The Cosmic Carnival naar Global Battle Of The Bands finale in Thailand

gbob 4De Popunie Live band The Cosmic Carnival, die in juni de eerste Nederlandse winnaar werd van The Global Battle of The Bands in Den Haag, staat op 8 februari 2014 in de grote internationale finale. Daar maakt de band kans op de hoofdprijs t.w.v. 100.000 dollar.

De finale vindt plaats in de Thaise ‘city of music’ Chiang Mai. The Cosmic Carnival strijdt daar om de felbegeerde wereldtitel Best Band In The World en heeft concurrentie uit meer dan twintig landen. Het Nederlandse traject rondom de befaamde bandcontest beleefde deze zomer z’n primeur in Rotterdam en Den Haag. De winnende band stond 30 juni al op het Haagse Parkpop.

The Cosmic Carnival is de komende maanden te volgen op hun weg naar de finale in Chiang Mai. De bandleden bloggen over hun voorbereidingen, optredens en het coachingstraject dat ze volgen tot aan Chiang Mai. The Cosmic Carnival uit Rotterdam won afgelopen juni de Nederlandse finale in Den Haag. De band liet na de voorrondes en de finale op 29 juni zeven andere bands achter zich en ging er met de titel vandoor. Begin februari reist de formatie af naar Thailand, waar de band het 8 februari opneemt tegen bands uit onder meer: Australië, Engeland, Maleisië, Noorwegen en Rusland. Tot die tijd wordt de band gecoacht op het gebied van marketing, presentatie en ontwikkeling.

De finale van 8 februari vindt plaats in het Outdoor Exhibition Area, International Convention and Exhibit Centre in Chiang Mai. Chiang Mai beleeft in datzelfde weekend het wereldberoemde Chiang Mai Flower Festival, dat jaarlijks een massa toeristen aantrekt. The Global Battle of The Bands (GBOB) is een live muziekwedstrijd voor bands vanuit de hele wereld. De contest staat open voor zowel amateur- als professionele bands van alle muziekgenres en leeftijden. Sinds de oprichting in 2004 is GBOB uitgegroeid tot de grootste bandwedstrijd ter wereld en gaat verder waar diverse talentenjachten ophouden. De grote hoofdprijs op 8 februari 2014 bestaat uit 100.000 dollar aan marketinginspanningen èn een plaatopname met een internationale producer naar keuze.

Voor meer informatie bezoek je de GBOB website en/of de website van The Cosmic Carnival.

Foto: Bart Notermans

Banabila & Machinefabriek

Travela3717873098_10og
cd- / download-album
ambient / soundscapes
Tapu Records

De ambient/experimental act Machinefabriek brengt voor de tweede keer een plaat uit samen met de Rotterdamse componist Michel Banabila genaamd Travelog. Een instrumentaal gelayerd en abstract kunstwerkje van eigen bodem. (Lees de recensie van de eerste samenwerking hier)

Zachte, maar warme kickdrums met een organische padlaag dompelen de luisteraar vanaf de eerste minuut onder in een kalme en vriendelijke mix van licht dissonante leadlijnen die sterk doen denken aan een nabewerkte doedelzak. Rauwe percussie met afkappende geluidsfragmenten zorgen voor een chaotisch, maar fijn klinkend geheel. Catchy is het niet, maar interessant is het zeker. De muziek zwelt af en aan zonder dat je het eigenlijk merkt en zorgen voor veel extra dynamiek.

Narita trekt de lijn van apart klinkende geluidsopnames vrolijk verder en laat langzaam maar zeker de sounds verdrinken in een redelijke sloot aan distortion. Wederom: niet catchy, maar wel erg interessant om naar te luisteren in een al dan niet eenzame setting en het liefst door koptelefoons (want laten we wel wezen; daar is ambient toch wel voor gemaakt). Antenna klinkt gelijk een stuk dieper en wijdser door de gelayerde opnames met veel reverb over de instrumenten en een fieldrecording van een stel kinderen. Het fijne gekraak van vinyl laat je bijna vergeten dat er een hele hoop dissonantie achter de muziek zit en hier en daar doet dit nummer denken aan Somnium van Robert Rich.

En dat is goed, want Rich weet net als deze mannen field recordings en lange, uitgestrekte melodieën goed te gebruiken om een intrigerende sound te maken die zowel actief als non-actief te beluisteren zijn. En toch is een album zoals dit niet super toegankelijk voor de ‘doorsnee’ luisteraar. Er word flink geëxperimenteerd met toon en melodie en nergens klinkt het als een echt ‘cohesive body of work’. Nee, het komt eerder over als één groot experiment van twee zeer vaardige componisten en sounddesigners en dat is iets waar je persoonlijk wat mee moet hebben om het echt te kunnen waarderen. Alle ‘regels’ die bij muziek horen worden subiet de deur uit gegooid op deze plaat. Het levert een interessante discussie om te voeren: is dit nog wel echte muziek te noemen, of is dit zo experimenteel dat het als non-muziek beschouwd kan worden?

Om een heel erg lang verhaal kort te maken: houd je van experimentele en onconventionele geluiden, dan is deze plaat echt iets voor jou. Als je wat meer logica in je muziek prefereert dan raad ik je vooral aan om verder te kijken dan dit. Ik vind het in ieder geval erg tof om naar te luisteren, ook al verzand het album na een tijdje in een redelijk eentonige muur van geluid die veel terugvalt op de eerdere nummers. En toch blijf je luisteren…