Mark Lotterman

cover hollandHolland
download-album
singer/songwriter

Voordat ik Mark Lottermans nieuwe album Holland ga bespreken, moet ik iets bekennen: ik had altijd een hekel aan Mark. Niet een specifieke ergernis, gewoon aan de man – jongen nog, destijds – en zijn muziek.

Ik hoorde hem meermaals spelen en Mark en zijn band maakten een blues van het soort dat ik niet trok; te gelikt, te veel solo’s. Dit is lang geleden, ver voor zijn officiële eerste album Pain & Entertainment. Een plaat die ik, net als alles wat daarna kwam, nooit heb geluisterd.

Dus wat zeg je dan, als de vraag komt om Holland van Mark Lotterman te recenseren?

Dan stap je over je eigen schaduw heen, zoals men dat tegenwoordig zo plechtig placht te zeggen. Het is nog net geen voetbal jargon. Hoe dan ook, ik was het aan mijzelf en aan Mark verplicht het verleden te laten rusten. Mark kent mij niet eens!

Het zijn van die momenten dat je niet trots bent op jezelf. Al na een eerste luisterbeurt voel ik lichtelijke schaamte. Dit klinkt verrassend goed. Nog een paar luistersessies verder voel ik de behoefte Mark te bellen. Ik wil mij verontschuldigen. Al die jaren heb ik zijn werk ten onrechte links laten liggen, heb ik mensen die Mark en zijn muziek goed kenden weggehoond. Stom van me, zo blijkt nu.

Holland is een verpletterende plaat. Eigenlijk volstaat deze zin. Gewoon luisteren is het devies. Omdat er misschien toch wat meer van mij wordt verwacht, wat nadere toelichting: opener Happy maakt intens blij, heerlijke sound en dito tekst. Voor The Great Farewell geldt eigenlijk hetzelfde. The East Of Rotterdam is een klein pareltje; een subtiele ode aan een fragiele jongensliefde. Het fraaie pianowerk maakt het helemaal af.

Lou Reed vermeld ik om de fijne mix tussen drumcomputer en tekst, een heerlijk contrast. Het titelnummer Holland ten slotte, vat de hele plaat bijzonder goed samen. Er zijn verschillende soorten pijn in het leven, maar die van jezelf blijven toch het lastigst.

Het is een merkwaardige positieve energie die het album met negen tracks kenmerkt, die suggereert dat Mark vrede heeft gesloten met zijn demonen. Ik gun hem een tijdelijke rust.

Ben je benieuwd? Kijk dan op deze speciale website over de plaat.
Wil je op de hoogte blijven van Mark Lotterman’s muziek en optredens? Volg dan zijn Facebookpagina.

Chris Buitendijk

Tourverslag: Invisible Architecture in Zuid-Amerika

REDCE - Pobre Diablo- photo by José Luis Jácome GuerreroDe tour van ons duo project ‘Invisible Architecture’ in Zuid-Amerika vond plaats in februari en maart 2016 en bestond uit een aantal onderdelen. Allereerst een expositie en een concert in het nieuwe hedendaagse kunstmuseum in Lima, het MAC – Contemporaneous Art Museum (Peru). Hiernaast een concert op het grootste Ecuadoraanse festival voor nieuwe muziek, het XII Festival Ecuatoriano de Música Contemporáneae in Teatro México (Quito) en een gastoptreden in het fameuze café El Pobre Diablo (Quito, Ecuador) samen met legendarische Ecuadoraanse band Sal y Mileto. En een artist-in-residency met concert en studio opnames ‘frecuencias rurales en 60 hz’ in het rustieke Residencia Pujinostro, georganiseerd door productiehuis Dogma Central (Pujili, Ecuador).

We hebben daarnaast inspirerende muziek- en kunstmanifestaties meegemaakt en collega’s uit Mexico, Columbia, Ecuador, Peru en de USA ontmoet. We zijn super trots dat de Gemeente Rotterdam ons project en tour steunt via Popunie Music Export. Vooral omdat dit een unieke mogelijkheid bood om ons werk op de meest prominente, en underground platforms in Peru en Ecuador te tonen. Daarnaast belooft deze tour een vervolg met toekomstige samenwerkingen en residenties.

Vanuit Nederland is het moeilijk te weten wat er daar gebeurd, maar als je daar bent, opent zich een hele wereld met een geweldige actieve scene. In Peru zijn we al meer bekend, omdat Christian Galarreta daarvandaan komt. Zijn label en kunstenaarscollectief Aloardi heeft ons dan ook gehost in hun artist-in-residency ruimte in Lima.

