Kabelvrees

ka·bel (de; m; meervoud: kabels)
1. dik touw; dikke draad van metalen draden of nylon
2. geleidende draad voor elektriciteit, telefoonverkeer enz.
3. kabelnetsysteem voor televisie-uitzendingen: kabel-tv

In onze masteringwereld bestaan er twee universums: de makers en de gebruikers. De makers, dat zijn wij, de mastering engineers. De gebruikers zijn jullie, de luisteraars, de consumenten, de oren. Nu zou ik heel poëtisch beide werelden met een mooie kabel kunnen verbinden. Een prachtige zuurstofvrije koperen kabel, omringd door zilvermoleculen die door cryogene techniek inert zijn gemaakt. Poehee zeg, poepiesjiek!

De kabel, niet langer dan een meter, is afgewerkt met vergulde pluggen die per stuk meer wegen dan een dik belegde boterham met pindakaas met stukjes noot. Maar neen, cable science -ofwel de discussie omtrent kabels- is serious business.

OK, laten we bij het begin beginnen. Een kabel is, zoals we hierboven kunnen lezen een geleidende draad voor elektriciteit. De missie van de kabel is om elektriciteit (lees muziek) van A naar B te vervoeren.

OK, fair enough. Maar waarom, ik herhaal: WAAROM is er dan zo veel discussie over dit vervoermiddel? Het moment wanneer je iets post -op welk sociaal medium dan ook- wat over audiokabels gaat, treedt er een mechanisme in werking wat er voor zorgt dat heel kabel- en audiominnend Nederland (en daarbuiten) over elkaar heen struikelt om de ene mening met het andere argument finaal kapot te schieten, resulterend in een stortvloed aan reacties van poeslieve quotes tot aan quasi doodsbedreigingen.

Goed, dit maakt dus het een en ander los bij de mensheid, bij zowel de makers als de gebruikers. Ik ga een poging doen een zo objectief mogelijk licht over de zaak te laten schijnen.

Allereerst moet een kabel twee dingen doen:
· Blijven zitten. Ik heb ooit een kabel gehad waarvan de pluggen zo slecht waren dat het arme ding nauwelijks bleef zitten aan de connector.
· Elektriciteit (muziek) doorgeven. Je zou het haast als vanzelfsprekend ervaren maar alleen een goed gebouwde kabel is in staat om zonder gebrom, gehijg, gepiep en gekraak muziek helder en krachtig van A naar B te transporteren.

Nu kun je allerlei moeilijke natuurkundige fenomenen en formules aanhalen om de kwaliteit van een kabel te testen, te meten en op te stuwen naar onmetelijke en onhoorbare hoogtes. In feite is slechts één ding superbelangrijk. Een uitspraak afkomstig van één van de vele tegeltjes die mijn betovergrootvader rijk was: “Een keten is zo sterk als de zwakste schakel”

Ik zal proberen helder uit te leggen hoe dit in de praktijk werkt. Tenzij je een muziekinstallatie bezit met een waarde van een mooie middenklasse automobiel, een installatie met single-ended of push-pull buizentechniek, met een cryogeen (daar gáán we weer) behandelde atoomklok of met luidsprekers opgebouwd uit de duurste componenten op aarde (Google maar eens op Wilson Audio), is het investeren in dure kabels betrekkelijk zinloos.

Balans is hier het toverwoord. Een leuke set uit de middenmoot met een stel kabels afkomstig uit diezelfde middenmoot brengt balans en zorgt voor een gelijke verdeling van alleen maar sterke punten! Investeer eens in goede muziek op een mooie drager. Denk eens aan een prachtig vinyl of een cassettebandje, beiden hartstikke analoog en terug in opkomst. Daar wordt een mens toch blij van.

Volgende maand ga ik wat dieper in op het verschil in kabelgebruik tussen de makers en de consumenten.

Renzo van Riemsdijk (Masterenzo) is een Rotterdamse masteraar. Hij heeft onder meer gewerkt voor Gery Mendes (GMB), The Legendary Orchestra Of Love en Bart Voncken. Nóg meer info over mastering is te vinden op zijn website.

Mark Ritsema’s Roxy Jazz Music

  • Mark Ritsema's Roxy Jazz Music

  • Mark Ritsema
    • Genre: rock, jazz
    • Release-type: album, 12"vinyl, digitaal
    • Label: IMC Records/Clear Spot

Dat Mark Ritsema een fan is van Roxy Music kan bijna niemand die hem kent, ontgaan zijn. De eerste keer dat ik Mark zag optreden was tijdens de presentatie van een cassette-ep van de Rotterdamse band Katie Kruel eind 2016. Mark deed die avond een prachtig solo-optreden en bracht met o.a. een prachtig uitgevoerde cover versie van een David Bowie nummer. Dat nummer vond ik toen al wat Bryan Ferry achtig neergezet. Een prachtige, diepe en warme stem, maar toch cool en ongenaakbaar.

