Live-verslag: Get Loose Festival 2019

Vanaf het moment dat ik in de metro stap bij Leuvehaven merk ik dat er iets speelt in Rotterdam. Jongeren, drukte, gelach, muziek en hier en daar een cola fles die overduidelijk niet alleen gevuld was met cola. Vanaf station Rijnhaven is het een rechte weg richting het Afrikaanderplein waarbij de gentrificatie je opeens opvalt.

Misschien het meest vervelende wat kan gebeuren voor een organisator van een muziekevenement is slecht weer. In dit opzicht staat Get Loose 2019 al met 2-0 voor! Deze zondag kent een strakblauwe lucht met een temperatuur van 26°C. Gelukkig lopen we eigenlijk bijna alleen maar op het gras wat toch wat koeler is dan de rest van de betonnen jungle.

Als een artiest een eerste album uitbrengt is het vaak een verassing. Als het dan ook nog eens heel goed is, ben je gelijk helemaal hyped. Als zo’n artiest dan een tweede album uitbrengt, ga je het vergelijken. Je wilt dat het beter is of op z’n minst even goed. Dit is het tweede ‘album’ van Get Loose.

Het terrein is vrijwel hetzelfde ingericht als de eerste editie. Het blijft mooi om een relatief klein festival met Rotterdam als decor te beleven. Ik zeg een relatief klein festival, want wanneer je het vergelijkt met andere festivals is het wel een stuk kleiner. Dit hoeft helemaal niet erg te zijn, ik heb met meerdere bezoekers gesproken die zelf aangaven dat het een gezellige ons-kent-ons sfeer is. Dat is toch ook wat Rotterdam (zeker Zuid) is?!

Copyright foto: Timothy VP Photography

DJ’s worden afgewisseld met rappers op het grote podium. Zo wisselen rappers Beckie, Djesco, Le Seton en Kevetendencies het podium af met dj’s zoals Aisek, Superior, Menace en Evelyn Rae. Net als de vorige editie zijn er twee podia op het terrein te vinden met daar tussenin een mooie muur gereserveerd voor graffiti artiesten. Er is een hoofdpodium waarop de acts die op de flyer staan hun kunst tonen. Op het kleinere podium naast de eettentjes is er ruimte voor spoken word artiesten maar ook muzikanten.

Copyright foto: Timothy VP Photography

Een slimme locatie. Soms wil je gewoon rustig even zitten aan een tafel of op een zitzak met een drankje of wat te eten. Hier kan je in een wat rustigere setting even bijkomen van alle dope muziek en de zon. Het leek wel steeds warmer te worden. Voor de artiesten die eerder op de dag op de mainstage stonden was dit wel jammer. Je merkt dat door de zon iedereen de schaduw opzocht, die te vinden was aan de uithoeken van het terrein, bij de hekken. Hierdoor was het tot aan het begin van de avond niet heel crowded voor het grote podium.

Volgens mij schreef ik vorig jaar ook over de snelle service bij het eten? Ik sloot aan bij de korte rij en 5 minuten later zat ik op het muurtje met een nasi kip terwijl ik uitzicht had op de mainstage. Voordat ik het zag, herkende ik de stem van Hoogvliet’s finest Hef. Het lijkt me wel een mascotte van het festival te zijn. Ik zou het ook helemaal niet erg vinden om hem volgend jaar weer op de flyer te vinden.

Copyright foto: Timothy VP Photography

Met een half volle mond besprak ik met mijn mede Get Loose bezoekers het uitgebreide repertoire dat Hef de afgelopen jaren heeft opgebouwd. Van hits van zijn eerste tape, eerste album, losse tracks tot aan zijn laatste project. Een half uur was dan ook te kort. Ergens voel ik dan wel een stukje trots wanneer Kevin op podium komt om samen met Hef de track De Wereld Is Van Jou te doen. Rotterdam op het podium, Rotterdam op de achtergrond.

