Interview: Amanda Collis

Lionhearted viert het leven in een modern popjasje.

Op vrijdag 12 oktober kwam Lionhearted uit van Amanda Collis uit. De 22-jarige Codarts studente nam haar single op in Los Angeles. We belden met de dame achter de artiest om haar uit te horen over deze unieke kans, de boodschap van de single en haar toekomstplannen binnen en buiten het Rotterdamse circuit.

‘Als kind had ik een microfoontje bij de computer. Daar nam ik mijn eigen radioshows mee op en al snel ook mijn eigen liedjes. Mijn eerste liedje op mijn laptop dateert uit 2006. Toen was ik een jaar of negen,’ zegt de nu 22-jarige Amanda van den Hil. Ze komt oorspronkelijk uit Dinteloord maar is al enige tijd woonachtig in Rotterdam en voelt zich ook eigenlijk veel meer een Rotterdamse dan een Dinteloorder. ‘Er is hier zoveel meer ruimte voor creativiteit en toffe initiatieven, ik heb momenteel een tussenjaar, maar ik studeer eigenlijk aan Codarts.’ Ook stond Amanda al op de bühne van Rotterdamse podia, onder andere in BIRD. ‘Rotterdam voelt aan als een scene, maar ik probeer er wel buiten te treden. Het gevaar is dat als je in een bepaalde scene blijft hangen, je er op een gegeven moment niet meer uit komt.’

Schrijven voor anderen
Op dit moment werkt Amanda aan nieuwe muziek, maar hoeveel en wanneer we dat kunnen verwachten wil ze nog niet zeggen. Ook schrijft ze veel voor andere artiesten en djs. ‘Het is noodzakelijk om op deze manier bezig te zijn met muziek. Als Nederlandse artiest is het super moeilijk om te leven van je eigen muziek. Zelfs muzikanten die iedereen in Nederland wel kent, Douwe Bob bijvoorbeeld, kunnen niet rondkomen van alleen maar hun eigen muziek. Ik ben dus verder gaan kijken. Andere studenten gaan bijvoorbeeld les geven, maar ik schrijf tien keer liever voor andere artiesten.’

Het lijkt misschien lastig om in opdracht een creatief proces te starten, maar Amanda heeft er geen moeite mee om hits voor anderen te schrijven: ‘Als ik nu al zo’n tof nummer schrijf, komt er later in mijn carrière nog wel iets veel mooiers. Ook heb je als je voor anderen schrijft vaak nog tot op het laatste moment de keuze of je het nummer zelf wilt opnemen of wilt verkopen. En je moet het ook zo zien: als ik nu een nummer kan verkopen aan een grote artiest, heeft het nummer daar meer aan dan ik op dit moment eruit kan halen met mijn Rotterdamse netwerk. Het zou zonde zijn om de kans dan niet te pakken.’

Hoewel ze piano en gitaar speelt, noemt ze zichzelf geen muzikant. ‘Ik gebruik de instrumenten om nummers te schrijven. Tijdens optredens pak ik ze er af en toe bij, maar ik heb het geluk om te mogen werken met super goede muzikanten. Ik focus me dan ook liever op het overbrengen van de tekst en de emoties dan dat ik mezelf bezig moet houden met welk akkoord er ook al weer komt.’

Toch schuilt er achter de artiestennaam Amanda Collis nu alleen Amanda zelf, er is geen band aan verbonden. Als ze nu een optreden heeft, vraagt ze sessiemuzikanten. Toch moet er om Amanda heen wel een band ontstaan. ‘Het voordeel van een vaste band is dat je samen echt een sound kan neerzetten. Maar het kan soms wel tot een paar jaar duren voordat je op elkaar bent ingespeeld. En op het conservatorium merk je toch dat studenten zichzelf nog aan het ontdekken zijn en van alles willen proberen. Ze hoppen van band naar band en dat is heel begrijpelijk, maar dat werd een struikelpunt voor mij. Ik heb nog niet de juiste mensen gevonden, maar omdat ik vooral aan het schrijven ben, heb ik nu ook geen vaste band nodig.

Single: Lionhearted
Terug naar de single die de afgelopen maand uitkwam. Lionhearted is opgenomen in Amerika. ‘Ik heb in 2017 een half jaar in New Orleans gewoond, een kans die ik kreeg vanuit mijn opleiding. Ik droomde er al mijn hele leven van om naar Los Angeles te gaan en ineens zat ik er nog maar een kort vliegreisje vanaf. Via-via kwam ik in contact met een soundengineer en besloot ik dat ik met hem mijn single wilde afmaken.’

