Uit metrostation Coolhaven komt ze haastig met twee wagentjes en een rugzak de brug over gelopen. “Ik moet door want het ging bijna mis in de metro”, zegt ze tegen me als ik haar laat poseren voor een foto. Ze houdt het niet meer. “Ik zorg altijd dat ik helemaal leeg van huis ga, maar ik moet heel nodig. Pak jij dat rode karretje?” En weg is ze. Richting de wc van etablissement De Machinist en de optredens die daar plaatsvinden. Ik snelwandel er achteraan en verbaas me over het enorme gewicht en onhandelbaarheid van de mij toegewezen trolley.

Chantal Arts is wel een Bekende Rotterdammer te noemen. Iedereen die van muziek houdt heeft haar wel eens zien filmen bij een optreden of festival. Desondanks kennen maar weinigen het verhaal achter deze opvallende verschijning.

Vroeger
“Ik had ooit een drive-in disco’, vertelt ze me. ‘Dan heb ik het over vijfentwintig jaar geleden. Als je terug redeneert heeft het allemaal geen moer voorgesteld hoor. In de Ramblas (een tent die zat in een gedeelte van wat nu de Annabel is, red.) heb ik de allerbeste strippers gefotografeerd voor Fred Diaz, de eigenaar. Ik heb modeshows gedaan, miss-verkiezingen, van alles.”

Beneden in de pub van De Machinist verzamelen zich zo’n dertig mensen voor optredens van Peter Faber en Standup ’69. Aan de zijkant bevinden zich drie ruime nissen. In de middelste, helemaal rood geschilderd, richt Chantal haar geïmproviseerde regiekamer in. Ze is in de weer met vleugelmoeren, koppelstukken en verloopstekkers. “Techniek is verslavend. Ik heb hier al mijn geld in gepompt. Als ze in Rotterdam ergens staan te heien ga ik ook staan kijken. Nou dan weet je het wel.”

Views
“Mijn StarTV Rotterdam ben ik begonnen in 2007. Daarvoor had ik twee keer dertig minuten zendtijd op Cineac TV. Nu zend ik volledig uit via YouTube. Ik heb daar drie kanalen. Op de eerste heb ik nu zevenduizendachthonderd afleveringen staan, en op de tweede tienduizend. Het derde kanaal is nog in opbouw. Daar wil ik ouder materiaal naar uploaden.”

“Ik zit echt te genieten als ik mijn eigen opnames terugkijk. Alles is zo retescherp, dat is niet normaal meer. Hier, kijk dit filmpje eens!” Chantal pakt haar smartphone, trekt het bluetooth apparaatje uit haar oor en geeft het aan mij. Na lichte twijfel steek ik het ding in mijn eigen oor en bekijk de korte film Garden Of Evil. Het is een horrorfilm die ze opnam, compleet met een gebochelde Dracula en nepbloed op de begraafplaats van Crooswijk. “Dat is gewoon gaaf die honderdzevenendertigduizend views. Ik weet ook niet waar dat vandaan komt hoor, ik heb hem erop geflikkerd toentertijd en ik doe er verder geen moer aan.”

Eigen stijl
“Muziek is de rode draad in mijn leven. Ik ben altijd met geluid bezig. Video is voor tachtig procent geluid en twintig procent beeld. Filmen is mij door mijn vader met de paplepel ingegoten. Hij was daar al mee bezig toen ik op mijn veertiende begon met fotografie. We zijn nu vijftig jaar verder, dan weet je gelijk hoe oud ik ben. Ik heb altijd veel afgekeken van de tv. Gewoon na-apen hoe ze uitsnedes maken en alles op dezelfde manier doen als hun.

In de loop der jaren heb ik echt mijn eigen stijl ontwikkeld. Ik flikker twee statieven met camera’s neer en zet een microfoon voor de speaker en dan draaien maar.

Zolang mijn lichaam het volhoudt ga ik hier mee door. Ik heb nu al spierpijn en ik zweet me kapot. Ik ben al grijs en oud. Als het echt niet meer lukt verzin ik wel een technisch trucje waardoor ik weer verder kan. Ik kan nog net de karretjes de trap op trekken als ik ’s nachts thuiskom. Kaboem kaboem kaboem, de trap omhoog. Dat vinden de buren niet leuk.” Chantal lacht hard en schuddebuikt.

Tot slot vraag ik of ze bruikbare media-tips heeft voor de beginnende artiest. Daar hoeft ze niet lang over na te denken: “Je moet als band gewoon je eigen ding doen. Ik volg de band. Mijn gehoor is mijn spoorboekje. Wat ik hoor, daar reageer ik op. Dan komt alles goed.”

Chantal’s Youtubechannel ‘startvrotterdam’ vind je hier.