Toen ik begon als zelfstandige werkte ik als freelance fondsenwerver. Eén van mijn opdrachtgevers was Farid. Hij had een muziekschool gespecialiseerd in wereldmuziek en gaf ook concerten. Ik had twee opdrachten voor hem gedaan. Ik had subsidie-aanvragen geschreven voor een festival dat hij organiseerde en voor een educatief project. Dat was prima verlopen.

Voor beide opdrachten had ik vooraf met Farid een schriftelijke overeenkomst gesloten. Mijn aanvragen hadden genoeg opgeleverd om de projecten uit te voeren. Ik factureerde achteraf een percentage van de opbrengst. Deze facturen waren steeds netjes betaald.

Farid belde me op. Hij had een plan voor een nieuw project. Een muziekvoorstelling. Er was alleen wel haast bij. Hij kon deze voorstelling namelijk over een half jaar spelen op een festival. Dus eigenlijk moesten die aanvragen zo snel mogelijk worden verstuurd.

Omdat ik Farid al langer kende en hem graag wilde helpen besloot ik niet moeilijk te doen over die overeenkomst. Ik ging gewoon aan de slag. Het zou wel goed komen.

Ik schreef een aantal aanvragen voor hem die hij een week later al kon versturen. En ook deze keer kwam er daardoor behoorlijk wat geld binnen, zodat Farid zijn voorstelling kon maken. Dat gebeurde ook en de voorstelling was een succes. Maar mijn factuur werd niet betaald.

Tot twee keer toe stuurde ik een herinnering. Er kwam geen enkele reactie. Toen heb ik hem gebeld. Hij zou het bedrag diezelfde week nog overmaken. Maar dat gebeurde niet. Ik belde nog eens en kreeg weer een belofte. Ook deze keer bleek die geen cent waard. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Want er stond immers niks op papier.

Uiteindelijk had Farid de stichting die hij gebruikte om zijn projecten uit te voeren en zijn subsidie-aanvragen te versturen opgeheven. En een week later had hij een nieuwe stichting opgericht met bijna dezelfde naam en hetzelfde adres. Ik was erin geluisd en kon naar mijn geld fluiten.

Het gevoel dat ik toen had wens ik geen enkele ondernemer toe. Niet alleen miste ik inkomsten, waarvoor ik wel gewerkt had. Ik voelde me vooral zo gekwetst dat iemand, die altijd blij was geweest met mijn werk, me zo bewust had bedrogen. Ik kon gewoon niet geloven dat mensen zo berekenend zijn.

Gelukkig heb ik in de ruim tien jaar dat ik ondernemer ben maar een paar keer dit soort dingen meegemaakt. En elk van die keren kan ik me herinneren. Niet vanwege het geld. Vanwege het gevoel dat ik eraan over hield. Het onbegrip ook. Het waren altijd mensen die overduidelijk heel blij waren met mijn diensten. En die dan vervolgens op een heel vervelende manier onder de betaling uit wilden komen. Of me eindeloos aan het lijntje hielden.

Tips
Ik ga niet beweren dat betaalproblemen altijd te voorkomen zijn. Wel heb ik inmiddels geleerd dat er een paar dingen zijn die je kunt doen om te zorgen dat je er zo min mogelijk mee te maken krijgt.

1. Leg vooraf schriftelijk de afspraken vast. Dat kan via een overeenkomst of offerte die je beiden ondertekent. Maar een e-mail is meestal makkelijker en ook rechtsgeldig. Vraag dan wel aan de ander of hij je een reply wil sturen om de
afspraken uit de e-mail te bevestigen.

2. Laat je klanten of opdrachtgevers zo veel mogelijk vooraf betalen. Of vraag bij grotere opdrachten om een aanbetaling. Dat geeft je bovendien meer zekerheid dat je opdracht ook doorgaat.

3. Neem, bij niet tijdig betalen, zo snel mogelijk contact op met je klant of opdrachtgever. Hoe langer je wacht en denkt “het komt wel goed”, hoe groter de kans dat dat juist niet zo is.

Maaike van Steenis

Maaike van Steenis is trainer en leert muzikanten en creatieve ondernemers hoe ze meer kunnen verdienen met hun werk en een succesvol bedrijf kunnen opbouwen. Meer is eigenaar van het bedrijf Succesvol Ondernemen als Creatief. Meer informatie daarover vind je op haar website.