The Hard Way
cd-album / download-album
breakcore
PRSPCT Recordings
Het is niet de eerste keer dat The Hard Way aan bod komt op onze site. Zo kon de doorgewinterde Popunie volger vorig jaar al kennis maken met het brute geluid van het drietal, maar voor hen die net onder een steen vandaan komen; In een notendop is The Hard Way een trio producers die ruimschoots hun sporen hebben verdiend in het genre van breakcore en industriële muziek die erop lost beukt. Als The Hard Way hebben de heren enkele vaste thema’s die samen te vatten zijn in seks, drugs, hel en breakcore.
Om het geluid te beschrijven van de heren kom je toch al snel uit bij een recept om bommen te maken uit Fight Club. Bij de The Hard Way gaat het ook niet zozeer over ideeën, maar meer de rituelen om jezelf één te maken met de donkere kant van het leven, maar let wel: alles met een snuif absurditeit en een sterke dosis humor. Een voorbeeld is een serie beats, die klinken alsof ze een klopboor hebben opgenomen, te besluiten met de tekst: “I’m available for children’s parties”. Voor de rest maakt de drummachine overuren, is de atmosfeer smeriger dan de douche in een studentenhuis en krijg je het gevoel dat je een privé rave krijgt voorgeschoteld.
Het intro No Snow No Show heeft alles dat een voorbode nodig heeft: afstandelijke geluiden, een sample van een boze man, de muziek blijft op de achtergrond en een referentie naar cocaïne (de sneeuw). Vanaf dat moment zijn onze oren van de The Hard Way en trekken we op in de derde versnelling.
Het album bouwt gestaag op en de breaks worden gevuld met IDM of samples. De samples worden verknipt en herhaald en je krijgt in feite een dikke knipoog van de heren of is het een zenuwtrekking na een nacht doorhalen? Hoe dan ook, op deze manier wordt de breakcore tolerantie opgebouwd totdat je de beats meer nodig hebt dan een dertien in een dozijn junkie. The Hard Way weet op deze manier een zesgangenmenu van muzikaal geweld op te dienen, waar je niet van af kan blijven.
The Hard Way – Total Fucking Nihilism
Total Fucking Nihilism, Sodomizer en Pentagram Of Coke zijn niet vies van een pit. Vooral de laatste track van de drie is als een hogesnelheidstrein met weinig stops. Het nummer raast langs je oren en voor je het weet is het voorbij. Humor Of The Tumor geeft de nodige adempauze, waarna doodleuk de naam van het trio wordt gescandeerd. Tot slot is de apotheose voor Crakchouse Warming Party, met zijn spelfout en sterke gitaarriff, een klasse afsluiter. Maar The Hard Way heeft nog een anti-climax: een combinatie van instrumentaal gerommel en een klaarkomende man. Dit alles maakt het debuutalbum van The Hard Way uitstekend. De heren weten met een goede opbouw, kneiterhard geluid en zwarte humor een sterk album op te leveren. Chapeau… of neem nog een snuif.
Download The Hard Way op Bandcamp.
Voor meer informatie bezoek je de Facebook pagina van The Hard Way.
Triptan
The Hard Way staat op 20 september op Popunie Live @ Baroeg Open Air
