Waktu Dulu
cd-album / lp
folk / slowcore / wereldmuziek
Snowstar Records

Herrek is wat mij betreft nu al één van de grootste verrassingen van 2013 als het om de Nederlandse muziekwereld gaat. De band rondom gitarist/zanger Gerrit van der Scheer, die in een ver verleden bij bands als Adept en Bonne Aparte speelde, zet op dit album een donkere, melancholische doch sfeervolle ambiance neer. Het uitgangspunt van dit album zijn de herinneringen die Gerrit van der Scheer heeft overgehouden aan Papoea in Indonesië, waar hij een deel van zijn leven doorbracht. Dit verklaart ook direct de titel van het album; Waktu Dulu betekent ‘vroeger’, en Herrek slaat op de manier waarop de Papoea’s de naam van de frontman verbasterden. Sterk in al zijn eenvoud.

Waktu Dulu is fraai debuut vol interessante liedjes die een aardig contrast met elkaar opleveren. Het grootste deel van de nummers zijn rustig en langzaam van aard, wat de details flink naar voren laat komen. Overal wordt gebruik gemaakt van een mooie, subtiele opbouw en een combinatie van typische popinstrumenten (elektrische gitaar, synthesizers, drums), traditionele instrumenten en rijk gearrangeerde zangpartijen.

Hoogtepunt van deze cd is voor mij wel het openingsnummer, Rain. Dit nummer bevat vrijwel alles wat we op de rest van de plaat nog tegen gaan komen en zet direct een duidelijke sfeer neer. Een geweldige opbouw, toffe instrumentkeuze en de stem van Gerrit van der Scheer sleept je mee de diepte in. Ook productioneel gezien is Waktu Dulu erg sterk. Een heldere en gedetailleerde mix, die vooral door goede studiomonitoren of een stevige hoofdtelefoon absoluut tot zijn recht komt.

Herrek – Rain (meer info over de clip en tourdata vind je hier)

Het vierde nummer op de cd, Tiger Eyes, steekt in het bijzonder af tegen de andere liedjes. Dit nummer bevat een opzwepend drumritme en is opgebouwd uit niet meer dan dit ritme en de constant herhalende zangpartijen. Tiger Eyes is het enige liedje waar het tempo vanaf het begin stevig door raast, in tegenstelling tot andere nummers zoals Team en Drown met het kenmerkende rustige begin gevolgd door enkele hardere passages. Enerzijds een welkome afwisseling, anderzijds een opvallend stukje variatie. My People staat compleet in contrast met zijn voorganger Tiger Eyes. Toch is deze opeenvolging niet vreemd, maar vooral sfeerbepalend. Vervolgens gaan we verder met het sterke Team, en eindigt de cd met de track White, wat een prima afsluiter is.

Met slechts zeven nummers is Waktu Dulu sneller afgelopen dan je zou hopen. Hoewel de spanningsboog nog iets strakker zou kunnen, gaat de cd absoluut niet vervelen na meerdere luisterbeurten. Herrek zet met Waktu Dulu een ijzersterk debuut neer. De toon is gezet. Op naar het vervolg!

Sp. 91 / Thomas F.