Loudness – the myth, the saga, the story (part 2)

Laat ik beginnen met de vermelding dat deze column vooral gaat over het absolute dieptepunt van wat de muziekindustrie ons sinds de industriële revolutie in de jaren ’20 en ’30 gebracht heeft: de loudness war.

De loudness war is niets meer en niets minder dan de door digitale technieken mogelijk gemaakte volumestrijd tussen ten onder gaande major platenmaatschappijen onderling waarbij het liedje van Pietje harder is dan het liedje van Jantje.
De A&R-manager (Artist & Repertoire, iemand van het label die een dikke vinger in de pap heeft bij het bepalen wanneer en wat een artiest uitbrengt) van Jantje’s platenmaatschappij besluit dat het liedje van Jantje op zijn minst even hard moet klinken als dat van Pietje en het liefst nog ietsje harder!

Je zou zeggen dat je dan de volumeknop wat hoger zou kunnen zetten maar neen, het liedje moet harder!

Zonder al te veel uit te weiden in details, ligt de oorzaak van de loudness war in een combinatie van factoren:

Allereerst is daar het internet. Door de snelle opkomst van internet en voortschrijdende downloadsnelheden worden illegale sites als Napster en The Pirate Bay steeds populairder. Cd-verkopen lopen terug en bovengenoemde A&R-managers grijpen naar destructieve middelen om de muziek van hun artiesten onder de aandacht te krijgen. Alles voor de verkoopcijfers en alles om het logge zinkende schip, dat platenmaatschappij heet, boven water te houden.

Het continu veranderende muzieklandschap zorgt ervoor dat met name grote maatschappijen (de majors) moeite hebben de veranderingen bij te houden. Kleine independent labels schieten als paddenstoelen uit de grond, maar dat heeft helaas niet kunnen voorkomen dat de loudness war flink voet aan de grond heeft kunnen krijgen.

Het gevolg van dit alles: belachelijk slecht klinkende albums. Op het hoogtepunt van de oorlog (de jaren rond de eeuwwisseling en net daarna) was geluidskwaliteit verworden tot een ondergeschoven kindje.
Tot en met de mix klonk alles nog best goed. Toen kwam de master die onder druk van bovengenoemd schorem harder was dan je brullende schoonmoeder wiens gehoorapparaat verkeerd staat afgesteld.

Als je goed naar het laag luistert van Sk8er Boi uit 2002 van de Canadese zangeres Avril Lavigne, dan hoor je de rafels en randen van de beroemde hardware Waves L2 brickwall peak limiter in actie als deze dermate hard wordt ingestuurd dat niet alleen de pieken getemd worden, maar ook het hele signaal in elkaar wordt gedrukt.
De term brickwall verraadt al dat we hier te maken kunnen hebben met een ferm stuk gereedschap waarmee serieuze schade kan worden aangericht.

Nou, als het hierbij zou blijven dan zou de business een niet bepaald gouden toekomst tegemoet zien, maar niet gevreesd: volgende maand volgt weg naar de verlossing van deze klankmatige vergissing in historisch perspectief.

Op naar de dynamiek-oorlog!

Renzo (Masterenzo) is een Rotterdamse masteraar. Hij heeft onder meer gewerkt voor Gery Mendes (GMB), Charlie Dée en Phil Bee’s Freedom. Nóg meer info over mastering is te vinden op zijn website.

Live-verslag: Metropolis Talent Stage (powered by Popunie) 2017

Op zondag 2 juli was het weer zover; het leukste gratis festival van Rotterdam vond plaats in het Zuiderpark. Een sterke line-up, grote opkomst van mensen en de zon die ook eindelijk weer iets van zich liet zien. Grote namen als The Orwells, Beach Slang en Priests betoverden dit jaar de hoofdpodia, maar de Talent Stage (powered by Popunie) deed daar zeker niet voor onder. Jonge bandjes lieten hier zien wat zij in hun mars hebben, en goed ook!!

The Brightt

De aftrap werd gedaan door The Brightt, een zevenkoppige funky rockband. Deze band uit Zeeuws-Vlaanderen gaat er volledig voor. Het is meteen al duidelijk dat de vrouwen goed vertegenwoordigd zijn op de Talent Stage. Er staan maar liefst twee zangeressen op het podium die de zangstukken verdelen. De muzikanten zijn goed op elkaar ingespeeld en ondanks dat het podium vol staat, maken ze er alles behalve een rommeltje van. Een prima opener.

Beyond The Moon

Hierop volgend betrad Beyond The Moon het podium. Een band waarvan de vrouwelijke vocalist zichzelf een maand van te voren de basgitaar had aangeleerd, omdat normaal gesproken iemand anders hier verantwoordelijk voor is. Maar dat ze dit instrument rockte, is na vandaag een vastgesteld feit. Dit, plus de andere componenten van dit bandje waaronder een ijzersterke gitaar en felle drums, zorgde voor een complete en catchy sound die iedereen wel aan kan spreken. De drukte voor het optreden van deze artiesten bevestigde dit alleen maar meer.

The Spvrk

Van psychedelische indierock gaan we verder naar poppunk pur sang van The Spvrk. Een uurtje later komt namelijk een jong ogend groepje mensen op de stage geklommen, het publiek nog onwetend latend van wat ze te wachten staat. Tot het moment dat het geheel op gang komt en er een passie van jewelste van het podium af spat, verpakt in tienerzorgen en opzwepende gitaarriffs. De eerste voetjes gingen voorzichtig van het gras en andere genoten er zittend van. We kunnen wel een beetje van een nieuwe Nederlandse Paramore spreken en het publiek was in ieder geval enthousiast.

Hearing Dogs For Deaf People

Poppunk was dus al goed vertegenwoordigd, maar waar krijgen we onze dosis reteharde garagepunk dan vandaan? Nou, dat kan ik je vertellen, namelijk van een paar Rotterdamse gasten genaamd Hearing Dogs For Deaf People. Deze dudes weten prima hoe je een potje moet raggen en rocken, maar dan wel op hun eigen, rauwe manier. Het dak ging er in ieder geval af en dat zal ook vast door de connectie van de band met hun thuisstad komen. Roffa represent!

SpeakEasy

Saving the best for last, kan dit gezegd worden? Als we het van de jury van de Talent Stage moeten aannemen blijkbaar wel, want de laatste act van de Talent Stage dit jaar was SpeakEasy. Zij streken de Lekker Bezig bokaal op; verdiend door strakke, gewoon rollen met die hap, recht voor z’n raap rock & roll. What a hell of a show! Het bier vloog nog net niet in de rondte. De Talent Stage heeft door de dag heen eigenlijk alleen maar knallers op zich gehad, maar deze laatste knal was op zeker het hardst.

Speakeasy wint de Lekker Bezig bokaal en krijgt:
– Een professionele fotoshoot
– Studiotijd in LGM Studio
– Een optreden op het Eendracht Festival 8.0 op 20 juli ’17
– Een adviesgesprek met de Popunie

Al met al was deze editie van Metropolis zeer geslaagd, de opkomende talenten deden bijna niet onder voor de grotere spelers op de grotere podia en samen zorgden ze voor een muzikale harmonie die iedereen op het festival één maakten. De aftrap van de zomer is gedaan, de zon is aanwezig dus laat al die muziekfestivals maar komen. En laten ze een voorbeeld nemen aan Rotterdam, want Rotterdam weet hoe je echt kan knallen.