Tourverslag: Goldblum in Centraal Europa

Vanuit Music Export Rotterdam worden doorlopend ondernemende Rotterdamse muzikanten ondersteund die bezig zijn ook voet aan de grond te krijgen buiten de landsgrenzen. Goldblum vertrok begin maart richting Centraal Europa en over die ervaring schreef het duo het volgende verslag.

Woensdag 4 maart – Cave12

Als we in Geneva de trein uitstappen, is de zon onder aan het gaan. We hebben net een reis van ruim acht uur achter de rug. Vanaf het station is het krap tien minuten lopen naar Cave12. Marijn weet de weg nog van toen ze hier was als Red Brut tien maanden geleden.

Eenmaal aangekomen worden we hartelijk verwelkomt door programmeurs Sixto en Marion. Cave12 is letterlijk een ondergronds podium, in een oude parkeergarage gelegen vlak naast een universiteit. Het is enigszins verwant aan WORM; ontstaan als collectief uit de DIY beweging, maar intussen een bescheiden instituut dat subsidies ontvangt en uitstekende faciliteiten kent. Na een korte geluidstest genieten we van een heerlijke maaltijd, ter plekke klaargemaakt door Marion.

Sixto probeert (zoals gebruikelijk zullen we er later achter komen) de verwachtingen rondom bezoekersaantallen te temperen. Uiteindelijk komen er zo’n twintig mensen opdraven, helemaal geen slechte score voor experimentele muziek op een woensdagavond. Het levert een gezellige sfeer op in het café gedeelte.

We zijn de enige act van de avond en de ruimte is intiem ingedeeld met onze tafel vol apparatuur, dat voor het podium op de grond is geplaatst. Daaromheen staan een twintigtal stoelen. We besluiten zelf ook zittend te gaan spelen. Het levert een ingetogen, wat stroperige set op. Tegen het einde weet Marijn nog voor enige beroering te zorgen door met gevoel voor drama een sterfscène uit te beelden, waarbij ze van haar stoel valt. Het levert wat gegrinnik op in het publiek en een warm applaus wanneer onze laatste klanken zijn weggestorven.

We verkopen vier cassettes en kletsen na met enkele enthousiaste bezoekers. Aan de bar drinken we nog wat en lopen vervolgens naar ons hotel op slechts een paar minuten afstand.

Donderdag 5 maart – Wurm

Als we uit bed stappen en de gordijnen opentrekken, blijkt het stevig en hardnekkig te regenen. Het was voorspelt, maar de aanblik ervan blijft treurig. Het ontbijt in het hotel blijkt ook al niet veel soeps, dus dat doen we nog eens over bij een knus alternatief eettentje vlakbij het treinstation. Die kregen we als tip mee van Sixto en Marion. We doden er de tijd, wachtend op de trein terwijl het buiten stevig blijft regenen.

Aan het begin van de middag stappen we op de trein naar Basel. Eenmaal onderweg neemt de regen heel langzaam af. Als we in Basel uitstappen is het eindelijk gestopt met regenen.

Wurm is gelegen vlak naast het station. In een oud, licht verwaarloosd gebouw, één van de laatste in z’n soort in het gegentrificeerde gebied rondom het treinstation. Er zitten een aantal collectieven van creatievelingen in het gebouw. Wurm bevindt zich in de kelder, waar we hartelijk worden verwelkomt door Michy.

De ruimte is spaarzaam maar knus ingericht met wat banken en een zelfgebouwde bar. De geluidsinstallatie is uitstekend blijkt tijdens onze geluidstest. Ook deze avond zijn we de enige act. Het wordt een rustige avond met niet veel publiek, zo’n 10-12 mensen. In vergelijking met gisteren proberen we iets meer energie in onze set te stoppen, wat gedeeltelijk lukt. Ondanks de tamme sfeer blijken mensen na afloop enthousiast en we verkopen wederom vier cassettes. We drinken nog wat en lopen dan naar ons hostel, gelukkig niet door de regen.

Vrijdag 6 maart – Le Diamant d’Or

Na een spaarzaam maar degelijk ontbijt in het hostel, trekken we Basel in om een bezoek te brengen aan de platenwinkel van Michy. Plattfonn is een kleine, strak ingerichte winkel. De uitgebreide selectie lp’s gaat van experimenteel, noise en drone naar indie, jazz, metal, global en dance. We krijgen ‘artiestenkorting’ en vertrekken dus met veel te veel lp’s uit winkel.

