Het is de tweede vrijdag van de Popweek, met wederom een release. Vorige week vanuit V11, deelde MXRCXL voor het eerst het album In Alarm met de rest van de wereld. Afgelopen vrijdag presenteerde J.C. Thomaz & The Missing Slippers hun pogo’ing The Best Of-ep.

’t Is vrijdag de 13e november, voor €6,66 wordt het publiek in ‘black hole’ Rotown gezogen, die bij aanvang voor tweederde is gevuld.

Als warm welkom wisselen dj’s Jony Trash, Roccalberti, Gary Phonics, Royal LeyOwl, Wyan en Señor Alberto elkaar af. Naast het podium staat een cocktailbar. ’t Ep’tje is nog nergens te krijgen, want eerst gaan E.T. Explore Me en Dr Duval spelen op het lage Rotown-podium.

De drietakter E.T. Explore Me speelt na elf jaar nog even frisse en strakke surfrock’n’organroll. De up-tempo bas- en drumpartijen worden vet ingezet door de Jeroens Blijleve en Kruis; ze zwepen het publiek op en zorgen dat alle moderne verbasteringen van jump’n’jive-, twist- & pogodansjes in hoog tempo over het bierparket glijden.

Joost Varkevisser speelt daarover heen Acetone orgel. Gecombineerd met z’n strakke stemgeluid en dito articulatie zorgt hij ervoor dat het publiek aan de aangename rand van ‘beserk’ terecht komt. Voordat het podium verlaten wordt, laat Joost het orgel op oneindige repeat om J.C. Thomaz te roepen.

Mr Thomaz maakt nog even ruimte voor de glamrock van Dr Duval; garagerock die kontje ketst met metal. Vier man betreden het podium; gitaar, bas en drums worden gestationeerd. De ééntakmicrofoon wordt geïntroduceerd (microfoon op een tak gemonteerd).

Zanger en overtuigend frontman Bob, met indrukwekkende torso, weet de aandacht van publiek het eerste nummer te trekken, maar niet heel het optreden vast te houden.

Als een duivel en engel verenigd in één persoon schuift Bob over het podium om iedereen in het publiek te benaderen. De band speelt vrij recht toe rechtaan. Goed voorprogramma, vermakelijk voor een toffe kroegavond.

Er is ondertussen een hoop ellende voorgevallen in Parijs deze avond, maar daar heeft het publiek nog geen weet van. J.C. Thomaz & The Missing Slippers wordt warm onthaald. ’t Feest is volop gaande.

Mr Thomaz, drummer Young Body en gitarist K’s, worden op bas ondersteund door een inwisselbare bassist, deze avond in de persoon van Peter Cruise. Wat mij betreft een goeie afwisseling na alle wilde ‘girls on bass’.

J.C. Thomaz & The Missing Slippers heeft al aardig wat speelervaring binnen en buiten Nederland. Met spraakmakende shows, waarin de liefde voor rock’n’roll, punk, en de vuige sixties floreren.

J.C. Thomaz & The Missing Slippers kun je overal neerzetten waar je wat reuring kunt gebruiken. Ted Langebach zag ze als beginnend bandje in Exit, raakte er niet over uitgesproken en boekte de band voor Now & Wow-feesten.

Het is een toffe show, deze nachtelijke ep-release. Maar ik mis de slippers in de band, die soms het voortouw nemen en vet aangezette solo’s willen geven. Laat J.C. Thomaz en zijn band iets minder een democratie zijn van het samenspelen.

De wilde haren zijn tijdens deze release wel zichtbaar, maar niet altijd tastbaar. Het dierlijke aspect wel: wanneer een fan bij het eerste nummer een vol glas bier in het gezicht van de zanger gooit, waarmee ze haar territorium afbakent en laat zien dat de zanger van haar is.

Een tweede fan kan bij het volgende nummer niet achterblijven; ook de drummer wordt geclaimd met een bierdouche. De band is wel wat gewend, is professioneel genoeg en het weerhoudt Thomaz, K’s, Peter en YoungBody niet om de vurige vuigheid te behouden.

Zaterdagochtend, ik kom thuis aan met het gekochte schijfje waar het allemaal om heeft gedraaid: The Best Of J.C. Thomaz And The Missing Slippers. In de zaal was het te donker om de witte vinylsingle en het hoesje te bekijken. Het is tijd voor de after-after-party thuis.

De witte schijf draait en heeft muzikaal de gelukmakende kwaliteit waar je bij J.C. Thomaz altijd op kunt rekenen. De hoes is een visuele traktatie met optische illusies.

Ik heb de binnen- en buitenhoes al twintig keer in en uit elkaar gehaald. Alles beweegt schedels praten met elkaar, en je wordt in de ‘black hole’ van tekst gezogen.

Cheat & Bad, Kelly Lynn, Kirsty en Over Me zijn nummers waarmee je op elk tijdstip een vuig feest kan instarten.

Meer weten over J.C. Thomaz? Bezoek de website of Facebookpagina.

Tekst: Annet KommaRiero Brugel
Foto’s: Marcel van Leeuwen – behalve de laatste van Annet KommaRiero Brugel