Sommerhus

albumfrontsommurhusIs There Such A Thing As Too Much Love?
cd- / download-album
singer/songwriter / folk / pop
QuiteQuiet Records

Daar is dan het tweede album Is There Such A Thing As Too Much Love? van het Rotterdamse kamerpopduo Sommerhus. Het wordt uitgebracht door het label QuiteQuiet Records, dat is gespecialiseerd in intieme en akoestische pop.

Voor de opnames van Is There Such A Thing As Too Much Love?, de opvolger van hun titelloze debuut uit 2013, vertrokken singer/songwriter en gitarist Vera Jessen Jührend en zanger en contrabassist Peter Jessen naar Denemarken. De sfeer van het album is dan ook duidelijk gebaseerd op dit land vol mythes en sagen.

Het album begint met een korte introductie met xylofoongeluiden en het strijken op een contrabas. Al snel worden een vrouwen- en mannenstem geïntroduceerd en de sterke samenzang zorgt voor een mysterieuze klank.

Nummer negen op de plaat heet Dreamer Street; een fraaie song met een gave canon. Tijdens het luisteren verdwijn ik in een droomwereld en dit nummer had wat mij betreft wat langer mogen duren. Goed gekozen titel voor deze song.




Op nummer 13 staat de titelsong. Een heel mooie, rustige song met prachtig gebruik van contrabas. Is There Such A Thing As Too Much Love? is goed opgebouwd, alleen op het moment dat de zang inkomt vind ik de akkoordkeuze niet zo passen. Toch vormen de koortjes wel een sterke toevoeging aan het geheel. Een begrijpelijke keus ook de plaat juist naar deze song te vernoemen!

Over het algemeen mag er soms nog wat aan de teksten, uitspraak en pitch gewerkt worden om tot een nog sterker eindresultaat te komen. De teksten vind ik soms iets te letterlijk voor de sferen die Sommerhus neerzet.

Het laatste nummer zorgt voor een goede en sfeervolle afsluiting, al mag er wat mij betreft iets rustiger aan gedaan worden met het gitaarspel, als er verminderde akkoorden gespeeld worden.

Is There Such A Thing As Too Much Love? telt 14 songs, maar is na ongeveer een half uurtje afgelopen. Er zitten korte soundscapes tussen sommige songs in, waardoor je jezelf als luisteraar in een avant-gardistische wereld waant.

Wil je meer weten over Sommerhus? Check hun website of like de Facebookpagina.

Frank Rensen

fragments cover frank rensenFragments
cd- /download-ep
singer/songwriter / seventies

Het debuut van de Rotterdamse Frank Rensen heeft me heel wat kopzorgen bezorgd. Al bij een eerste luisterbeurt herkende ik iets in zijn stem, in zijn muziek. Maar wat was het? Bij een tweede luisterbeurt begon het te dagen. Pas bij de derde toerbeurt wist ik het: Don McLean, met zijn gelijknamige album uit 1972.

Vreemd genoeg staat bijna al het werk van deze oer-singer/songwriter op het net, maar juist dit album niet. Gelukkig ben ik een ouderwetse verzamelaar en kon ik die lang vergeten plaat opduiken uit mijn archief. En ja, oude liefde roest niet. Wat een plaat, en wat een gelijkenis.

Niet in de zin dat Fragments een kopie zou zijn, zeker niet. Frank Rensen heeft een heel eigen en aangenaam geluid en dito stem. Maar het gevoel is onmiskenbaar. Een gevoel dat bij mij overigens ook een naam oproept als Jim Croce.

Het moge duidelijk zijn: niet de minsten om mee vergeleken te worden! Met name Little Suzy en Old Friend hebben dat heerlijke jaren zeventig geluid. Knap staaltje productie ook. De hele plaat klinkt warm en helder tegelijk.

Enige uitzondering is het nummer Focus, wat ik ook gelijk het minste nummer vindt. Niet omdat het een slecht nummer is, want dat is het zeker niet, maar omdat het qua stijl een beetje uit de toon valt.

Het is meer een bandnummer, iets wat Mumford & Sons zou kunnen maken. Ik ben wat dat betreft ook benieuwd welke richting Frank voor ogen heeft bij een complete plaat. Ik hoop dat hij blijft focussen op het singer/songwriter materiaal.

Tot die tijd moeten we het doen met Fragments, een ep waarvan ook de vormgeving een pluim verdient. Een geslaagd debuut dat wat mij betreft best wel wat langer had gemogen.