Cosmoaudicion - sound check

Lima, Peru – 17 februari–9 april
Contemporaneous Art Museum 
We zijn door Luis Alvarado, curator en label oprichter van Buh Records, uitgenodigd ons project ‘Invisible Architecture’ te presenteren tijdens de expositie Hacer La Audicion: Encuentros Entre Arte y Sonido en el Peru [vertaling: Make the Audition: Meetings Between Art and Sound in Peru] in het Contemporaneous Art Museum (MAC). Volgens tijdschrift The Wire is dit de grootste en belangrijkste geluidskunst expositie in Zuid-Amerika.

Ter informatie voor het Nederlandse publiek, hebben we ook een presentatie pdf over dit museum, dat nog vrij onbekend is in Nederland. Maar onze landgenote Lika Mutal is er al vereerd met een overzichtstentoonstelling. Deze gevestigde dame is meesteres van de steen. Lika werkt met de stenen en beelden als aards materiaal, die, vanuit het wereldbeeld van de oeroude Andes culturen, bezielt zijn en vol van de natuurkrachten. Bijzonder om Lika te ontmoeten in het MAC en even Nederlands te praten. Lika Mutal woont al jaren in Peru.

De expositie in het MAC geeft een overzicht van geluidskunst in Peru, waarbij ons project museaal getoond wordt met de lp, en de in Rotterdam gezeefdrukte art covers, in een houten lijst achter glas. Het wordt vergezeld met een interactief werk waarbij de bezoeker een transparant vel met gezeefdrukte raster over een ander beeld kan bewegen, waardoor sterke optische effecten ontstaan. Het simultaan luisteren naar de compositie Becoming-Siren (kant A van de lp) maakt het psychedelische effect compleet!

De opening van de expositie werd bijgewoond door één van de oudste partners van ons Peruaanse label, Aloardi, namelijk de journalist van blog Perú Avantgarde, radio maker, muzikant en label oprichter van Super Space Records; Wilder Gonzales Agreda.

Cosmoaudicion teamHet museum heeft ook een collectie van Peruaanse schilderkunst dat een zeer fascinerend verslag biedt van de traumatische nasleep van de interne oorlog in de jaren ’80 en ’90. Na een aantal bezoeken aan de collectie en de geluidskunst expositie, is het duidelijk dat de expositie met geluid moeilijk te hanteren is en zoals vaker overrompelen de werken elkaar in een kakofonie. Het synchroniseren en afwisselend afspelen van de verschillende geluidsbronnen is ook in deze expositie nog niet een standaard, dat zou wel het mooiste zijn.

Ons concert was een belangrijke toevoeging aan onze presentatie in de expositie, omdat we de gelegenheid hadden om met de akoestiek van de grote zaal te werken en letterlijk de ‘onzichtbare architectuur’ te onthullen. De lp van ons project werd geproduceerd in Frankrijk tijdens een residentie in The Castle, Centre international d’art et du paysage in 2013-2014, maar tijdens de live concerten kijken we altijd naar de akoestische eigenschappen van de specifieke locatie waar we spelen. Het concert publiek was niet heel groot, rond de dertig man, maar we speelden wel voor zeer betrokken luisteraars, waaronder Jorge Villacorta, curator en mede-oprichter van multimedia platform ATA. Verder hebben we een goede ervaring met MAC-curator Juan Peralta.

Pujili residency tripOndanks dat we in Peru presenteerden, kregen we toch voldoende financiële contributie voor ons werk. Dat waarderen we zeer, in een land waar het Ministerie van Cultuur pas in 2010 is opgericht! De administratieve structuren en steun voor muzikanten en kunstenaars in Peru is niet te vergelijken met hoe het in Nederland gaat. Nu dat de Peruaanse economie groeiend is, zien we ook de gevolgen – sinds 15 maart mogen Peruanen zonder visum naar het Schengen Gebied, als toerist. Dit is uniek. Met Aloardi organiseren we dan ook een Aloardi Exchange Program 2016, een drie maanden lang project waar de wederzijdse culturele uitwisseling tussen Nederland en Peru wordt gevierd. Voor meer informatie zie www.aloardi.org.

Quito, Ecuador – 9 maart
Concert in REDCE > event: El Pobre Diablo 
Ons bezoek in Ecuador werd georganiseerd door onze in Frankrijk verblijvende collega Lucho Enriquez, ook wel bekend als de beroemde Ecuadoraanse gitarist Lucho Pelucho. Hij studeerde Sonologie aan het Conservatorium te Den Haag, is een duizendpoot en waanzinnige programmeur. Behalve lessen in hacken op de universiteit speelt hij ook met de rockband Sal y Mileto en o.a. ster Igor Icaza. Wij speelden onze liveset ter introductie van hun act voor een bomvolle zaal. In plaats van gitaar en drums, speelden wij met elektromagnetische velden van kapotte harde schrijven en stem. Maar geen schrik, de Ecuadoranen kunnen niet genoeg krijgen van alles wat intens is, laat het feest beginnen, en nog meer noise!

