Kunst, je moet er vroeg bij zijn, zeggen ze altijd. En inderdaad, om 03:00 vertrokken we met een busje volgeladen met kunst naar Engeland. Schilderijen, foto’s, tekeningen en een kamasutra. Een kamasutra hoor ik u denken? Ja, een kamasutra. Dat is de oudste versie van de camera.
Maurik had er eentje gemaakt.

Maurik ging ook het busje rijden. We huurden het busje van Vincent Klinkenberg, via Snapp Car. Een aanrader! Hij is niet duur voor zo’n prachtig busje, en voor €40 extra zou je hem eigen-risico-vrij tegen een lantarenpaal kunnen parkeren.

We hadden alle kunst goed vastgebonden met sjorbanden. Kunst is namelijk, zeker in vergelijking met muziek, heel duur! Alles paste precies, en met kleden zorgden we ervoor dat niks zou beschadigen.

Holland. Daar ging hem het allemaal om. Een project.

Vroeger had ik altijd een hekel aan projecten. Projecten waren voor overijverige HBO-studenten. Ik deed niet aan projecten. Ik was Rock ’n Roll.

Maar ach, je wordt wat ouder en op een gegeven moment kom je erachter dat de bruine boterham van “samenwerking” en “handen ineenslaan” veel voedzamer is dan de frikandel van “iedereen kan de tering krijgen”. Het vaderschap maakt je toch wat softer.

Gelukkig ben ik dan ook geen vader.

Ik besloot mensen te vragen om bijdragen te leveren bij mijn nieuwe plaat. Een schilder maakt een schilderij gebaseerd op een liedje, een dichter een gedicht, een wetenschapper houdt een lezing. Een galerie in Newport had er wel oren naar en vroeg ons een expositie in te richten met de werken tot dan toe, verzorgd door wat optredens rond de opening.

Bij zulke ondernemingen is het altijd raadzaam de taken goed te verdelen: Ontwerpers Auke Triesschijn en Maurik Stomps waren de baas over de expositie, ik deed m’n eigen catering en Frank Jonas deed geen reet (maar heeft toch “een hele leuke week gehad”).

De eerste drie dagen stonden voor Auke en Maurik compleet in het teken van het inrichten van de expositie. Ze waren heel precies, alles moest recht hangen en op een bepaalde volgorde. Gelukkig waren er vrijwilligers van de galerie die ons hielpen. Eén van hen was heel erg fan van Within Temptation. Hij hield er maar niet over op. Opmerkelijk, zulke dingen kan je maar beter voor jezelf houden.

Zaterdag was het dan tijd voor de grote opening.

Enkele werken uit de expositie Holland:

 

Engeland is fantastisch. Zeker voor een niet-Europees land doet het heel westers aan. De mensen houden, meer nog dan wij, heel erg van kunst en cultuur. In galerieën en bij concerten tref je gewoon de mensen uit de buurt; kinderen, bejaarden, zonder Buddy Holly-bril en overmatige blogkennis. Hele dorpen lopen uit voor culturele evenementen.

Zo niet op onze opening. Die was een piecie rustig.

Gelukkig was er ’s avonds een tweede kans bij het concert in het theater van de galerie. Dat werd goed bezocht. Ik was heel zenuwachtig en moest I Miss You wel drie keer opnieuw beginnen omdat ik de tekst steeds vergat. En in Engeland kunnen ze dat horen.

Gelukkig werden ze niet boos.

In zeven weken tijd is de expositie bezocht door 3000 mensen. Ze konden werken bekijken van Marc Nolte, Bruno Ferro Xavier da Silva, Roel van Tour, Gees Voorhees, Johan Kleinjan, Hugo Goudswaard, Maurik Stomps, Hester Postma, Marieke Odekerken, Sander Grip en Jaap van Ginneken.

De lijst met bijdragen groeit nog elke dag, en meer exposities zullen volgen.

Blijf op de hoogte en beluisterde muziek op www.albumholland.com

Nu volgt een tip:
Het is belangrijk nieuwe manieren te vinden om je muziek te promoten. Je moet opvallen binnen dit lastige muziekklimaat. Hiervoor moet je nieuwe gebieden ontginnen, samenwerkingen aangaan en het internet gebruiken als tool om je markt te vergroten.

Je moet buiten je eigen paden denken, kijken wat de markt nodig heeft, waar mensen op zitten te wachten. Het is belangrijk te reageren op ontwikkelingen in technologie en maatschappij. Mensen ervaren muziek op een andere manier, vluchtiger, en daar moet je rekening mee houden wil je succesvol worden, en van die prachtige hobby je beroep maken.

Althans, dat is wat saaie mensen je willen wijsmaken.

In het echt moet je de hele dag doen waar je zin in hebt, hoeveel geld het ook kost, hoe weinig het ook oplevert.

Ik wil de Popunie weer bedanken voor hun tour-support. De Popunie heeft een fantastische manier gevonden om buitenlandse tours, maar ook optredens binnen Rotterdam te ondersteunen. Ik mag ze altijd bellen en ze zijn nooit boos als ik weer een keertje te laat ben met iets aanleveren.

Doei!

Mark Lotterman

Meer over het project Holland, lees je in dit interview met Mark en onze recensie van het album vind je hier.
Ook is Mark columnschrijver voor Popunie. Zijn columns vind je hier.

Deze tour werd mede mogelijk gemaakt door Popunie Music Export Rotterdam.