De Amerikaanse band Half Japanese debuteerde 1980 met drie lp’s in een doos. Zo bont maakt de Rotterdamse muzikant Peter J. Faber-Jonker het net niet. Vergeleken met de halve Japanners kun je zijn bijdrage aan de muziekwereld bijna bescheiden noemen: een dubbel-lp. Titel: The Faber Book Of Ballads, vernoemd naar de vermaarde verhalenbundel die uitgeverij Faber & Faber in 1971 uitbracht. The Faber Book Of Ballads wordt op vrijdag 24 november in V11 gepresenteerd.

De titel werd hem gekscherend voorgesteld door Mark Ritsema die ook op de plaat is te horen. Faber-Jonker dacht gelijk ‘goeie titel’, en klaar was Peter. Opvallend: hij is zelf niet als zanger te horen, wel als gitarist, bassist en toetsenist; Ron Verbeek (ex-Doppelgängers) drumt. Ook opvallend: alleen te koop op vinyl (oplage: 500), want Faber-Jonker heeft ‘een hekel aan cd’s’.

Narcissus Rex
Ik ken Peter J. Faber-Jonker al sinds eind jaren ’80. Toevallig schoot de naam van zijn eerste band onlangs weer door mijn hoofd toen ik las dat Fred Cole was overleden. Want het was Faber-Jonker’s band Narcissus Rex die mijn aandacht vestigde op Dead Moon, de band – of beter: één van de vele bands – van Fred Cole. I Hate The Blues heet(te) het nummer. Het staat op In The Graveyard, de eerste lp van Dead Moon uit 1988. Maar ook op de eerst cassette van Narcissus Rex, die een jaar later verscheen. En zo leerde ik via een Rotterdamse band Dead Moon kennen.

Peter J. Faber-Jonker was de zanger van Narcissus Rex. De band maakte eind jaren ’80 / begin jaren ’90 veel indruk op podia in en rond Rotterdam, waarbij vooral het hese stemgeluid van Faber-Jonker opviel. In 1993 verscheen er nog een cd (Erect), maar daarna bloedde de band snel dood.

Duo en solo
Faber-Jonker bleef wel muziek maken. Hij vormde samen met Steve Dewar een folky duo dat optrad in Ierse pubs in binnen- en buitenland (België, Luxemburg, Duitsland). Nog een duo: Electric Seaweed, samen met de Rotterdamse zangeres Xenia Gottenkieny (tegenwoordig X-Enia). Allemaal leuk en aardig, maar – zoals Johan Neeskens zou zeggen – op een gegeven moment was het wel tijd voor een solocarrière.

Gewapend met zijn geliefde akoestische gitaar ging hij aan de slag, als een bezetene liedjes schrijven. Aan inspiratie geen gebrek; alles kan immers tot een liedje leiden: een straatnaam, een afgeluisterde conversatie in de tram, een regel in een boek. Enfin, hij had al snel genoeg materiaal voor meerdere platen. Te beginnen met een 10” (Sunny Shores) die in 2013 verscheen.

Songwriter
En nu dan twee lp’s in een keer. Zonder de zanger Peter J. Faber-Jonker. Die noemt zichzelf nu een singer-songwriter die niet zingt; een liedjesschrijver pur sang dus. In de jaren ’60 zie je hem zo in het Brill Building zitten, samen met illustere songwriters als Gerry Goffin & Carole King, Barry Mann & Cynthia Weil, Burt Bacharach & Hal David, Sonny Bono & Neil Diamond. Dat lijkt hem ook wel wat, songs schrijven voor anderen. Ideeën genoeg.

Maar dus niet meer zingen. Dat laat hij op The Faber Book Of Ballads over aan Vera Jessen Jührend (Sommerhus), Mark Ritsema (Spasmodique, Polar Twins, Nightporter) en Koop Hofman (New Romeo’s). Ondanks al die verschillende stemmen is het album een mooi geheel geworden. Dat kan best; op lp’s van The Beatles hoor je immers ook drie – en als we Ringo meetellen vier – verschillende zangers. Faber-Jonker luistert al sinds z’n zesde naar de beatsensatie uit Liverpool. En nog steeds, elke dag. En nog altijd hoort hij nieuwe dingen.
De geest van The Beatles hoor je op The Faber Book Of Ballads zeker terug. Maar het is geen epigonisme. Noem het liever ‘pop met een psychedelische twist’. Zo noemt Faber-Jonker zijn muziek zelf namelijk ook.

Peter J. Faber-Jonker presenteert The Faber Book Of Ballads op 24 november in V11.