Praises & Patience
download-album
hiphop
KSDW Ent / KJUMI Records

90’s hiphop. Het blijft een magisch geluid. 20 jaar na dato hoor je nog steeds de invloed van de platen die in dat tijdperk zijn gemaakt en dat gaat verder dan het genre zelf. In Nederland was er toentertijd een opleving van Engelstalige mc’s. Mystic Xperienz was er daar één van. Samen met o.a. Postmen, E-Life, Sugacane en Rowdy was er een rauwe stroom aan Engelstalige mc’s uit Nederland. Als onderdeel van Draztic Measures was Mystic Xperienz één van de pioniers uit die rauwe Rotterdamse scene. Hoewel de groep uit elkaar ging zonder een album uitgebracht te hebben is Mystic nooit gestopt met muziek uitbrengen. Hij blijft één van de meest herkenbare gezichten in de Rotterdamse hiphop scene. Daarom is het ook mooi om te zien dat de man onlangs weer een album heeft uitgebracht. Het is alsof de tijd even heeft stilgestaan.

Om met de deur in huis te vallen;  Als je mumblerap en lean anthems hoopt te vinden op deze plaat kan je beter verder kijken. Dit is knetterharde hiphop. Ongefilterd. Met harde kicks en snares. En rauwe teksten. Mystic Xperienz heeft niet geprobeerd zich aan te passen aan de nieuwe generatie rappers en is verder gegaan waar hij in de jaren ’90 was gebleven.

De eerste track zet gelijk de toon. Op Bring Content, een bombastische productie waarover Mystic met harde brag&boast rhymes direct het ‘90’s gevoel oproept. Hoewel er hier en daar nog wat Nederlands accent te horen valt geeft dat het naar mijn mening juist meer karakter. Anders zou het niet opvallen in de wirwar van internationale releases. De gescratchte cuts maken het verhaal rond. Boombap in optima forma.

Op tracks als Clap Your Hands (met een klassieke sample van The Meters), het melodieuze Everyday Is en Seperates Me (met mooie Craig Mack en Common cuts) laat deze mc je precies weten in welk tijdperk hij is opgekomen als artiest. Harde beats en rauwe raps. Is het dan alleen maar boombap wat de klok slaat op dit album? Nee, uiteraard niet. Op lovetracks How We Met en Leashed laat Mystic zich van een gevoeligere kant zien. Een aangename verrassing tussen al het hardere werk.

Rap met een boodschap is altijd belangrijk geweest in hiphop. Op I.O.U. vertelt de rapper, zonder preacherig over te komen, hoe hij religie beleeft. Het geeft aan dat de eerste en tweede generatie hiphopartiesten de vaak banale teksten uit de jaren ’90 allang ontstegen zijn en in een hele andere fase van hun leven terecht zijn gekomen.

Het beste materiaal is wanneer de Rastafarian invloeden van de mc terug te horen zijn. De tracks met Rass Motivated en Zed I (Moor Luv en Blind By The Money respectievelijk) zijn de perfecte opmaat naar de, in mijn mening, beste track van het album. Op We Never deelt Mystic Xperienz de microfoon met de raggakoning Kalibwoy en dat resulteert in een knaller van een track. Minder leunend op de jaren ’90 sound spit Mystic dubbeltempo rijms over een harde, dynamische synth-heavy productie. Het refrein is zo pakkend dat je er gelijk wilde visuals bij kan inbeelden. Een banger!

Met dit album laat Mystic Xperienz oorverdovend weten dat hij overduidelijk aanwezig is in de hiphop scene. Altijd met een boodschap en met een knipoog naar één van de meest dynamische era’s in de moderne muziek. Hiphop never dies.