Met een stralend zonnetje boven ons hoofd bevinden we ons op de nieuwe uitgestrekte locatie van het Zuid-Hollandse Bevrijdingsfestival; het park naast de Euromast in Rotterdam. Hier is het nog vrij rustig al komt daar gauw verandering in wanneer De Kraaien de mainstage betreden.

Mijn focus ligt voornamelijk bij het nieuwe, door de Popunie gesteunde, Sena Talent Stage. En dan speciaal op de zeven Rotterdamse bands die meestrijden voor een plaats in de nationale finale van The Global Battle Of The Bands. Uiteindelijk blijken Half Way Station en The Cosmic Carnival de Rotterdamse winnaars te zijn die eind juni in de landelijke finale zullen aantreden.

Na het optreden van The Cannonball Johnsons, de winnaars van Kunstbende Zuid-Holland is het tijd voor een mix van latin, rock, r ’n b, funk, soul en jazz met PURE the Artist. Het project van frontman Stanley Alejandro Clementina is een perfecte opener als één van de 10 acts die meedoen aan de Global Battle Of The Bands. Hun zomerse vibes krijgen een extra lading door de zon die hoog boven ons hangt. Het enthousiaste publiek beleefd een half uurtje pure fun met aanstekelijke basslijntjes gebracht door Stanley zelf. Uiteraard is er veel steun door zijn vrolijke band waarvan iedereen een moment krijgt om te shinen. Zo gaan de blazers lekker los, horen we af en toe een reggae riffje en doen de vrolijke keys denken aan Stevie Wonder. Songs als Rolling en Deja Vu verlangen alvast naar North Sea Jazz want door de spontaniteit blijkt 30 minuten voor deze band veel te kort.

Pure The Artist

Langs de vele eettentjes en marktkraampjes is er een gezellige drukte. De mix van barbecue en suikerspingeuren doen mijn maag verlangen, maar misschien dat een portie muziek deugd zal doen. De pianoklanken van The Cosmic Carnival komen me al tegemoet. Het vijf gangen menu van The Cosmic Carnival heeft vier liedjes van debuutalbum Change The World Or Go Home, het dessert zit in het midden en klinkt als Buddy Holly’s Not Fade Away. Vrijheid is voor de band een van de belangrijkste thema’s en zo lijken ze ook over te komen. De band gaat helemaal op in hun muziek, beste voorbeeld is Marlies Kroon die samen met zanger Nicolas Schuit de vocalen verzorgt. Liedjes als Share The Love laten verschillende invloeden horen, toetsenist Gerben van Etten neemt een harmonica ter hand terwijl er centraal op het podium door drie man flink gitaarwerk wordt geleverd. Vanaf september zijn ze te bewonderen in de theaters, nu moeten ze, net als vele andere artiesten vandaag, snel door voor nog een ander optreden in het teken van Bevrijdingsdag.

 The Cosmic Carnival

HeavyLight vergaarde nog niet zo lang geleden wereldfaam dankzij Coldplay. Hun clip van Hey is te zien op de website van deze band. De jongens uit Rotterdam, die onlangs zijn uitgeroepen tot 3FM Megatalent, maken grootse rockmuziek. Veel samenzang, naar een climax reikend refrein en energieke gitaren. Boven alles ligt een lekker synth laagje waardoor de sound nog vetter aanvoelt. Met Keep On Dreaming laten ze horen dat het ook rustiger kan. Hierna gaan de handjes weer in de lucht en scandeert het publiek de titel van de nieuwe single “Heeeeey!” mee. Zanger Alart Hoekstra neemt ook even de tijd om een vriend en fan die onlangs overleed te herinneren. Hij draagt Your Kingdom aan hem en aan de familie en vrienden die aanwezig zijn op.