Copyright foto: Timothy VP Photography

Nadat ik mijn maag had gevuld, bewoog ik me langzaam en lui weer terug richting de mainstage. Organisator YMP liep nederig het podium op. Niet met de aankondiging van de volgende artiest, maar om even de aandacht te brengen naar een aantal speciale artiesten. Rotterdam’s rapper en dichter Helderheid die overleed in 2004, Feis die in de ochtend van de laastste jaarwisseling neergeschoten is (bizar om dit zo uit te typen) en Nipsey Hussle die nog zeer recentelijk het leven verloor. Schreeuwen, lachen en juichen werd vervangen door een minuut muisstil Afrikaanderplein. Met gevolg van respect van het eerbetoon tot kippenvel van de stilte. Helaas een dubbele, maar mooie ervaring.

Copyright foto: Yezside Production

Je merkt dat het steeds drukker wordt bij de mainstage wanneer acts als Latifah, Lijpe en Chivv op het podium staan. Hiphop in Nederland is echt gegroeid man. Wanneer ik, zoals vele, langs het hek stond om verkoeling op te zoeken viel me het op. Wanneer één van de hier boven benoemde artiesten het podium opkwam, lieten mensen hun spullen vallen om naar het podium te rennen. Dit was een jaar of 15 geleden echt niet het geval voor Nederlandse hiphop. Weer een moment om trots op te zijn.

Het werd wat koeler en kwam zelfs een kleine frisse wind op die meer dan gewenst was. Get Loose heeft de wind in de zeilen, ook dit jaar weer. Maar organisatie, what’s up met die tafels? Er was meer dan genoeg entertainment, maar mensen die random door een inklapbare picknick tafel zakken is een verschijning die niet snel verveelt. Aan het einde van de avond zag ik security zelf maar de tafels inklappen. Als dat mijn grootste punt van kritiek was, mag je dit gewoon onder ‘zeuren’ wegzetten.

Boef is anders. Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog nooit een liveoptreden van deze jonge miljonair heb gezien. Om zijn muziek kan je niet heen. Hij zei zelf dan ook op podium: “Rotterdam ik ben hier om mijn hitjes met jullie te doen” en dat was precies wat het was. Hij deed niet zijn tracks, maar zijn hits. Hij deed het niet alleen, hij deed het ongeveer met het gehele publiek die woord voor woord uit het hoofd weet wat hij rapt.

Copyright foto: Timothy VP Photography

Om de “Cirkel” (Fresku-kenners snappen de referentie) compleet te maken is Fresku wederom de afsluiter van Get Loose. Dit jaar nam hij vriend en collega rapper MocroManiac (Mani) mee. Samen hebben de heren een tape gemaakt en speelden hier dan ook een aantal tracks van. Fresku deed ook nog een aantal tracks uit zijn eigen repertoire en zelfs een track die nog niet was uitgebracht. Die vast terug te vinden is op een Instagram account.

Copyright foto: Yezside Production

Fantastisch weer, heerlijk eten, prachtige muziek en gezellige mensen. Voor mij een perfecte formule voor een goed festival. Het is een geweldig pluspunt dat het ook nog eens in onze thuisstad is georganiseerd. Voor de verandering een keer niet in een overvolle trein naar huis aan het einde van een intense dag. Aangezien ik er volgend jaar zeker weer bij ben, kan ik nog even snel mijn wensen doorschemeren. Ik wil Hef terugzien als vaste act en mascotte van dit festival en een buitenlandse act toevoegen bovenaan de flyer. Die exposure verdient het festival en kan het gemakkelijk aan. YMP en organisatie, thanks.

Copyright foto: Timothy VP Photography

Check de website en volg Get Loose op Facebook voor de foto’s.

 

 

 

Dit event werd mede mogelijk gemaakt door Music Support Rotterdam.

Het portret: Kees en Francis

Kees Braam en Francis Pronk vormen samen een muzikaal superstel dat intussen een aardig stempel op de Rotterdamse muziekscene weet te drukken.

Francis is al 10 jaar programmeur van Popronde Rotterdam en sinds september vorig jaar werkzaam bij Baroeg. In de tussentijd heeft ze gewerkt bij o.a. Popunie en Podium Grounds. Ook schrijft ze recensies voor Festivalinfo.

