Live-verslag: Popunie Live @ Motel Mozaique

Bolt and the Swamp People @Motel Mozaique 2016 dag 1 8 april 2016-6Motel Mozaique was weer in de stad. Het festival waarbij Rotterdam wordt omgedoopt tot kraamkamer van de nieuwe kunsten. Ofwel, een inspirerende ontdekkingsreis naar de laatste stand van zaken in de wereld der hogere cultuur: van popmuziek en performance art naar beeldende kunst en stedelijke transformaties.

De acts die dit jaar namens de Popunie Rotterdam mochten vertegenwoordigen, stonden alle vier op het tot Plaza Mozaique omgedoopte Schouwburgplein. Geheel in stijl met het festival was de line-up van Popunie Live er een van uitersten. De aanstekelijke groove van Bolt & The Swamp People en het oprechte enthousiasme van Dichter deden op vrijdag de lucht opklaren, terwijl het vuige Bonne Aparte en de gewiekste Flip Noorman op zaterdag vooral veel gemengde gevoelens opriep.

Bolt and the Swamp People @Motel Mozaique 2016 dag 1 8 april 2016-15Dichter @Motel Mozaique 2016 dag 1 8 april 2016-11Vrijdag
Het werd maar aarzelend voller op het fraai vormgegeven Schouwburgplein. Aan Bolt & The Swamp People lag dat zeker niet. Hun heerlijke seventies geluid liet de aanwezige koppen onwillekeurig meedeinen met de op Amerikaanse leest geschoeide rock ’n roll. Kleine afknapper was de nonchalante bekentenis achteraf van zanger Billy Budapest: dat hij het optreden ‘wel leuk’ vond, ‘oké’ zelfs. Beetje blase.

Dergelijke fratsen zal je Dichter niet snel zien uithalen. De benjamin van het kwartet was in staat om echt contact te maken met het publiek. Bonne Aparte @Motel Mozaique 2016 dag 2 9 april 2016-14Als volleerd hiphop-artiest liet hij het langzaam volstromende Plaza Mozaïque meedeinen op de vette beats, die zijn eerlijke én gevatte raps smoel geven. De geoliede samenwerking met de retestrakke band die achter hem stond – de bassist naast Dichter was een waardige Prince lookalike – maakt van Dichter een act om rekening mee te houden. Wat nou, Typhoon? In Rotterdam hebben we Dichter!

Flip Noorman @Motel Mozaique 2016 dag 2 9 april 2016-7Zaterdag
Over publiek kon niet geklaagd worden op de tweede speeldag. Blijkbaar had ook de werkende mens eindelijk het Schouwburgplein gevonden. Maar als zij op zoek waren naar een moment van ontspanning, waren ze op het Plaza aan het verkeerde adres: de aftrap van Bonne Aparte in de namiddag was heftig en niet te negeren. Korte en hoekige songs werden over het plein uitgespuwd en zonder een woord tot het publiek te richten verdwenen de mannen weer. Noise voor gevorderden.

Geheel anders pakte Flip Noorman het een uur later aan. Na een wat lange soundcheck – met het wachtende publiek recht voor zijn neus – waagde Flip zich aan een spoken word intro. Een theatrale vertoning, die zeker de aandacht trekt, maar het kwam wat gemaakt over. Flip speelt veel in theaters en wellicht dat zijn act daar meer tot de verbeelding spreekt. Na een half uur Flip en zijn Noormannen bleef bij ondergetekende vooral het gevoel hangen dat Flip erg zijn best doet om gek over te komen. Dat is jammer, want muzikaal is de act zeker de moeite waard. Het Rotterdamse Kaizers Orchestra.

Het is een koe in de kont kijken, maar het was wellicht beter geweest om de speeldagen voor de bands om te draaien. Acts als Bonne Aparte en Flip Noorman horen zeker thuis op een festival als Motel Mozaïque, maar beiden waren misschien beter tot hun recht gekomen op een locatie ergens binnen. Flip Noorman @Motel Mozaique 2016 dag 2 9 april 2016-29Maar bovenal hadden zowel Bolt & The Swamp People als Dichter wel raad geweten met het volle plein op zaterdag. Als uitblinkers van de vier was dat ze ook gegund. Tegelijkertijd was het een uitgelezen kans geweest om het flanerende publiek te trakteren op al het moois – lees toegankelijks – dat Motel Mozaïque ook te bieden heeft.

Speciaal voor de Popunie maakte Verena Ward (onze aankomende stagiaire) ook nog deze vlog van de vrijdag:

Meer Popunie Live @ Motel Mozaique foto’s van Wim Barzilay vind je hier op Facebook! En de foto’s van andere Rotterdamse bands die er speelden hier.

tekst: Chris Buitendijk
foto’s: Wim Barzilay

Chantal Arts (startvrotterdam) – Zolang mijn lichaam het volhoudt ga ik hier mee door

Bestand_000Uit metrostation Coolhaven komt ze haastig met twee wagentjes en een rugzak de brug over gelopen. “Ik moet door want het ging bijna mis in de metro”, zegt ze tegen me als ik haar laat poseren voor een foto. Ze houdt het niet meer. “Ik zorg altijd dat ik helemaal leeg van huis ga, maar ik moet heel nodig. Pak jij dat rode karretje?” En weg is ze. Richting de wc van etablissement De Machinist en de optredens die daar plaatsvinden. Ik snelwandel er achteraan en verbaas me over het enorme gewicht en onhandelbaarheid van de mij toegewezen trolley.