Aan het eind van de middag pakken we de trein naar Strasbourg. Aldaar stappen we over op de tram om vervolgens na 15 minuten een industrieterrein op te lopen, waar we Le Diamant d’Or vinden. Het een DIY collectief met een oefenruimte, een geïmproviseerde bar en een bescheiden podiumruimte. Het geheel ademt de sfeer van de kraak scene van weleer.

Er staan vier acts op het programma vanavond, de voorbereiding verloopt zonder haast en prettig chaotisch. Uiteindelijk krijgen ook wij tijd voor opbouw en een korte geluidstest. Als dat achter rug is gaan we naar de keuken en eetruimte waar we een bord curry opscheppen uit een enorme pan.

Het publiek laat wat op zich wachten, maar uiteindelijk begint de eerste act La Poudrière aan hun set geïmproviseerde drone muziek met cello, draailier en elektronica. Het klanktapijt dat het drietal neerlegt is mooi, maar gaat te lang door. Wij zijn de volgende act en zetten eindelijk een energieke set neer, wat een aantal dansende mensen oplevert en enthousiast gejoel als we klaar zijn.

Er zijn inmiddels zo’n dertig mensen binnen wat de ruimte goed vult. We verkopen een paar tapes. Hierna blazen Dustbreeders, een viertal grijze Franse heren met gitaren, ons van onze sokken met een snoeiharde noise set. Het is fantastisch. Inmiddels is het al redelijk laat geworden en we laten de vierde act voor wat het is. Rond half twee pakken we een taxi naar het huis van de promoter waar we nog een borrel drinken alvorens te gaan slapen.

Zaterdag 7 maart: Container City

We haasten ons om de Flixbus te halen naar Stuttgart. Het is elf uur ’s ochtends, we hebben redelijk uit kunnen slapen en ook wat kunnen ontbijten, maar hebben een relatief vroege rit moeten boeken omdat we anders te laat in Stuttgart aan zouden komen. Nu komen we juist wat vroeg aan op een klein station net buiten de stad. We pakken de S-bahn naar Stuttgart Nord. Vanaf daar is het tien minuten lopen naar Container City.

We worden hartelijk ontvangen door Moritz, de uitbater van een DIY barruimte op het terrein. Container City is een terrein vol containers die vooral dienst doen als ateliers voor kunstenaars. Maar het blijkt dus ook geschikt als intieme ruimte voor concerten.

Onze geluidstest verloopt soepel, die van openingsact Rivkah Tenuiflora iets minder vanwege problemen met feedback. Als dat verholpen is eten we samen wat in de bovenruimte van de gestapelde container waar Moritz ook woont. Net als gisteren begint de avond laat. Rivkah Tenuiflora brengt een mooie verstilde solo set met gitaar, percussie, fluit en zang, live laag op laag gestapeld.

Hierna is het onze beurt en we weten net als de avond ervoor een energieke set  neer te zetten. Als we klaar zijn zien we ons zelfs gedwongen een toegift te doen. We verkopen geen tapes na afloop, maar dat is eigenlijk helemaal niet erg want we hebben nauwelijks nog exemplaren over na de goede verkoop tijdens de vorige avonden. We geven Mortiz een tape als dank voor de goede zorgen.

Na onze set worden er plaatjes gedraaid en uitbundig gedanst. We doen ons tegoed aan straffe cocktails en vermaken ons op de dansvloer tot in de vroege uurtjes. Uiteindelijk strompelen we in het donker naar een container alwaar we tegen de kachel aan kruipen en in slaap vallen.

Goldblum is te checken op Soundcloud.

Deze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam.

In quarantaine met: Wowi

Met deze ‘In quarantaine met‘ reeks van interviews nemen we een kijkje in het leven van Rotterdamse artiesten in de huidige social distancing maatschappij. Waar houden ze zich in dit coronatijdperk mee bezig? Hoe blijven ze gefocust op muziek? Waar is er juist nu aandacht voor en hebben zij tips? Over dit en meer spreken we, op afstand natuurlijk, met verschillende acts en bands.

De eerste die we in deze reeks spreken is Wowi!

