Joost Wander – Scherp Schieten

  • Scherp Schieten

  • Joost Wander
    • Genre: singer/songwriter
    • Release-type: ep, digitaal
    • Label: self-released

“O, had ik maar een geldmachine, dan was ik altijd vrij geweest”, zingt Joost Wander, want dit zal veel problemen voor hem oplossen. Hij geeft een feestje voor de wereld en koopt een villa voor zijn moeder. “Geweldig en wat een idealist is die Joost, waren er maar meer van dit soort mensen op de wereld”, denk ik dan.

Dat niet alleen, het nummer is zo aanstekelijk dat stilzitten niet te doen is. Het is dan ook niet gek dat Joost met dit nummer bij het programma Vroege Vogels en bij Giel is geweest. Laatst won Joost samen met Dos Hermanos ook de Elevatorpitch bij Kevin van Arnhem op 3FM. Die gast weet hoe hij een lied moet schrijven en beter nog, hoe hij het ten gehore moet brengen. Daarnaast verraden het gitaarspel en de arrangementen van de liedjes, dat we te maken hebben met een virtuoos op gebied van muziek. Veel accenten worden aangezet met blazers.

Over het algemeen zijn de liedjes op deze ep lekker uptempo, des te gewaagder is het dat Joost gas durft terug te nemen met de frivole ballads Het Is Oke en Eilandmeisje. Hierin is ook zijn prachtige gitaarspel goed te horen. Hij beheerst het akoestische fingerpicking tot in finesse. In Oke wordt de boel nog extra aangezet met een cello. Een grotere meerwaarde voor dit liedje is niet denkbaar.

Hij weet op een simpele en eenvoudige manier de teksten aan elkaar te rijmen. Hierbij pent hij hele frisse en leuke teksten neer. Zeker in duet met de Vlaamse Kirstie Di’Alegria Twee Stappen Terug is dit goed hoorbaar. De humor die Joost bezit, schuilt ook in zijn teksten, zoals in Fenomenaal“Waar gaan we heen? Waddinxveen”. Dit is niet alleen leuk in zijn eenvoud, maar is zelfs fenomenaal bedacht. Om maar te zwijgen over het ultieme eilandgevoel in het nummer Eilandmeisje, waar Joost het meisje bezingt als iemand die goed weet wat ze wil en houdt van speciaal bier. Wie ooit eens op Terschelling, Texel of Ameland is geweest weet waarover Joost het heeft.

Via deze weg wil ik gelijk een lans breken voor deze Joost Wander. Volgens mij hebben we echt te maken met een nieuwe grote popheld in ons kleine kikkerlandje. Voor diegene die uitgekeken is op Guus Meeuwis en Marco Borsato, maar toch het hart heeft verpand aan Nederlandstalige pop is Joost Wander de upcoming man. Geeft deze man de ruimte, een podium, draai hem grijs op de dagelijkse radio en festivalorganisators boek deze man. Want wat mij betreft wordt deze kerel een grote. Maar Joost, blijf dan wel bij jezelf en hou je schoenen aan oké?

Het enige minpunt is misschien het geknepen en soms te vet aangezette zanggeluid van Joost. Misschien geeft iets ontspannender zingen, maar wel met de juiste intentie, de liedjes nog meer overtuiging.

Maar mijn zomer kan niet meer stuk. Joost Wander heeft hem al tot een succes gemaakt.

Voor meer Joost Wander, check zijn Facebook-pagina!

Boka De Banjul – Lu Jot Yomb

  • Lu Jot Yomb

  • Boka De Banjul
    • Genre: mbalax, afrobeat
    • Release-type: album, digitaal
    • Label: Mink Records

Als je van percussie houdt, stay! Als je niet van percussie houdt, stay more! Dit is een lekkere plaat.

Zanger en songwriter Ebou, oorspronkelijk uit Gambia, stelde in 1999 zijn band Boka De Banjul samen met een potpourri van artiesten uit de jam-scene. Resultaat: de mbalax (de door drums en percussie overladen nationale dansmuziek uit Senegal en Gambia) als basis gemixt met reggae, soul en Arabische invloeden. Ladies and Gents, meet Boka De Banjul met Lu Jot Yomb (alles heeft z’n tijd).

De eerste track The Leaders bestaat uit een fijne reggae beat, maar dat is stiekem, want – perfect gelaagd door alle andere percussieven en trekkende gitaren – merk je daar alleen in de minibreak op 2/3e iets van.

In Joy Jubakh komen de Arabische invloeden mooi naar voren. Met de lekker meezingbare titel is dit een track om je heupjes en je keeltjes te smeren. Joy Jubakh zing je zo mee en betekent zoveel als ‘Good Mother’. Een ode aan alle moeders in de wereld dus.

Een mooi moment om uit te puffen brengt A De Ete. De wat frivolere percussie-instrumenten krijgen hier wat meer ruimte, alsook de gitaar met een fijne solo. Beetje jammer van het alom bekende ‘eind’akkoord (het was perfect zonder) maar da’s mijn persoonlijke smaak.

How I Love You trekt je weer de dansvloer op. Deze track wordt, ondanks de Engelse titel, net als de rest in het Wolof gezongen; een taal die in Senegal, Gambia en Mauritanië door een behoorlijk deel van de bevolking wordt gesproken. Waarom de zang hier in het refrein naar Engels overschakelt, is me onduidelijk. Het trekt me helaas uit de lekkere vibe van de compositie. De eindbreak is dan wel weer verrassend fijn!

Ow Yeah! Van de vijfde track – een goed geplaatste cross-over – wordt mijn hitgevoelig hartje erg blij. De titelsong is verrassend hitsig en pakkend! Waar het Engels me in de vorige track verder weg bracht van het materiaal zuigt de taal en uitspraak me hier juist mee in de vibe van Break The Chain. Alleen in het B-gedeelte word ik door de zang – die uit balans is met de rest – weer terug gekatapulteerd ‘into real life’.

Geheel onverwacht treft het nummer Moytoyleen een soort gevoelige snaar. Ebou laat hier voor het eerst een intiem stemgeluid horen. En wie goed luistert, wordt hier op ’t einde verwend met een paar subtiele rhythm changes.

Gambia brengt daarna de lichtheid weer terug. Wie blij wordt van vol, maar goed gecomponeerde lijntjes, komt in deze track goed aan zijn trekken. Fijn voor de oren is het intro van Alall, met Ebou op sabar – de koninklijke trommel van Senegal (lijkt op een djembé, maar is een stuk langer en smaller). Samen met de warmere gitaarsound en zangerige melodielijn komt hier een andere sound naar voren die na een hoop percussief geweld zorgt voor de nodige lucht en verandering.

Bewaar het beste tot het laatste! Geen onderburen? Niet onnoemenswaardig laat? Dan móet je Wooma voluit over je boxen laten schallen! Opzwepend, goed gecomponeerd, de solisten op hun best en een fijne bas aan de onderkant. En complimenten voor de sterke samenzang.

Lu Jot Yomb is een zorgvuldig samengestelde plaat, goed voor de upbeat african-luisteraar wiens hart van percussief talent sneller gaat slaan (haha) en niet schrikt van ritmeveranderingen binnenin nummers.

Laptoptest: helaas, alle bas gaat verloren
Oordopjestest: geslaagd!! inclusief missing bass van de laptop

Bij het eten?: neu, tenzij je partyfood doet
In de auto?: mja kan, hoewel hij meer aandacht verdient
Feest?: jaaa!!