Phoenix City Retaliators bestond 15 november precies een jaar en er is veel gebeurd in dat jaar! Inmiddels is de band zes man sterk en we spreken met Thijs om bij te kletsen over de band.
Wat is jullie favoriete plek in Rotterdam om te spelen?
Tot nu toe was Bazar Bizar de leukste plek om te spelen. Dat is zo’n heerlijk klein festival in Charlois, ontzettend goede sfeer daar. Super gezellig! Het Euromastpark (Bevrijdingsfestival) was natuurlijk ook helemaal te gek. Maar zo’n klein intiem festivalletje blijft toch altijd heel speciaal.
Jullie hebben recent het voorprogramma gedaan bij The Slackers in het Paard van Troje. Zijn zij één van jullie grote voorbeelden?
Muzikaal gezien niet direct, wij hebben ons niet zo toegelegd op Rocksteady als The Slackers. Als liveband des te meer. The Slackers weten de zaal altijd mee te krijgen, ze behandelen het publiek als hun beste vriend. Heel intiem eigenlijk. In Den Haag viel op een gegeven moment de stroom uit op het podium. Het publiek nam het nummer over door het refrein te blijven zingen en de Slackers speelden daar weer op in met alleen de drums, trombone en sax. Op een gegeven moment zetten ze zelfs een nieuw nummer in, nog steeds zonder stroom… Als je dat kan, zelfs als de stroom uitvalt een supershow neerzetten, ben je echt een topact.
Heb je nog een reactie gehad van de band op jullie optreden? Zit er een internationaal tourtje in?
Ja, ze vonden het tof. Een internationaal tourtje zit er wel in, maar voorlopig niet in Amerika. We hebben wel serieuze interesse uit Duitsland en België en we verheugen ons nu al om daar te gaan spelen. We gaan wel weer met The Slackers werken. Er zijn prille plannen voor een Europese versie van “The Slackers-Booze-Cruise”. Twee keer per jaar geven ze een varend concert, op een plezierschip. Dat doen ze in New York en Boston. Ik heb ze voorgesteld om dit ook in Rotterdam te gaan doen en ze waren stuk voor stuk super enthousiast over dat idee. To be continued…
Wat was jullie beste optreden dusver?
Dat is altijd moeilijk te beoordelen als je jezelf niet gezien hebt. Het optreden bij het F.A.S.T. Surfdorp in Scheveningen was wel helemaal tof. Voor ons waren drie punkbands geweest en het publiek was een beetje murf geragd. We waren de laatste band. Eén van de percussionisten deed een vuurspuugshowtje aan het begin van het concert. We stonden met tien man op het podium en gingen helemaal los. Voordat we het wisten kwam op een gegeven moment de stagemanager naar ons toe dat we nog maar één nummer mochten spelen. Dat laatste nummer hebben we toen ruim een kwartier lang laten duren, gewoon omdat het zo’n kick was. Of het het beste optreden was? Geen idee.
In welke zaal en op welk festival zouden jullie graag willen spelen?
We zijn verwend, we hebben in onze prille carrière al mogen optreden in Tivoli, Paard van Troje, Bibelot en Bevrijdingsfestival Zuid-Holland. We hebben de ambitie om volgend jaar zo’n 25 shows te gaan doen. Uiteraard staat Ernesto’s in Sittard hoog op ons verlanglijstje en de Zwarte Cross, Nirwana tuinfeesten, Rotown, Roodkapje, BAR, MadNes op Ameland en Into The Great Wide Open. Eigenlijk willen we gewoon overal spelen…
Wanneer komt dat album nou eens uit?
Alle goeie dingen komen langzaam. Wel verschijnt binnenkort onze eerste demo: Live @ Paard van Troje. Die wordt op dit moment gemastered.
Waar spelen jullie de komende tijd?
Nou voorlopig even niet. Onze drummer is op vakantie. We willen de wintermaanden de studio in duiken om te werken aan onze eerste plaat en dat zijn we nu volop aan het voorbereiden. We hopen voor het festivalseizoen iets af te hebben… Maar Jamaicaanse muziek laat zich niet haasten! Dus je weet maar nooit…
