Locaties festivals staan onder druk

musuemparkDe gemeente moet er ondanks alle bouwprojecten voor waken dat er genoeg evenementenlocaties in Rotterdam overblijven.

De gemeente Rotterdam moet goed in het oog houden dat er voldoende locaties in de buitenruimte overblijven voor evenementen en festivals. Dat vinden zowel D66 als Rotterdam Festivals.

Rotterdam Festivals ziet de buitenruimte onder druk komen als het om evenementen gaat. “Er zijn plekken waar vroeger wel een festival georganiseerd kon worden, maar nu niet meer”, zegt Karen van der Spek, woordvoerder van Rotterdam Festivals. “De stem van omwonenden wordt bijvoorbeeld luider, maar er wordt ook simpelweg meer gebouwd in de stad. Dat maakt het organiseren van evenementen in de buitenruimte steeds lastiger.”

D66 Rotterdam pleit voor een overzichtsplattegrond van de hele stad met daarop duidelijk aangegeven op welke locaties een festival of evenement kan worden georganiseerd. “Het gaat er enerzijds om dat organisatoren gemakkelijk kunnen zien wat de meest geschikte plek is voor hun evenement”, zegt D66-raadslid Jos Verveen. “Maar anderzijds gaat het erom dat de gemeente zelf structureel in de gaten kan houden dat er voldoende evenementenlocaties overblijven. Stel dat er op een voormalige festivallocatie gebouwd wordt, dan kan er meteen naar een nieuwe plek gezocht worden.”

Daarbij zou de gemeente bij aanbestedingen op voorhand al na moeten denken over de mogelijkheid om op die plek evenementen te houden. “Kijk bijvoorbeeld naar het Museumplein”, zegt Jos Verveen, “daar hebben ze grind neergelegd. Dat is helemaal geen handige ondergrond. Het is toch veel beter om daar vooraf over na te denken, dan dat je achteraf weer allemaal dingen moet gaan aanpassen?”

Ook Van der Spek ziet dat in de ontwikkeling van visies op de ruimtelijke ontwikkeling evenementen niet vanzelfsprekend worden meegenomen. “Als Rotterdam dé evenementenstad van Nederland wil zijn en wil blijven, dan moet daar wel ruimte voor gelaten worden in de stadsontwikkeling.”

De woordvoerder van wethouder Karakus (Evenementen) kon gisteren niet inhoudelijk reageren, maar laat weten altijd open te staan voor goede suggesties.

Bron: Metro

Herrek

herrekWaktu Dulu
cd-album / lp
folk / slowcore / wereldmuziek
Snowstar Records

Herrek is wat mij betreft nu al één van de grootste verrassingen van 2013 als het om de Nederlandse muziekwereld gaat. De band rondom gitarist/zanger Gerrit van der Scheer, die in een ver verleden bij bands als Adept en Bonne Aparte speelde, zet op dit album een donkere, melancholische doch sfeervolle ambiance neer. Het uitgangspunt van dit album zijn de herinneringen die Gerrit van der Scheer heeft overgehouden aan Papoea in Indonesië, waar hij een deel van zijn leven doorbracht. Dit verklaart ook direct de titel van het album; Waktu Dulu betekent ‘vroeger’, en Herrek slaat op de manier waarop de Papoea’s de naam van de frontman verbasterden. Sterk in al zijn eenvoud.

Waktu Dulu is fraai debuut vol interessante liedjes die een aardig contrast met elkaar opleveren. Het grootste deel van de nummers zijn rustig en langzaam van aard, wat de details flink naar voren laat komen. Overal wordt gebruik gemaakt van een mooie, subtiele opbouw en een combinatie van typische popinstrumenten (elektrische gitaar, synthesizers, drums), traditionele instrumenten en rijk gearrangeerde zangpartijen.

Hoogtepunt van deze cd is voor mij wel het openingsnummer, Rain. Dit nummer bevat vrijwel alles wat we op de rest van de plaat nog tegen gaan komen en zet direct een duidelijke sfeer neer. Een geweldige opbouw, toffe instrumentkeuze en de stem van Gerrit van der Scheer sleept je mee de diepte in. Ook productioneel gezien is Waktu Dulu erg sterk. Een heldere en gedetailleerde mix, die vooral door goede studiomonitoren of een stevige hoofdtelefoon absoluut tot zijn recht komt.


Herrek – Rain (meer info over de clip en tourdata vind je hier)

Het vierde nummer op de cd, Tiger Eyes, steekt in het bijzonder af tegen de andere liedjes. Dit nummer bevat een opzwepend drumritme en is opgebouwd uit niet meer dan dit ritme en de constant herhalende zangpartijen. Tiger Eyes is het enige liedje waar het tempo vanaf het begin stevig door raast, in tegenstelling tot andere nummers zoals Team en Drown met het kenmerkende rustige begin gevolgd door enkele hardere passages. Enerzijds een welkome afwisseling, anderzijds een opvallend stukje variatie. My People staat compleet in contrast met zijn voorganger Tiger Eyes. Toch is deze opeenvolging niet vreemd, maar vooral sfeerbepalend. Vervolgens gaan we verder met het sterke Team, en eindigt de cd met de track White, wat een prima afsluiter is.

Met slechts zeven nummers is Waktu Dulu sneller afgelopen dan je zou hopen. Hoewel de spanningsboog nog iets strakker zou kunnen, gaat de cd absoluut niet vervelen na meerdere luisterbeurten. Herrek zet met Waktu Dulu een ijzersterk debuut neer. De toon is gezet. Op naar het vervolg!

Sp. 91 / Thomas F.