Waar Francis vooral achter de schermen werkt, staat Kees wat meer in de spotlight. Hij is muzikant en producer, drummer in Certain Animals en toetsenist voor The Cinema Escape. Ook beheert hij samen met bandlid Thijs een eigen opname- en mixstudio in Rotterdam: Deer Sound Studio. Daarnaast schrijft ook hij zo nu en dan een artikel, namelijk voor 3voor12 Rotterdam en de Popunie.

Van het platteland naar Rotterdam
‘’Kees en ik hebben elkaar vier jaar geleden leren kennen, tijdens het eindfeest van de Popronde in Amsterdam. Kees was daar als roadie voor zijn oude band, ik gewoon als coördinator. We bleven op dezelfde locatie logeren en zijn daar aan de praat geraakt.

We bleken o.a. bij hetzelfde concert van The Who geweest te zijn in 2013 en deelden dezelfde mening over welk album nou de echte rockopera van deze band is: Quadrophenia. Iedereen vindt dat Tommy deze titel verdient, daarom was het verfrissend om eindelijk iemand mee te maken die het ook niet eens was met deze populaire mening.

Later zagen we elkaar op Noorderslag en was Kees gepromoveerd van roadie naar toetsenist. Een week later had de band haar ep-release in Hengelo, wat in de buurt ligt van de oude woonplaats van Kees. Hij komt namelijk van het platteland.

 

Het sneeuwde die avond, wat betekende dat de treinen niet reden, waardoor ik niet terug kon naar Rotterdam. Ik moest dus wel bij iemand slapen en Kees bleek hier de perfecte kandidaat voor. Alleen is van dat slapen niet veel gekomen, we hebben toen tot 8 uur ’s ochtends gepraat over muziek. Het was zo gezellig dat ik vroeg of ik nog een nachtje mocht blijven slapen.’’

Copyright foto: Landa Penders

De eeuwige vrijgezel
Kees, de eeuwige vrijgezel op dit punt: ‘’Ik was zo blij toen ze dit vroeg, het is echt vooral de muziek geweest die ons samen heeft gebracht. Beiden zijn we erg fan van The Beatles en hebben bijna de hele nacht alleen maar The White Album gedraaid, en ook Quadrophenia natuurlijk. Dit album gaat over iemand met vier persoonlijkheden, waaronder een mod en een deurbewaker. Het is ook het eerste album ooit wat quadrafonisch is opgenomen en uitgebracht, wat bijdraagt aan de naam.’’

 

“Mama, ze wilt nog een nachtje blijven!”

‘’Twee maanden later woonden we samen. Nou ja, het was eigenlijk een uit de hand gelopen logeerpartij, na meer dan een jaar kwamen pas de spullen van Kees over. Nu zijn we vier jaar verder en ook al werken we beiden in de muziekscene, we hebben allebei ons eigen leven. Het gaat voornamelijk langs elkaar heen, en soms komt het samen. Als we thuis zijn praten we over onze dag en draaien we de muziek die we allebei leuk vinden.

Onze werklevens komen wel samen door Certain Animals, die hebben bijvoorbeeld ook mee gedaan aan de Popronde. Wat onze relatie zo sterk maakt is dat we allebei weten hoe de muziekscene werkt, bijvoorbeeld met het late thuiskomen. Dit zal voor ons nooit een probleem vormen, omdat je er allebei mee te maken hebt.’’

Blokfluit door de helft
Kees: ‘’Ik doe nu het conservatorium, Codarts. Hiervoor was ik al veel met muziek bezig, vanaf mijn 13e ongeveer, op mijn 18e begon ik serieus te spelen. Mijn hele familie is muzikaal, maar nu ben ik nog de enige die een instrument bespeelt, haha. Ik moest beginnen met de blokfluit, deze heb ik na een jaar doormidden gebroken.

Toen vroeg ik aan mijn vader om drumles, hij was hier niet zo enthousiast over. Toch ging ik daarmee verder en gelukkig maar. Ik speelde op de middelbare school als drummer in bandjes, dit veranderde langzaam naar coverbands en daarna begon ik toetsen te spelen.

