De eerste keer dat ik iets van Ronnie Flex hoorde is alweer even geleden. Destijds maakte hij deel uit van de groep Jupiter Bwois. In de tussentijd is het mij niet ontgaan dat er veel is gebeurd omtrent zijn persoon. Toen ik onlangs op Aruba in de auto zat en ook daar één van zijn recent uitgebrachte nummers op de radio voorbij hoorde komen, werd meer dan eens duidelijk dat je Ronnie Flex momenteel bijna niet meer kunt ontlopen.

Ondanks dat ik zelf geen enorme fan ben van zijn muziek, verdient Ronnie in mijn ogen alleen al respect voor hetgeen hij de afgelopen jaren betekent voor de Nederlandse muziekindustrie. Of het nu gaat om produceren, zingen, rappen, het bieden van een podium aan nieuwe artiesten of juist samenwerken met gevestigde namen: Ronnie Flex weet met zijn aangeboren muzikaal talent en veelzijdigheid als artiest een brede doelgroep te bereiken. Deze veelzijdigheid komt ook weer duidelijk naar voren op zijn derde studioalbum Nori. Op het album profileert Ronnie Flex zich als ‘Flonti Stack$’, een door zichzelf in het leven geroepen alter ego.

Het album opent sterk met het nummer Saus, waarop Ronnie samen met collega-rapper Winne laat weten hoe het leven door beiden wordt aangepakt. De line “je kan niks zeggen over Flex, ik ben hier, ik doe m’n best” klinkt wellicht simpel, maar spreekt voor mij boekdelen en sluit tevens aan op wat ik zojuist al aangaf; Ronnie is een harde werker binnen de Nederlandse muziekwereld en daar valt weinig tot niets op af te dingen. Zonder dat ik het merk vloeit het nummer subtiel over in de tweede track van het album en al snel besef ik dat dit bij alle songs het geval is. Ondanks de variatie qua sound vormen de dertien nummers van het album een goed geheel en sluit alles, mede dankzij DJ Waxfiend, mooi op elkaar aan.

Nadat ik mijzelf erop betrap dat ik het wat rustigere nummer Non Stop heel nice vind, bewijst Ronnie in 4/5 het rappen niet verleerd te zijn. Het refrein van laatstgenoemde nummer wordt ingevuld met zijn onmiskenbare zangstijl, maar de verses bestaan uit snelle raps met hier en daar gevatte teksten. Ander nummer dat er voor mij uitspringt is Batman, een zowel Nederlands- als Engelstalige song waarin Ronnie wordt bijgestaan door James Francis en Alec Petrus. Ik zou bijna zeggen dat Ronnie door zijn verschillende kwaliteiten geen gastbijdrages nodig heeft om te voorkomen dat de luisteraar verveeld raakt. Toch zijn de bijdrages van zowel zangers en rappers als producers erg goed op zijn plaats, waardoor Nori in mijn ogen een zeer compleet en hoogstaand album is geworden.

Nogmaals, ik reken mijzelf niet tot één van de vele fans van Ronnie Flex, maar toch heb ik stiekem een aantal nummers op deze plaat ontdekt die ik zeker nog eens zal beluisteren. Daarbij weet ik dat als mijn vriendin Nori eenmaal ontdekt heeft, ik daar de komende maanden überhaupt niet onderuit kom en daar is weinig mis mee…