 HeavyLight

Vervolgens We Sell Guns, beetje vreemde naam op een Bevrijdingsfestival. Uiteraard is het enkel muzikaal vuurwerk wat we te horen krijgen. Moedig bovendien om met twee man het podium op te komen. Maar aan de stevige, rauwe rock ’n roll is niet te horen dat drummer Steven van Wees en zanger/gitarist Geoffrey Harreman de enige leden van de band zijn. Het duo uit Schiedam blijkt druk bezig met hun debuutalbum. Vandaag spelen ze enkele voorproefjes maar ook de bekendere tracks van hun ep zoals Supermarket en No Time passeren de revue. Tussen de nummers door is er tijd voor wat gejam en ook songs als The Fever worden lekker lang uitgesmeerd. Geoffrey met kekke zonnebril en stoere jekker blijft bijna non-stop gitaarspelen waardoor het bijna 30 minuten non-stop rocken is.

 We Sell Guns

Na de garagerock van We Sell Guns en de hiphop van Dio op het hoofdpodium kunnen we genieten van de verfijndere muziek van Mark Lotterman & Band. Toch zijn de teksten best zwaar en doet Mark’s stem denken aan een vrolijkere versie van Leonard Cohen. Na een tour door Canada zag de zanger Bob Dylan in New York. Vandaag krijgen we dan ook een imposante cover van All Along The Watchtower. Heel de band gooit er hun ziel en zaligheid in. Voor de mensen die niet van Mark’s muziek houden, kondigt hij het laatste nummer aan. Bijzondere humor die past bij zijn laatste album Funny waarvan we de titeltrack van te horen krijgen.

 Mark Lotterman & Band

Het klinkt nogal luid maar de muziek is lekkere powerpop met 60’s invloeden? Marty Graveyard is de naam en die kunnen we kennen van The Madd. De band waar hij samen met Dave von Raven in zat. Deze band stopte ermee, Dave begon The Kik en Marty is Marty gebleven. Nog wel lekker retro, maar meer de Beach Boys kant op. Zijn debuut heet dan ook niet voor niets Summer Holiday. Toch is de frontman al een tijdje in gezelschap van enkele legendarische bandmates. Onder de naam The Working Men vormt het viertal de begeleidingsband van Marty, echter aan hun attitude te zien hebben ze heel wat punkrock in hun lijven. De mannen zaten in I Against I, maar zijn vandaag de dag niet vies om lekkere zomerse rock ’n roll te brengen. De orgelpartijen geven de boel een vrolijk tintje en Marty Graveyard heeft het ondertussen over Do You Really Wanna Dance en Step Into The Sun. Twee vragen die eigenlijk niet gesteld hoeven te worden, al is het niet meer zo druk als eerder op de dag. Dat kan natuurlijk ook te maken hebben met de feestmuziek van Memphis Maniacs op het hoofdpodium. Marty gooit er tenslotte nog een Dirty Dancing cover tegenaan van The Contours met de naam Do You Love Me. Leuk einde.

 Marty Graveyard & The Working Men

Half Way Station dan. Met hun cocktail van blues, folk en rock krijgen we een krachtige set met enkele interessante opbouwen. Af en toe horen we een trompet razen door het fijne pianospel van Mink Steekelenburg terwijl Rikke Korswagen en Elma Plaisier de soundscapes van tekst voorzien. Naast de titeltrack van hun debuut Moonshine krijgen we ook het bombastische Storms And Doubt en de song The Great Beyond van het nieuwe album waar hard aan gewerkt word. Op het podium doen ze niks anders, drummer Bart Hoogvliet weet het ritme meerdere keren flink omhoog te gooien terwijl Rikke op gitaar meegaat in de ontstane sound waarin genoeg plaats is voor psychedelica. Elma zorgt voor een goede bijdrage achter haar synth terwijl Mink als een ware Beethoven met strak gezicht en ogen dicht de juiste noten speelt. Van alle tien de deelnemers hebben ze daarmee dan ook de jury het meest weten te overtuigen en mogen ze samen met het eerder optredende Cosmic Carnival op 29 juni meedoen met de nationale finale van de Global Battle Of The Bands.

 Half Way Station