Ik speelde de drums vooral voor mezelf, zeker in de tussenjaren die ik heb gehad. Ik ben door de conservatoria in Utrecht en Amsterdam geweigerd, dus vermaakte ik me met mijn drumstokken en een bijbaantje als postbezorger totdat ik in Rotterdam als producer wel werd aangenomen.

Nu zit ik op mijn plek in het derde jaar muziekproductie op Codarts, ook geef ik muzieklessen om de onvermijdelijke vraag “Kun je er ook van leven?” alvast te beantwoorden. Ik heb muzieklessen gegeven op het Lyceum en nu geef ik vooral privélessen, waar ik veel plezier aan beleef. Volgend jaar ga ik afstuderen en o.a. om deze reden ga ik rond die tijd een album uitbrengen.’’

“Pa?” “Ja, mien jong?” “Ik wil op drumles.” “Oh, nee he.”

Even samenvatten
Francis: ‘’Ik was altijd al geïnteresseerd in het werken in de muziek. Op de middelbare school speelde ik al als manager voor bandjes, die daadwerkelijk af en toe een gig mochten spelen. Elf jaar geleden begon ik als vrijwilliger voor de Popronde, later is dit veranderd in coördinator voor Rotterdam.

Ik heb tussendoor nog de Pabo geprobeerd, maar dit was niks voor mij. Toen kwam de cursus European Artist Management van de Rockacademie op mijn pad, hier werd ik wel heel blij van. Het certificaat dat ik deze cursus succesvol heb afgerond werd op Noorderslag aan me overhandigd. Kort samengevat ben ik zo het wereldje ingerold.’’

Naar buiten toe crowdsurfen
Kees: ‘’In 2016 heb ik Thijs en Niels-Jan leren kennen, met wie ik nu Certain Animals vorm. We beheren samen een studio, waar we met plezier samen werken. Het ligt op een vrij afgelegen plek, buiten het centrum. We zijn er al drie jaar bezig en we hebben nog nooit klachten over geluidsoverlast gehad.

 

Als het gaat om onontdekte pareltjes in en uit Rotterdam, vinden zowel Francis als ik de band (The) Shoebills heel vet, hierin speelt ook een klasgenoot van me. Godverdomme, wat zijn die gasten goed. Het café De Riddert is ook erg tof, we hebben daar nog een keer gespeeld. Er passen geloof ik maar tien mensen in, maar dat maakte voor de sfeer niks uit.’’

Francis: ‘’Café Voorheen Voigt is ook een aanrader. Er is af en toe live muziek, dan puilt het uit van de mensen, je kan dan zo naar buiten toe crowdsurfen.

‘’Er passen geloof ik maar 10 mensen in, maar dat maakte voor de sfeer niks uit.’’

Praatje bij 3FM
Francis: ‘’De acts van de Popronde die me het meest zijn bijgebleven? Het eerste wat in me opkomt is het concert van Orgaanklap in Club Vibes, dat was erg leuk. Éen van de eerste bands die ik heb gezien op de Popronde, 11 jaar geleden dus, was The Mad Trist uit Maastricht in café De Schouw.

In deze tijd was ik erg fan van De Staat en toen ik hoorde dat Torre van De Staat producer was van The Mad Trist moest ik hier wel heen. De invloeden van De Staat hoorde je ook echt terug, helaas bestaat The Mad Trist nu niet meer.

 

Ik mocht laatst op de radio bij 3FM een praatje houden over de Popronde dit jaar. Ik heb toen Dr. Justice uit Dordrecht en Another Now getipt. Another Now speelt dit jaar ook op Submit Fest in Baroeg.

De hiphopgroep WatWatIs uit Rotterdam is ook zeker een naam om te onthouden. Ze werken ontzettend hard en hebben een grote gunfactor.’’

‘’De muziek staat van je af, maar de muzikanten komen dichtbij.’’

