Rutger Nijkamp is een in Rotterdam gevestigde filmmaker en muziekliefhebber. Onder zijn artiestennaam Nijkamp deelt hij wat hem fascineert – ‘weird wave’, donkere elektronische muziek en eigenzinnige Nederlandse producties – via dj-mixen. Zo bestiert hij op Operator Radio het programma Het Vreemd waarin dit prominent aan bod komt.

Het Vreemd – Dutch Underground Synth & Wave (1982-1987) is een compilatie van verloren gewaande Nederlandse synthesizer- en wavemuziek. Samengesteld door Nijkamp, ​​die een groot aantal tapes erfde van zijn moeder, de muzikante Veronique (op de compilatie aangeduid als ‘Verque’). Wat begon als een persoonlijke verzameling, groeide uit tot een zoektocht naar de verhalen achter een wereld van ‘doe-het-zelf’-muziekproductie.

Het Vreemd… blaast tien vergeten nummers nieuw leven in – stukken met thema’s die op vreemde wijze resoneren met het heden. De vinyl uitgave bevat een prachtig met risografie gedrukt ‘zine’ (uitsluitend bij de eerste 200 exemplaren; latere exemplaren zijn voorzien van een offset-gedrukt zine) met daarin de verhalen en foto’s van de acts en bands die op de compilatie te horen zijn. Al met al een fraai stukje auditief erfgoed dat aan de vergetelheid onttrokken is; proficiat!

Het magistrale, twee uur durende Keep The Fire verscheen al in 2013 als dubbel-cd op het befaamde Murder Channel label uit Japan. Uit het niets verscheen het album deze maand voor het eerst ook op Spotify. Enjoy!

Bas van de band Dawn Brothers presenteerde zijn debuutalbum vol met speelse solo escapades.

Lewcy is het elektronische/experimentele project van de Rotterdamse multi-instrumentalist en producent Lucas Thijs. Dit debuutalbum kwam de afgelopen twee jaar tot stand in zijn thuisstudio in de wijk Slinge en vond uiteindelijk zijn weg naar de Abbey Road Studios voor de mastering.

De uitgebalanceerde muziek op Slinge is opgebouwd rond textuur en ritme. Warme vervorming, korrelige drums, uitgerekte sfeerklanken en melodische fragmenten die langzaam in- en uitfaden vormen de basis. Analoge apparatuur, oude Casio-keyboards en ander tweedehandsmateriaal staan ​​centraal in het productieproces. Vocale samples — afkomstig van vinylplaten, oude tekenfilms of eigen opnames — zweven door de nummers, verweven met drums en lagen van synthesizers of gitaren.

Na jarenlang in bands te hebben gespeeld als gitarist en songwriter, werd Lewcy een creatieve ruimte zonder vaste rollen of verwachtingen; een manier om instinctiever te werken, zonder zich vast te pinnen op een specifiek genre. Het project ontwikkelde zich inmiddels tot een live-act, waarbij nummers kunnen worden uitgerekt of juist uitgekleed, wat volop ruimte biedt voor improvisatie.

QuiQue is het artistieke pseudoniem van Hendrik Jan van Rijswijk, een Nederlandse multi-instrumentalist en laptopmuzikant. Geboren in Kaapstad (Zuid-Afrika) bracht hij het grootste deel van zijn leven door in Rotterdam, Slowakije en Buenos Aires. Hij creëert een uniek geluid door te putten uit uiteenlopende culturele invloeden.

De muziek van QuiQue is een samensmelting van pop, rock, funk, free jazz en elektronische stijlen. Hij transformeert ongebruikelijke, ‘rauwe’ klanken tot iets moois en boeiends, waarmee hij een stijl ontwikkelt die de grenzen van traditionele genres overstijgt. Zijn nummers nemen de luisteraar mee op een emotionele reis, waarbij thema’s als liefde, verlies en de zin van het leven worden verkend.

“Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?” Na zes Engelstalige albums waagt QuiQue zich voor het eerst aan een Nederlandstalig album. Tien eigenzinnige nummers over verlangen, verlies en de tragikomedie van het menselijk bestaan vormen samen Moers. De teksten zijn droog, ironisch en soms ontroerend, met regels als “Ze eten oorlog uit blik”, “Later beter dan ooit” en een Onze Vader-pastiche, op een helder, elektronisch geluid met ongebruikelijke klanken. Hoe het ook zij; experimenteren vormt de kern van het werk van QuiQue en er is dan ook maar één treffende omschrijving voor zijn muziekstijl: eclectisch.

De ep Hypersexuality is niet bedoeld voor luisteraars die behoefte hebben aan voorspelbaarheid. Het is rauw, eigenzinnig, soms absurd en vooral heerlijk ongeremd. Drie nummers, bijna twintig minuten en genoeg riffs om nog een paar dagen in je hoofd rond te blijven spoken.

Van componist en postproducer Maartje Teussink verschenen onder het pseudoniem
Mar-Chə de laatste drie delen Collected Soundscapes (Vol. V, VI en VII). Dit vormt de afronding van het beschikbaar stellen van meer dan 70 stukken ‘librarymusic’ (met name instrumentale archieftracks) verdeeld over zeven volumes.

Een compleet overzicht van Collected Soundscapes Vol. I t/m VII vind je handig gebundeld in deze Spotify-playlist.