Chantal Arts is wel een Bekende Rotterdammer te noemen. Iedereen die van muziek houdt heeft haar wel eens zien filmen bij een optreden of festival. Desondanks kennen maar weinigen het verhaal achter deze opvallende verschijning.

Bestand_003(2)Vroeger
‘Ik had ooit een drive-in disco’, vertelt ze me. ‘Dan heb ik het over vijfentwintig jaar geleden. Als je terug redeneert heeft het allemaal geen moer voorgesteld hoor. In de Ramblas (een tent die zat in een gedeelte van wat nu de Annabel is, red.) heb ik de allerbeste strippers gefotografeerd voor Fred Diaz, de eigenaar. Ik heb modeshows gedaan, miss-verkiezingen, van alles.

Beneden in de pub van De Machinist verzamelen zich zo’n dertig mensen voor optredens van Peter Faber en Standup ’69. Aan de zijkant bevinden zich drie ruime nissen. In de middelste, helemaal rood geschilderd, richt Chantal haar geïmproviseerde regiekamer in. Ze is in de weer met vleugelmoeren, koppelstukken en verloopstekkers. ‘Techniek is verslavend. Ik heb hier al mijn geld in gepompt. Als ze in Rotterdam ergens staan te heien ga ik ook staan kijken. Nou dan weet je het wel.’

Bestand_000(2)Views
‘Mijn StarTV Rotterdam ben ik begonnen in 2007. Daarvoor had ik twee keer dertig minuten zendtijd op Cineac TV. Nu zend ik volledig uit via YouTube. Ik heb daar drie kanalen. Op de eerste heb ik nu zevenduizendachthonderd afleveringen staan, en op de tweede tienduizend. Het derde kanaal is nog in opbouw. Daar wil ik ouder materiaal naar uploaden.’

‘Ik zit echt te genieten als ik mijn eigen opnames terugkijk. Alles is zo retescherp, dat is niet normaal meer. Hier, kijk dit filmpje eens!’ Chantal pakt haar smartphone, trekt het bluetooth apparaatje uit haar oor en geeft het aan mij. Na lichte twijfel steek ik het ding in mijn eigen oor en bekijk de korte film Garden Of Evil. Het is een horrorfilm die ze opnam, compleet met een gebochelde Dracula en nepbloed op de begraafplaats van Crooswijk. ’Dat is gewoon gaaf die honderdzevenendertigduizend views. Ik weet ook niet waar dat vandaan komt hoor, ik heb hem erop geflikkerd toentertijd en ik doe er verder geen moer aan.’

Screen Shot 2016-03-25 at 13.32.42

Screen Shot 2016-03-25 at 13.33.58

Screen Shot 2016-03-25 at 13.34.44

Eigen stijlBestand_004
‘Muziek is de rode draad in mijn leven. Ik ben altijd met geluid bezig. Video is voor tachtig procent geluid en twintig procent beeld. Filmen is mij door mijn vader met de paplepel ingegoten. Hij was daar al mee bezig toen ik op mijn veertiende begon met fotografie. We zijn nu vijftig jaar verder, dan weet je gelijk hoe oud ik ben. Ik heb altijd veel afgekeken van de tv. Gewoon na-apen hoe ze uitsnedes maken en alles op dezelfde manier doen als hun.

In de loop der jaren heb ik echt mijn eigen stijl ontwikkeld. Ik flikker twee statieven met camera’s neer en zet een microfoon voor de speaker en dan draaien maar.

Bestand_002‘Zolang mijn lichaam het volhoudt ga ik hier mee door. Ik heb nu al spierpijn en ik zweet me kapot. Ik ben al grijs en oud. Als het echt niet meer lukt verzin ik wel een technisch trucje waardoor ik weer verder kan. Ik kan nog net de karretjes de trap op trekken als ik ’s nachts thuiskom. Kaboem kaboem kaboem, de trap omhoog. Dat vinden de buren niet leuk.’ Chantal lacht hard en schuddebuikt.

Tot slot vraag ik of ze bruikbare media-tips heeft voor de beginnende artiest. Daar hoeft ze niet lang over na te denken: ’Je moet als band gewoon je eigen ding doen. Ik volg de band. Mijn gehoor is mijn spoorboekje. Wat ik hoor, daar reageer ik op. Dan komt alles goed.’

Chantal’s Youtubechannel ‘startvrotterdam’ vind je hier.

Tekst en foto’s: Rikke Korswagen

Rikke Korswagen (gitarist en oprichter van Half Way Station) is een productieve duizendpoot: recording engineer, producer, bandmanager muzikant en schrijver.