Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Mark Lotterman ging opnieuw op tour naar onder andere de UK, dit keer samen met Johnny Dowd. 

10 april – Eeklo, België
Gelukkig heeft mijn zus een mooie auto. Hij rijdt voor de helft op stroom en heeft een glazen dak, zodat je te allen tijde kunt genieten van wat er zich boven de auto afspeelt. “Wordt het dan niet heel warm als de zon schijnt?” – hoor ik u denken. Daarop moet ik u het antwoord schuldig blijven.

Ik had de leuning van mijn stoel helemaal naar achteren gedaan, en terwijl ik door het raam naar boven keek fantaseerde ik alvast over het avontuur dat komen zou.
Eerste stop was Eeklo, België.

De N9 in Eeklo is een oude Villa, omgebouwd tot podium. Het wordt gerund door hele vriendelijke mensen, die heel goed kunnen koken. Johnny moest uit Duitsland komen en kwam later aan dan ik. De sfeer zat er gelijk goed in en de grappen en grollen waren niet van de lucht.

Tijdens het eten bespraken we de twee slechte recensies die Johnny’s plaat had gekregen in Nederland. 1 Ster, dat is niet veel. De mensen van AltCountry.nl waren een beetje boos dat Johnny geen altcountry maakt en Festivalinfo vond het maar een puberaal werkje. Schuddebuikend rolden we over de grond.

11 april – Nottingham, UK
Mijn zus had me achtergelaten bij de N9; dat was nog een hele emotionele toestand. Je voelt je toch verlaten. Vanaf vandaag zou ik meerijden met Johnny, zijn zwager Mike en zijn zus Jennifer. Toen om 05:30 de wekker ging, sprong Johnny op uit zijn bed en wekte mij met de woorden: “It can’t be worth all this trouble”. Ik was gelijk goed wakker.

Die avond moesten we optreden in Nottingham en dat is best een eindje rijden. Eerst een stukje met de auto, dan een stukje met de boot en dan weer een stukje met de auto. We speelden in de Guitar Bar, een oud hotel gerund door Rob. Rob had het een beetje druk. Hij bleef maar heen en weer rennen. Hij was namelijk niet alleen de barman, maar ook de geluidsman, de kaartjesknipper en de kok. De kip was buitengewoon goed.

12 april –  Londen
Uitverkochte show in de Islington – Londen. Johnny was op z’n best vanavond. Hij heeft zelfs een worst nagedaan. Er kwamen na de show twee meisjes op me af die me ‘gorgeous’ vonden; ik ben maar snel weggelopen.

13 april – Eye
Vandaag speelden we in een klein dorpje dat Eye heet, in de regio Suffolk. Overdag bezochten we een 1000 jaar oude kerk, alwaar Johnny een preek gaf over het einde der tijden en de rol van Alternative Country hierin. The Bank is een oude bank, die nu gebruikt wordt als cultureel centrum (de oude kluis dient als backstage). Er hing kunst aan de muur en er werden handgeschilderde ansichtkaarten verkocht.

Na een lange en vermoeiende soundcheck checkten we in bij de Bed and Breakfast waar we die nacht zouden slapen. Het was een eindje rijden, maar dat was het allemaal waard. Het was een 15e eeuws pand, met gevaarlijk lage deuren. Het pand was ouder dan de uitvinding van het raam; het moet daar vroeger heel koud geweest zijn. Ze hadden dikke handdoeken, dikke bedden, dikke kussens en op elke kamer hing een badjas. De show ’s avonds was te gek. Johnny speelde zelfs een stukje mondharmonica.

14 april – Brighton
Brighton. Een kuststad in het zuiden van Engeland. De vorige keer dat ik er was schreef ik er een liedje over met de toepasselijke titel Brighton. We speelden in The Prince Albert, een grote kroeg met een zaal op zolder. Banksy schilderde op de muur van dit etablissement de originele zoenende agenten.

Hele lieve mensen hier, die heel zachtjes klapten. Ik werd er een beetje onzeker van, maar mijn vriend Paul Armfield zei na afloop dat ik de zaal helemaal had ingepakt, maar dat ze niet van klappen houden in het zuiden van Engeland.
En inderdaad, bij Johnny werden ze niet veel enthousiaster, terwijl hij toch een stuk beter is dan ik.

Na afloop kwam er een man op Johnny aflopen die zijn gesprek begon met de zin: “My blind Kung-Fu master thinks very highly of you”

Ik kon een kleine glimlach niet onderdrukken, zeker niet toen enkele minuten later de blinde Kung-Fu meester zich aandiende, met aan elke arm een vrouw, een rood jasje, gouden ketting en glazige blik in de ruimte. “I’m a rock n roll-manager, what’s your phone number?”  begon de Kung-Fu meester.

15 april – Leicester
We speelden in The Musician, een prachtige bar waar ooit Richie Havens speelde. De geluidsman vertelde dat het hele personeel die avond zenuwachtig op de stoep stond te wachten tot Richie met z’n gevolg zou arriveren. Toen kwam er een huurauto aanrijden, Havens stapte uit aan de bestuurderskant, trok zijn gitaar uit de kofferbak en gaf iedereen een handje: “I’m mr Havens, I’m playing tonight”. Heel bescheiden, of zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen: “Humbol”.

We hebben shoarma gegeten vanavond. Ook daar hebben de Engelsen een mooi woord voor! “Shawarma”

16 april – Lille, Frankrijk
Lille. Laatste avond van de tour. We speelden deze avond op een boot. Aan de kade stond een kermis, waar John met schieten een prijs voor me heeft gewonnen. Een knuffelhart met de vlag van Engeland er op geprint; heel ontroerend. Hij ligt op m’n bureau, elke dag wrijf ik hem even langs m’n linkerwang.

 

Deze avond gaf ik Johnny een verkorte cursus Frans, die verdomd lang duurde. Ik leerde hem “Je m’appelle Johnny”. Hij had zorgwekkend veel moeite het te onthouden en verzon zelfs een ezelsbrug: “Gin Apple Johnny”.

 

Na afloop van het concert stond ik met John’s zus aan de merch-tafel. Ik stootte een flesje bier om over Johnnies cd’s en om te voorkomen dat het bier verder zou kruipen gebruikte ik één van z’n t-shirts. Terwijl ik daarmee bezig was, en langzaam besefte welke schade ik aan het aanrichten was, kwam er een Fransman aanlopen die naar het in bier doordrenkte shirt wees en zei: “I want to buy that one”

Ik zei nog: “Don’t you want another one?” 

Maar hij zei: “No, I want that one”

Raar om te zien hoe sommige problemen zich oplossen voor je beseft dat het problemen zijn en andere maar door blijven etteren tot je er strontziek van wordt.

Mark Lotterman

Meer weten over Mark Lotterman? Bezoek zijn website of Facebookpagina. Lees ook een eerder tourverslag van Mark Lotterman (UK – Isle of Wight, eind 2014).
Meer weten over Johnny Dowd? Bezoek zijn website of Facebookpagina.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.