De Skaggerz

TussendoortjeTussendoortje
cd-ep / download-ep
Nederlandstalige reggae / ska / punk

 

Je moet het maar durven, één van de meest herkenbare oorwurmen pakken en hem in een track stoppen. De oorwurm? Iedereen die ooit een GameBoy in z’n handen heeft gehad kent hem: het deuntje van Tetris. De zes heren van De Skaggerz laten het onweerstaanbare melodietje terugkomen in openingstrack Padam en, wat écht knap is, aan het eind van Tussendoortje is Tetris al lang weer vergeten.

Tussendoortje is namelijk gevuld met heerlijk zomerse ska- en reggaetracks. Denk aan een modern Doe Maar, met een scherp punkrandje. De nummers van de Rotterdamse band zijn onstuimig en vrolijk, terwijl de productie altijd strak en fris blijft. Ideaal om de komende maanden uitgebluste festivalvelden om te toveren in dansende feestmassa’s. Tenminste, als De Skaggerz voet op een van die zomerse weides durven zetten. In het toepasselijk getitelde Festival Cliché neemt de band de hele festivalervaring op bijzonder geestige wijze op de hak. En niet alleen dat nummer zorgt voor een glimlach: De Skaggerz nemen zichzelf niet al te serieus, wat uitstekend bij de vrolijkheid van de muziek past.

En dat is wel iets wat opvalt op deze derde release (de band bracht eerder al een ep en een album uit). Muzikaal zit het allemaal sterk in elkaar, maar de lol spat van iedere noot. Eigenlijk is er ook maar één kritiekpunt: de lol is snel voorbij. De titel voorspelt het natuurlijk al, maar met vier nummers, waarvan alleen Festival Cliché de drie minuten haalt, is Tussendoortje wel erg kort. Altijd goed natuurlijk, je publiek hongerig houden. En dat is precies wat deze ep doet. Na dit Tussendoortje wordt het tijd voor een feestmaal.

Joey Huisman

Duistere Zaken

DaisyCools 1Op dit moment is het een en al licht om mij heen. Vanaf het dakterras van ons nieuwe huis zie ik een hoop: Van het Groothandelsgebouw tot aan de Euromast en alles ertussenin. Ook binnen kan ik, zelfs wanneer het bewolkt is, niet ontsnappen aan het licht. Nu ik in de zon zit, beluister ik vol verbazing de duistere inhoud van het mapje ’40 songs’ dat ik aantrof in mijn laptop. Heb ík dit twee maanden geleden in Beja (Portugal) geschreven?

Bij thuiskomst in Nederland, werd ik meteen in beslag genomen door de verhuizing. Ik had zoveel afstand genomen van de nummers dat ik niet eens meer precies wist hoeveel het er nu waren. Geen veertig songs zoals ik mij optimistisch had voorgenomen, maar vijfentwintig – waarvan een aanzienlijk deel duistere en vreemde elementen bevat. Er is bijvoorbeeld een dictafoon-opname, waarop ik het klaag-zingen nogal onder de knie heb. Daarnaast blijkt bloed een van mijn favoriete onderwerpen te zijn en er is een liedje met de titel ‘First Aid Kit – based on a true event’.

Raar, want ik herinner me van Beja vooral de gezellige momenten op het zonnige terras (zie column). Ik schreef soms zelfs in de tuin! Hoe fijn kun je het hebben? Nee, ik leed niet aan heimwee en was ook niet ‘triste’ op z’n Portugees. Wat was er dan wel aan de hand? Ik denk dat ik op weg ben naar het juiste antwoord: binnen, tussen de dikke muren waar ik voornamelijk schreef, was het donker en koud. En de hoeveelheid zonlicht die je opvangt heeft heel veel invloed op je energiepeil en humeur. De antidepressieve werking van zonlicht wordt niet slechts veroorzaakt door uv-stralen op je huid (voor de aanmaak van vitamine D), maar ook door het opvangen van zonlicht door het retina in je ogen. Het gebrek aan zonlicht in het huis móét dus ook effect hebben gehad op de sfeer van mijn muziek.

Hier in het licht is het moeilijk de gemoedstoestand waarin ik in Beja verkeerde te herkennen. Ik geloof dat je altijd en overal kunt schrijven. Je kunt tenslotte overal inspiratie vinden. Maar wáár je schrijft, heeft dus wel degelijk invloed op wat er uit je pen en gitaar komt.

Nu ik dan toch in de zon zit, ga ik, voordat het studiotijd is, de duistere jongens uit ’40 songs’ nog wat gezelschap geven van een paar tegenhangers. Want waar is het dakterras van ons nieuwe huis anders voor bedoeld?

Daisy Cools

Dat Daisy Cools vroeg of laat een project als ‘The Europe Files’ zou bedenken was onvermijdelijk. Reizen, optreden en liedjes schrijven: het zijn dé ingrediënten waar Daisy inspiratie van krijgt. In een reeks van zes ep’s onder de noemer ‘The Europe Files’, woont Daisy steeds zo’n 5 maanden in een Europese stad waar ze optreedt en liedjes schrijft. Haar eerste bestemming ‘The Paris file’ kwam uit in 2011, waarna Palermo (2012) en Lissabon (2014) volgden. Op zoek naar het gevoel van vrijheid, deelt Daisy door middel van haar liedjes haar ervaringen tijdens haar verblijf in de verschillende steden. 

Na maanden in het warme zuiden te hebben doorgebracht, wil Daisy binnenkort juist koudere sferen opzoeken met een verblijf in Reykjavik. Voordat zij in 2015 naar de IJslandse stad afreist, viert zij in Nederland het voltooien van het eerste deel van de reeks met o.a. een album en optredens met haar band. Meer informatie over Daisy en haar muziek kun je vinden op www.daisycools.com.