het is de bedoeling dat dit een luchtig moment is, even wat triviaals in de uitwisseling van hoogstaande kennis en soms gepolariseerde standpunten.

Het laatste onderwerp was ‘Het einde van het verheffingsideaal?’. Wat ging over scholing, arbeid en sociale samenhang van de maatschappij. Mijn gekozen plaat daarbij was Fisher-Z met The Worker. De zanger en tekstschrijver zet zich hierin af tegen zijn vader die een heel werkleven met dezelfde trein, op dezelfde tijd, naar de dezelfde kantoorbaan gaat. Oersaai, dan liever een leven als artiest is de strekking. Mooi meegenomen is dat het een picture disc single betreft. Een schijf vinyl met een afbeelding erop. Op de ene kant een illustratie van de trein die rondrijdt, op de andere kant wachtende reizigers. Een foto werd getoond op de beamer om het verhaal te verduidelijken.

https://www.youtube.com/watch?v=kANx-P3kMho

Mocht er tijd over zijn dan had ik ook een verhaal bij een single van Canned Heat die een versie uitvoeren van Wilbert Harrison’s Let’s Work Together. Een positief ingesteld jaren-zestig nummer. Insteek van het lied is dat we het samen redden. Samen kan een relatie zijn maar ook de maatschappij. Mooie insteek. Fisher-Z was mijn nummer één, het verhaal ervan direct en de afbeeldingen vermakelijker.

Na afloop draaide ik nog wat singletjes en kreeg een compliment voor de muziek van de avond. Na het van tevoren doorgraven van een kastvol materiaal, naar de juiste singles die passen in het thema van de avond, was dat een directe beloning. Het draaien van de juiste plaatjes is de andere helft van de lol.