Cosmoaudicion concertQuito, Ecuador – 10 maart
XII Festival Ecuatoriano de Música Contemporánea
Dit festival werd mogelijk gemaakt door een waanzinnig geëngageerd team en steun van onder andere Mauricio Ñoproa, de Franse cultuur manager Mélanie Bizet, Daniel Pico, Lucho Enriquez, Daniela Moreno Wray, Sofia Barriga Monteverde en Christian Proaño. We werden met open armen verwelkomd en opgenomen in de Ecuadoraanse keuken, noise muziek, multimedia kunst, maar ook spectaculaire landschappen.

Het is duidelijk dat Ecuador een klein land is, vergeleken met het zeer uitgestrekte Peru, waarbij de bewoners van de hoofdstad van het centraal gelegen Quito, vrij snel de binnenlanden in kunnen gaan. Ze kunnen zodoende makkelijker beïnvloed worden door de inheemse culturen en verbintenis onderhouden met de cultuur van hun voorouders, de planten, de geluiden en kleuren van de jungle.

Mede-organisator van het festival, Daniel Pico, bracht ons naar zijn huis in het noorden van Quito: hij woont in het midden van de wereld, zoals hij zelf zei. Bij zonsopgang beklommen wij de Cataquilla berg, waar we de evenaar bereikten. Dit is het unieke geografische punt op aarde, waar dankzij twee bergtoppen de zon cyclus gemeten kan worden. Ecuador is niet voor niets benoemd naar de equator. Op de terugweg begaven we ons weer in het terrein van een groep blaffende honden, maar met wat honden-ervaring is het te doen. Ecuador zit vol risico’s, misschien maakt dat het wel zo bijzonder (of klinkt dit nu heel cliché).

INVISARCH1In Quito-stad speelden we ons concert in het Teatro Mexico. Het hoogtepunt van de avond was wel de act waar een televisie gesloopt werd, tot aan bloeden toe. Dit was onderdeel van de act samen met de directeur van het festival; als dat de context duidelijk maakt. De televisie werd gesloopt, en oh ja, de elektriciteit stekker werd en halverwege wel losgekoppeld. Zou dit in Nederland kunnen gebeuren? De performer speelt met zijn leven – was hij hier bewust van? Of maakt dat niet uit, enfin?

De entree was gratis en deze concertzaal GROOT. Er waren niet alleen ingewijde noise-fans aanwezig, maar ook ouders met hun kinderen. Het theater bevind zich in een vrij gevaarlijke buurt, maar het weerhield ons niet om de straten op te gaan na de soundcheck om een biertje te drinken bij een fontein. Een grote regenbui en onweer overvielen ons, wat typisch is in het bergklimaat van Quito. De temperatuur is veel gematigder en voor Nederlandse begrippen normaal. Wat dat betreft is het in de woestijn gelegen kuststad en metropool Lima, heet en drukkend.

INVISARCH

Pujili, Ecuador – 12-17 maart
Residencia Pujinostro > event: ‘frecuencias rurales en 60 hz’ 
REDCE - Lucho PeluchpProductiehuis Dogma Central organiseerde het einde van onze tour met een residentie op het platteland, waar we uitrustten en volop mochten genieten van de wonderen van Mevrouw Jácome haar kookkunsten: met gegrilde hamsters, gebakken bananen, kaneel thee en maïs-soep. We hielden jamsessies en opnames in de geluidsstudio van Residencia Pujinostro, een refuge gebouwd door Kiki Jacome.

We speelden een set in de buitenlucht, waar echter enkel de kennissen en vrienden van Dogma Central en Residencia Pujinostro aanwezig waren. De residentie is nog vers en ligt in een klein dorp, Pujili. Het zou mooi zijn als deze plek uitgroeit tot een bedevaartsoord voor bands. De locatie en woonruimtes zijn geweldig, en de mensen zijn echt bijzonder hartelijk. Het is een paar uur ten zuiden van Quito, en niet ver van een verbluffende slapende vulkaan. We omsingelden zijn krater niet, maar bewonderden er het groene licht en de veranderende kleuren van het sulfur meer, een deur naar een andere wereld.

 Invisible Architecture = Christian Galarreta & Janneke van der Putten

Wil je meer weten over Invisible Architecture? Check hun Bandcamp of de site van Janneke.

INVISARCH3 INVISARCH2

POPUNIE_MUSICEXPORT_RDAM_FCDeze tour werd mede gefinancierd door Popunie Music Export Rotterdam