In een eerdere column schreef ik al over het begin van mijn avontuur bij een lokaal Rotterdams radiostation. Hoe ik door Hans ‘Tweedehands’ van Hoffe eind 1988 werd uitgenodigd voor een vergadering en vervolgens werd toegelaten tot het toekomstige walhalla op de Rotterdamse (en omstreken) radio: Radio Razor. Pas later besefte ik dat ik het programma ging presenteren waar niemand zin in had.

Want – zo hadden de opperhoofden bedacht – Radio Razor moest ook met een eigen hitparade komen. Die zou natuurlijk niets met verkoopcijfers te maken hebben. We waren immers ‘alternatief’ weetjewel, en wars van ‘commerciële muziek’. Op dat moment wisten we nog niet dat alternatief binnen twee jaar commercieel was.

Enfin, er was ook al een naam voor de hitparade bedacht waar dan weer weinig over was nagedacht: De 15. Onze ‘eigenwijze’ hitparade zou uit 15 – duh! – platen bestaan die volgens de Razor-jocks op dat moment helemaal hot waren, dan wel zouden moeten worden. Omdat niemand bij Radio Razor De 15 wilde presenteren mocht de jongste bediende 1x per week laten zien wat-ie kon. Die jongste bediende was – voor de oplettende lezer komt dit niet als een verrassing – ik.

Goedenavond
En zo zit ik op vrijdag 6 januari 1989 in onze van alle ongemakken voorziene studio te wachten tot de klok op 19:00 uur staat. Famous first words: ‘Goedenvond, dit is De 15, de eigenwijze hitparade van Radio Razor’. Of iets dergelijks; ik ga er voor het gemak van uit dat geen enkele lezer mijn radiodebuut destijds heeft opgenomen en/of zich nog kan herinneren hoe ik de avond opende. Anyway, we waren vertrokken, en voor ik het goed en wel doorhad was het alweer 20.00 uur. De 15 zou de muziekwereld weleens even op z’n kop gaan zetten.

Dat is niet helemaal gelukt, maar ook niet helemaal níet. Bands/acts die – in ieder geval in onze gedachten – dankzij De 15 ‘groot’ werden waren onder andere The Aphex Twin, Mudhoney, Dead Moon, Ice Cube, The Charlatans, PJ Harvey, Bongwater, The New Bomb Turks, The Happy Mondays en natuurlijk Nirvana. De eerste lp van Nirvana (Bleach) was bij ons al goed gevallen; het nummer Blew werd een bescheiden hit. Maar de release van Smells Like Teen Spirit sloeg helemaal in als een bom. Radio Razor was het eerste Nederlandse radiostation dat Teen Spirit draaide. Althans dat zeiden wij tegen iedereen die het (niet) wilde horen, en niemand sprak ons tegen. We waren in ieder geval éérder dan de VPRO, destijds de gezaghebbende omroep als het om nieuwe muziek ging.

Rotterdamse bands konden natuurlijk op onze steun rekenen; we maakten immers ‘lokale’ radio. Er waren rond 1990 ook voldoende bands die écht goed waren: Climaxville, Hi Ho Silver, Spasmodique, The New Romeo’s, Narcissus Rex, The Ramona’s, Doppelgängers. En dan vergeet ik er ongetwijfeld nog een paar.

No payola
De samenstelling van De 15 was al even dubieus en fraudegevoelig als alle andere hitparades. Zo gebeurde het regelmatig dat ik een plaat een paar plaatsen hoger/lager zette, omdat ik ‘m heel/niet goed vond. En er waren combines van verschillende dj’s om een plaat op de felbegeerde eerste plek te krijgen. Er ontbrak slechts één essentieel element: payola. Ik verklaar hierbij onder ede dat ik never nooit ene rotcent heb gevangen voor het bevoordelen van welke plaat dan ook. Simpelweg omdat er nooit geld werd aangeboden. We hadden wel een heuse sponsor: It Records leverde wekelijks enkele platen aan die volgens de verkopers van deze prachtzaak hit(on)gevoelig genoeg voor De 15 waren. En dus toog ik elke vrijdagmiddag richting de Oude Binnenweg om bij Jeroen Huiskamp enkele platen op te halen. Als tegenprestatie eindigde ik de uitzending met een woord van dank richting onze genereuze sponsor. Dat waren nog eens tijden. Bedankt voor het luisteren.

Jeroen van de Beek

Eigenaar Only Words Copywriting, DJ Lato Uno, Vinylverzamelaar, Voormalig radiomaker, Historicus, Rotterdammer.