The Ocean
cd-ep
singer/songwriter – pop

Please Be Frank is de artiestennaam van singer/songwriter Frank van den Ende. Na met verschillende bands over de hele wereld te hebben gereisd, besloot Frank dat het tijd was voor iets nieuws en iets heel anders; een soloproject.

Geïnspireerd door de mogelijkheden van de sociale media gaf Frank tijdens de eerste helft van 2012 elke week een nieuw liedje vrij dat voor zijn fans, volgers en aanhangers gratis te downloaden was.

Ondertussen raapte Frank een achtkoppige band bij elkaar en deed hij mee aan de alom bekende Grote Prijs van Nederland, waar hij het tot de finales in het Amsterdamse Paradiso wist te schoppen. Daarna ging hij samen met zijn band allerlei zalen langs, als hoofdact maar ook als support-act voor o.a. de Deense singer/songwriter Tim Christensen en zijn band The Damn Crystals. Op deze manier werd er al gauw een flinke fanbase aangelegd die nog altijd groeit. In de eerste week van december 2012 kwam daar dan het langverwachte debuut; zijn ep The Ocean.

The Ocean is een plaatje bestaande uit zes fraaie liedjes. Het spits wordt afgebeten door het mooie Copenhagen. Wat mij opvalt is de kenmerkende, hoge stem van Frank. Een rustige gitaartokkel dient als intro voor het liedje, dat zich eerst nog een beetje op de vlakte houdt. Verder een prachtige pianopartij, een slide-gitaar en een drumpartij die prima als fundering weten te dienen. Het tweede nummer is She Carries A Picture. Een vrolijker, up-tempo liedje met aanstekelijke melodie en een prima opbouw; voor mij één van de hoogtepunten van deze ep.

Please Be Frank – She Carries A Picture (live in Grounds)

Genoeg tijd om bij te komen, want we gaan verder met het derde liedje Little Room of Secrets. Een sfeervol, rustig en iets somberder nummer dan het voorgaande. Een goed doordacht arrangement, een interessante opbouw en een werkelijk geniale tekst. Het hoogtepunt van dit liedje is het strijkkwartet dat deel uitmaakt van Frank´s band. Zonder dit essentiële onderdeel had het nummer veel minder sfeer gehad.

Vervolgens wordt er weer een vrolijkere toon gezet met I’m Not Sleeping. Ook hier valt het hoge bereik van de stem van Frank weer op. Knap, maar bij vlagen gaat het ook wat vervelen. Iets meer variatie in de zanglijnen zou het geheel misschien wat spannender maken. Wel bevat I’m Not Sleeping een mooie combinatie van vocalen, wat weer iets extra’s toevoegt.
Dat brengt ons bij het vijfde nummer, Walking You Home. Wederom wordt er een mooie sfeer gezet door meerstemmigheid en het strijkerskwartet. Het nummer bouwt zich steeds meer op naarmate het einde nadert. Een prettig geheel om naar te luisteren. Ja, dit vind ik misschien wel het beste nummer op deze ep. Uiteindelijk sluiten we af met het titelnummer, The Ocean. Alle elementen uit de voorgaande liedjes komen terug; heldere gitaarharmonieën, een fraai orgeltje en een dragende ritmesectie. En natuurlijk dienen de strijkers zich ook weer aan.

Met The Ocean zet Please Be Frank een fraai debuut neer. Goede, aanstekelijke liedjes met mooie arrangementen en knappe teksten. De sound is helder en organisch, waardoor alles duidelijk te horen is. Petje af voor dit kleine kunstwerkje. Hier gaan we absoluut nog veel meer van horen. En zo niet, dan zoek ik het zelf wel op!

Thomas F.