DOOXS

conceptcoverundermytongue2Under My Tongue
cd- / download-ep
indietronic

Daar was ‘ie dan opeens, de debuut-ep van het Rotterdamse electropop duo DOOXS. Eerder al lieten de twee dames, Djoeke Boomsma (zang) en Aniek de Rooij (electronics en zang), van zich horen via het digitale compilatiealbum Beatitude 2 op het eveneens Rotterdamse record label Lowriders Recordings.

Op die release is trouwens ook een solotrack te vinden van Aniek onder de naam Anik.

De ep Under My Tongue  van DOOXS is een prachtdebuut geworden, waarbij ijle meerstemmige zang het goed doet op lekkere urban beats en diepe wobbly basslines. De poëtische en cool-romantische teksten worden prachtig ingebed in heerlijke electronische muziek, waarbij veel ruimte is dankzij de minimal stijl.

DOOXS brengt je in een andere wereld, waar de rauwheid en sound van de Rotterdamse urban culture wordt verbonden met de kwetsbaarheid en melancholische schoonheid van het zijn. Er zit ook een heerlijk mysterieus en ongrijpbaar gevoel in het materiaal.

De muziek doet mij in de verte denken aan de Engelse FKA Twigs, onze eigen Sevdaliza en ook wel aan de Noorse 80’s cultband Belcanto met o.a. Biosphere in de gelederen.

De teksten verdienen trouwens ook aandacht, ze handelen over intimiteit, liefde, kilheid en rauwheid. Contrastrijk dus, net als de muziek. Er zijn ook enkele prachtige videoclips geproduceerd.

Onlangs werd de ep met succes live gepresenteerd in de Rotterdamse culturele hotspot Roodkapje. DOOXS staat ook live haar ‘vrouwtje’, dat is duidelijk. Op de 2016 editie van het Metropolis Festival in Rotterdam was dat overigens ook al duidelijk te merken. In de open lucht werkt de bijzondere eigen sound en presentatie van DOOXS ook wonderwel. Dat is op zich een prestatie in zo’n toch meer door gitaarbands gedomineerde context.

Wat mij betreft mag de ep Under My Tongue ook snel op vinyl uitkomen en dat is een compliment…

Volg DOOXS op Facebook en vind alle info over dit duo op de officiële website.

Meer zoals dit

Mystic Xperienz

cover-praises-and-patiencePraises & Patience
download-album
hiphop
KSDW Ent / KJUMI Records

90’s hiphop. Het blijft een magisch geluid. 20 jaar na dato hoor je nog steeds de invloed van de platen die in dat tijdperk zijn gemaakt en dat gaat verder dan het genre zelf. In Nederland was er toentertijd een opleving van Engelstalige mc’s. Mystic Xperienz was er daar één van. Samen met o.a. Postmen, E-Life, Sugacane en Rowdy was er een rauwe stroom aan Engelstalige mc’s uit Nederland. Als onderdeel van Draztic Measures was Mystic Xperienz één van de pioniers uit die rauwe Rotterdamse scene. Hoewel de groep uit elkaar ging zonder een album uitgebracht te hebben is Mystic nooit gestopt met muziek uitbrengen. Hij blijft één van de meest herkenbare gezichten in de Rotterdamse hiphop scene. Daarom is het ook mooi om te zien dat de man onlangs weer een album heeft uitgebracht. Het is alsof de tijd even heeft stilgestaan.

Om met de deur in huis te vallen;  Als je mumblerap en lean anthems hoopt te vinden op deze plaat kan je beter verder kijken. Dit is knetterharde hiphop. Ongefilterd. Met harde kicks en snares. En rauwe teksten. Mystic Xperienz heeft niet geprobeerd zich aan te passen aan de nieuwe generatie rappers en is verder gegaan waar hij in de jaren ’90 was gebleven.

De eerste track zet gelijk de toon. Op Bring Content, een bombastische productie waarover Mystic met harde brag&boast rhymes direct het ‘90’s gevoel oproept. Hoewel er hier en daar nog wat Nederlands accent te horen valt geeft dat het naar mijn mening juist meer karakter. Anders zou het niet opvallen in de wirwar van internationale releases. De gescratchte cuts maken het verhaal rond. Boombap in optima forma.

Op tracks als Clap Your Hands (met een klassieke sample van The Meters), het melodieuze Everyday Is en Seperates Me (met mooie Craig Mack en Common cuts) laat deze mc je precies weten in welk tijdperk hij is opgekomen als artiest. Harde beats en rauwe raps. Is het dan alleen maar boombap wat de klok slaat op dit album? Nee, uiteraard niet. Op lovetracks How We Met en Leashed laat Mystic zich van een gevoeligere kant zien. Een aangename verrassing tussen al het hardere werk.

Rap met een boodschap is altijd belangrijk geweest in hiphop. Op I.O.U. vertelt de rapper, zonder preacherig over te komen, hoe hij religie beleeft. Het geeft aan dat de eerste en tweede generatie hiphopartiesten de vaak banale teksten uit de jaren ’90 allang ontstegen zijn en in een hele andere fase van hun leven terecht zijn gekomen.

Het beste materiaal is wanneer de Rastafarian invloeden van de mc terug te horen zijn. De tracks met Rass Motivated en Zed I (Moor Luv en Blind By The Money respectievelijk) zijn de perfecte opmaat naar de, in mijn mening, beste track van het album. Op We Never deelt Mystic Xperienz de microfoon met de raggakoning Kalibwoy en dat resulteert in een knaller van een track. Minder leunend op de jaren ’90 sound spit Mystic dubbeltempo rijms over een harde, dynamische synth-heavy productie. Het refrein is zo pakkend dat je er gelijk wilde visuals bij kan inbeelden. Een banger!

Met dit album laat Mystic Xperienz oorverdovend weten dat hij overduidelijk aanwezig is in de hiphop scene. Altijd met een boodschap en met een knipoog naar één van de meest dynamische era’s in de moderne muziek. Hiphop never dies.