‘’De Rotterdamse muziekscene groeit ontzettend hard, door het werken voor de Popronde zie ik dit voor m’n ogen gebeuren. In het begin van de Popronde werd Rotterdam niet zo goed gepresenteerd, nu hebben we bijna evenveel aanmeldingen en acts als Amsterdam. Er gebeurt zo bizar veel in Rotterdam waar je trots op kan zijn, niet eens alleen als Rotterdammer.’’

Kees: ‘’Wat ik zo leuk vind aan de scene is dat er overal een podium en publiek voor is: van metal tot hiphop, maar ook gladde, gelikte pop.’’

‘’Rotterdam is echt ‘booming’ (wat een kutwoord)’’

Pop punk terug naar Rotterdam
Francis: ‘’Een persoonlijk doel van mij is om pop punk & emo muziek terug te brengen naar Rotterdam. Vroeger had je nog plekken zoals Waterfront als je fan was van deze muziek, maar nu is er te weinig. Hoe leuk zou het bijvoorbeeld zijn om in de Maassilo een podium te hebben dat helemaal in het teken staat van pop punk?’’

‘’Now&Wow en pop punk in het zelfde gebouw, dat is toch helemaal top?’’

Niet bang om te sterven
Kees: ‘’Ik ben niet meer echt bang om te sterven. Als ik nu voor een tram kom is in ieder geval een deel van mijn droom al uitgekomen. Ik ga er natuurlijk van uit dat ik die droom mag najagen tot mijn 80ste, maar toch. Mijn grootste ambitie is namelijk altijd al geweest om platen te maken, ik ben nog lang niet waar ik wil zijn maar ik ben al lekker onderweg.

Ik zou het tof vinden als mensen mij zien en onthouden als een goede muzikant en producer. Mijn grote held van dit moment is Jonathan Wilson, ook zijn de Eagles, Crosby, Stills, Nash & Young en Jackson Browne grote inspiratiebronnen.

 

Die blonde suikerspin
Ik houd niet zo van festivals, tenminste niet als bezoeker. Om er te spelen is natuurlijk fantastisch. Ik vind kleinere evenementen als de Popronde leuk, maar toen we naar Rock Werchter gingen moest ik daar een week van bijkomen. We gingen voornamelijk voor Paul McCartney. Maar we moesten eerst even de ellende van de blonde suikerspin Ellie Goulding doorstaan, die voorafgaand aan McCartney speelde.

Zoveel supersterren achter elkaar zien optreden is best heftig, maar de sfeer is wel altijd heel goed op grote festivals. Toch ben ik meer van de intieme concerten, het optreden van London Souls in Rotown is één van de beste concerten waar ik ooit geweest ben, er waren geloof ik maar tien mensen. Die gasten maken recht toe recht aan wat ik tof vind. Daarnaast kom ik gewoon graag in Rotown.’’

 

‘’Wat mij op de been houdt, is dat je altijd muziek moet maken waar je achter staat.’’

LIJSTJES

Francis:
(Huidige) favoriete evenementen?
Jera On Air, Baroeg Open Air, Graspop Metal Meeting, De Rotterdamse Dakendagen, Eendracht Festival, Paaspop, Zwarte Cross en Dynamo Metal Fest.

(Huidige) favoriete muzikanten?
Misfits, Ghost, Underoath, Steel Panther, As It Is, Enter Shikari en Laster. Als ik vinyl luister (muziek die Kees ook luistert): Wings & The Beatles. Voor tijdens het schoonmaken: Hepie en Hepie.

“Dweilen gaat gewoon heel lekker op Hepie en Hepie.”

(Huidige) favoriete platen?
Stealers Wheel – Self Titled, Wings – Band On The Run.

(Huidige) favoriete muziekplatform?
Discover Weekly op Spotify.

Kees:
(Huidige) favoriete evenementen?
Tosti Treffer & de Rotterdamse Dakendagen.

(Huidige) favoriete muzikanten?
Jonathan Wilson, James Taylor, Stealers Wheel en Steely Dan.

(Huidige) favoriete platen?
Jonathan Wilson – Fanfare, Gerry Rafferty – City To City.

(Huidige) favoriete muziekplatform? Podiuminfo.