Contrastrijk, net als Mark zelf zoals ik hem althans ken. Zeer toegankelijk en benaderbaar als mens en als optredend artiest van een on-nederlands kaliber. En dat is een compliment. Ik had al wel een aantal platen van Spasmodique in mijn collectie, maar die draaide ik eigenlijk niet zo veel. Enige jaren geleden woonde ik een optreden van Spasmodique bij, uiteraard in het Rotterdamse Rotown. Ook daar was Mark weer zeer goed in vorm. Een tijd later, eind 2017, trad Mark op met een gelegenheidsband genaamd Mark Ritsema’s Roxy Jazz Music, ook weer in Rotown.

Van dat concert is kortgeleden een album verschenen met daarop jazzversies van een handvol songs van, u raadt het al, Roxy Music. Het initiatief werd genomen door bassist Eddy Nielsen die Mark uitnodigde voor een jazz sessie in jazzcafé Dizzy, waarbij Mark toen voorstelde om in plaats van jazz standards met materiaal van Roxy Music aan de slag te gaan. En dan vooral met het vroege werk van Roxy. De sessie bij Dizzy verliep zeer goed, de muziek werd van tevoren bestudeerd door een door Eddy samengestelde band met Frans Blanker op saxofoon, Stelios Papazoglou op gitaar, Friso van Wijck op drums en uiteraard Eddy zelf op de staande bas.

De jazz-manier van werken hield in dat de band de uitgekozen songs ter plekke spontaan en improviserend speelden. Mark kon via de rock-achtergrond prima met de Roxy teksten uit de voeten, het werd op die manier ‘eigen’ en niet een beetje Bryan Ferry uithangen. Na dit succesvolle uittesten van de combinatie van jazz en Roxy smaakte het naar meer. Vandaar dat er meer optredens werden gepland, o.a. in Rotown. En vanwege het succes tijdens dat optreden werd besloten om een live album uit te brengen op vinyl. Om niet in de valkuil te vallen alles met de oorspronkelijke Roxy Music te vergelijken, heb ik bewust niet vooraf en opnieuw geluisterd naar de originals van Roxy.

Dit lag natuurlijk erg voor de hand, maar ik ben gaan luisteren alsof het compleet nieuw materiaal was. Na het draaien van de plaat, die verpakt is in een mooie, sexy hoes, niet geheel vreemd op platen met Roxy muziek, kwam bij mij de nieuwe (?) term rockjazz bovendrijven. De muziek op dit album is in ieder geval geen jazzrock, die associatie klopt zeker niet. Rock voert de boventoon en dat is goed passend bij Mark in mijn optiek. De plaat begint met de track Stronger Through The Years, een lekkere warme laid-back sound, met veel ruimte voor de afzonderlijke instrumenten. Met daartussen, dus niet daarboven, de ingetogen en coole stem van Mark. Een heerlijke starter die een minuut of zeven doorzindert.

Dan volgt Beauty Queen, een song die ook weer relaxt en instrumentaal begint. Dan valt Mark in, hier hoor je toch wel goed dat hier een Ferry adept de microfoon hanteert. Mooie fills van Frans Blanker dragen het nummer, vooral goed te horen voordat de eerste break komt. Die break is een echt stukje rock, waarna de song weer verder gaat als ballad. Strictly Confidential valt op door de ingetogen drumstijl, waardoor de zang en instrumenten een heel mooi palet vormen. De melancholieke tekst komt goed uit de verf door de gedragen zang van Mark.

Dan volgt op kant 2 het prachtige en meeslepende A Song For Europe, over melancholie gesproken… Hier vormen de subtiele gitaarpartijen van Stelios Papazoglou een mooi geheel met de melodieuze sax van Frans Blanker. In het laatste deel van dit nummer valt het virtuoze basspel van Eddy Nielsen op. Wat mij betreft is dit een hoogtepunt van deze plaat.

Dan volgt In Every Dreamhome A Heartache, een heerlijk losjes gezongen versie, voorzien van functionele drums en heerlijke warme gitaarlicks met een subtiel delay effect die aandacht vragen. Een mooie afsluiting van een geweldige plaat. Het album is uitstekend door Reinier Rietveld van Studio 2×2 geproduceerd, de sound is helder en zou wanneer alle geluiden van het publiek eruit gefilterd zou zijn een overtuigende studioplaat geweest zijn.

Mark Ritsema’s Roxy Jazz Music is o.a. verkrijgbaar via Bandcamp (lp en cd als combinatie en download) en de betere platenzaken (lp).