Waar ben je tijdens deze quarantaine allemaal mee bezig?
“Tijdens de quarantaine ben ik vooral bezig met nieuwe muziek maken. Het schrijven van nieuwe nummers en nummers die nog afgemaakt moeten worden voor projecten. Bezig zijn met nieuwe concepten voor de brand Wowi en voornamelijk thuis klussen.”

Hoe hou je in deze tijd de focus op muziek?
“Door mezelf te blijven motiveren om niet op te geven en door deze crisistijd goed te benutten voor mijn muziek. Daarnaast praat ik veel met vrienden en natuurlijk mijn team. Tot nu toe lukt het best wel aardig.”

Zijn er dingen die altijd bleven liggen, waar je juist nu de ruimte en aandacht voor hebt om die op te pakken?
“Ja, zeker! Zoals ik net eigenlijk al aangaf, nummers afmaken die afgemaakt moeten worden. Nieuwe concepten bedenken om meer betrokken te raken met mijn supporters. Kijken naar manieren om mijn fanbase te vergroten en telkens weer een stap in de goede richting te zetten.”


Wat zijn je plannen voor straks, als de coronacrisis voorbij is en we weer de livemuziek scene kunnen opstarten?
“Ik hoop heel snel een show te mogen doen. Het is jammer dat we niet op Bevrijdingsfestival konden staan. Ook hadden we een toffe show staan in de Melkweg en een aantal festivals. Ik mis de vibe en energie die het performen met zich meebrengt.

Ik mis ook het repeteren en het lachen met mijn bro’s.

Deze coronacrisis zet je wel aan het denken. Ben dankbaar voor alles wat ik tot nu toe heb bereikt, maar momenteel wil ik nog harder werken om te kunnen knallen na de crisis. Ben bijvoorbeeld bezig met mijn team om iets heel tofs op te zetten, maar ik verklap nog niet wat. Ik zou zeggen hou mijn socials in de gaten!”

Wat heb jij nodig om creatief te kunnen zijn? Waar haal je inspiratie vandaan?
“Creatievelingen kunnen hun inspiratie overal en nergens halen. Ik haal mijn inspiratie uit dagelijkse dingen die ik meemaak. Meestal valt mij iets ongebruikelijk of juist iets wat heel normaal is op, en meteen popt er een idee in mijn hoofd. Vervolgens vertaal ik dit idee in de vorm van een concept en werk ik het samen met mijn team uit.”

Het is straks een restart voor de hele industrie natuurlijk. Wat zou je anders of beter willen doen of zien dan hiervoor?
“Ik hoop dat men gaat realiseren hoe belangrijk die muziek-entertainment industrie is en hoe onmisbaar wij (artiesten etc.) zijn in de maatschappij. Men heeft behoefte aan ontspanning in welke vorm dan ook. Dus stiekem hoop ik dat de overheid meer zal gaan doen voor artiesten zoals wij. Meer kansen creëren om deze branche te stimuleren in groei. Met deze kansen kunnen artiesten zoals wij ook meer initiatief nemen om grote, leuke, leerzame projecten op te zetten.”


Vorig jaar won je de Grote Prijs van Rotterdam en De Belofte. Hoe heb je dat ervaren?
“De GPR en RMA waren twee van de meest memorabele hoogtepunten in mijn muziekcarrière. En nog om te beseffen dat dit pas het begin is. We zijn nog maar 2,5 tot 3 jaar bezig. Vanuit elke hoek ben ik ondersteund en kreeg ik support door de beste mensen. Ik had deze twee gebeurtenissen voor geen goud willen missen. Ik ben blij dat ik alles heb kunnen laten filmen zodat ik altijd terug kan kijken.”


Wat zou je als tip meegeven aan andere muzikanten?
“Mijn tips voor andere muzikanten zijn: geloof in je zelf, je moet keihard werken om uit te blinken, niet opgeven want jouw tijd komt nog.”

Hoe kunnen mensen je volgen en supporten?
“Men kan mij volgen op al mijn socials. Dus op Instagram (@Wowibl), Spotify (Wowi), op mijn YouTube kanalen (WOWI & AVAM) en op Facebook (Wowi).

Op Spotify kan je wat kleins doneren op mijn page om ons in deze moeilijke crisistijd te supporten.”