Spring Traffic
cd-ep / download-ep
nugaze / new wave
Meestal begin ik, wanneer mij gevraagd wordt een recensie te schrijven, met alleen luisteren en het opschrijven van referentiepunten. Rood onderlijnd staan de namen The Cure en Ride en de notitie “vleugje Manic Street Preachers” op het spiekbriefje naast het toetsenbord. Niet de minste namen, denk ik zo.
De naam Laura Palmer is natuurlijk bekend uit de serie Twin Peaks van David Lynch die begin jaren ’90 de gemoederen flink bezig hield. Hamvraag in de serie was “Who killed Laura Palmer?” en eigenlijk is dat ook het soort raadsel dat de band beoogde op te roepen met de keuze van de naam. De bandnaam werd gekozen om mensen op het verkeerde been te zetten en hen te doen denken dat het om een nieuwe singer/songwriter gaat, zodat Giel Beelen zich zal blijven afvragen wie nu toch dat meisje Palmer is.
Laura Palmer is echter een trio met roots in Den Haag, Delft en Rotterdam en bestaat uit Mark Doorschodt (bas/drums), Rob Huurman (gitaar) en Niek Rijnveld (zang/gitaar). De leden ontmoetten elkaar tijdens één van de concerten van Peter Hook, ooit bassist van het legendarische Joy Division en later New Order. Het is dan ook niet vreemd, dat ook de invloed van Joy Division niet ver te zoeken is.
De band zelf omschrijft hun stijl als nugaze, een revival van de shoegaze van weleer met invloeden uit de new wave en ook postrock. Een nadrukkelijk aanwezige bas, uitwaaierende gitaren en veel echo en galm dus. Op papier lijkt het misschien een wat uitgekauwde formule omdat tegenwoordig shoegaze en de geluiden uit de beginjaren ’80 een rijke voedingsbodem zijn voor menig nieuwe band, nationaal en internationaal. Maar Laura Palmer weet toch een eigenzinnige draai te geven aan deze optelling en maakt van het geheel meer dan slechts een som der delen.
Opvallend in het lijstje namen op mijn spiekbriefje is de referentie naar Manic Street Preachers, toch een beetje een vreemde eend in de muzikale bijt als je uitgaat van de betekenis van nugaze. MSP staat bekend om de melodieuze songs met hier en daar een groot meezinggehalte. In het gelijknamige nummer van de debuut ep Spring Traffic is iets van die melodische kracht van MSP terug te horen, naast springerige synths en een typisch bas- en gitaargeluid dat we kennen van The Cure en ook New Order. Een fantastisch nummer, dat live wel moet leiden tot euforische taferelen. Bij mij stonden in ieder geval de haren recht op de armen.
In de tracks 29 Years en Hesitate wordt er gezocht naar een meer gedragen stijl, waarin de gitaarklank laag op laag tot een muur van geluid opgebouwd wordt en vindt Laura Palmer een mooie balans tussen de shoegaze en new wave van weleer en nu.
Op het laatste nummer Fuck Hags Crew lijken de vocalen nog verder naar achteren gemixt, waardoor de zang als het ware ingebed ligt in de gelaagdheid van de gitaren en de effecten. De invloed van Ride (en zelfs shoegaze-gigant My Bloody Valentine) lijkt dichtbij, maar niet direct genoeg om niet meer authentiek te klinken.
Vier nummers bevat deze debuut-ep en dat is jammer. Laura Palmer lijkt al voldoende in haar mars te hebben om een volledig album met dit soort prachtsongs af te leveren.
Het kostte agent Cooper twee seizoenen om uiteindelijk de ware toedracht van de moord en de aard van Laura Palmer te ontdekken. Laten we hopen dat in dit geval de liefhebbers van shoegaze en de betere alternatieve muziek sneller het raadsel ontrafelen. En dus te weten komen dat het bij deze Laura Palmer niet om het zoveelste zoetgevooisde hobbyprojectje van Giel en de zijnen gaat, maar om een volwassen band met een authentieke ‘wall of sound’, die het predicaat nugaze met verve uitdraagt. Aanrader!
Download Spring Traffic op iTunes of Soundcloud.
Voor meer informatie bezoek je de website van Laura Palmer.
Rob Veltman