Lionhearted gaat volgens de zangeres over hoe mensen de meest verschrikkelijke dingen mee maken en toch weer dapper tegenover de volgende uitdaging staan. ‘Het zijn lastige tijden met oorlogen en rampen, maar ook  op persoonlijker vlak met depressies waar nu eindelijk over gepraat mag worden. Ik wil ondersteunen dat mensen praten over de gevoelens en dingen die ze meemaken. In mijn nummers zoek ik manieren om mezelf te uiten en om een verhaal te vertellen. Ik doe dat vanuit mijn hart en maak het niet mooier dan het is, soms is het leven namelijk helemaal niet mooi!’

Toch is Lionhearted een vrolijk nummer geworden met een Afrikaans drumritme waarop lekker gedanst mag worden. ‘Toen ik het nummer schreef, had ik Graceland van Paul Simon geluisterd, het album waarop hij met veel Afrikaanse muzikanten samenwerkte. Daar ben ik door geïnspireerd geraakt. Ik wil sowieso graag invloeden van over de hele wereld in mijn muziek, dat hoeven niet iedere keer Afrikaanse te zijn.’

De single is een echte oorwurm en heeft een heerlijk popgeluid. Zelf noemt Amanda haar muziek R&B influenced Diva-pop. ‘Omdat het wel hoog en hard is, en op het podium komt dat best wel diva-achtig over. Ik hoor zeggen dat mijn muziek wat weg heeft van Tori Kelly, Beyonce en zelfs Lady Gaga. Ik wil mezelf niet te veel vergelijken, maar ik ben wel al mijn hele leven superfan van Beyonce, dus ik kan me voorstellen dat dat die invloeden er wel heel erg in zitten. Het is natuurlijk ook alleen maar een compliment om vergeleken te worden met zulke grote namen.’

Toekomst
Wat kunnen we nog verwachten van Amanda Collis? ‘Voor nu ga ik eerst wat singles uitbrengen voordat ik aan een ep of album begin. Daarnaast ben ik veel aan het schrijven voor anderen, er komen dus wat features aan. Deze maand ga ik weer naar L.A. om te schrijven met muzikanten daar. Er komt zeker nieuwe muziek aan, maar over de planning wil ik nog geen uitspraak doen. Sowieso niet meer dit jaar, het is geen goed moment om nieuwe muziek uit te brengen omdat de kerstperiode er alweer aan komt.  Radiozenders zijn dan vooral bezig om kerstmuziek te draaien en er is dan weinig aandacht voor nieuwe releases.’

We zijn benieuwd naar waar Amanda Collis binnenkort op gaat duiken. Je kunt haar volgen via haar website en Facebook-pagina.

X-enia – 8

  • 8

  • X-enia
    • Genre: avant-garde
    • Release-type: album, cd, digitaal
    • Label: self-released

Acht eigenzinnige tracks op album 8 van X-enia. Album 8 telt zoals de titel doet vermoeden acht tracks, maar dat is nog niet alles. Op de bandcamp van Xenia Gottenkieny (X-enia) is te zien hoe ze vier verschillende limited edition cds aanbiedt in roze, geel, blauw en metallic, in edities van ieder slechts acht stuks. Bij aanschaf van een van deze edities weet je gewoon zeker dat je iets bijzonders in je handen hebt. Al geldt dat bijzondere niet alleen voor de buitenkant. De muziek op het album is ook op z’n minst bijzonder te noemen.

De muziek van X-enia is niet voor de faint-hearted. Wait start sterk en pompt je bloeddruk vanaf het eerste moment omhoog. Meteen daaraan vast dondert Like uit de speakers met een power van industrial gothic rock en flirt onmiskenbaar met Bauhaus en Sisters of Mercy. Al stopt X-enia er (30 jaar later) hedendaagse invloeden in, waardoor het geheel modern en dansbaar aanvoelt.

De muziek klinkt lo-fi, maar er is daarbinnen nog precies genoeg ruimte om de juiste nuances te horen. Het zorgt voor een fijn experimenteel indierock geluid. In Noone wordt dankbaar gebruik gemaakt van elektronische beats, die nog veelvuldig terug zullen komen in tracks nadien. Verschillende laagjes van haar eigen stem zorgen voor een vervreemdend effect en als het nummer na twee minuten uiteen klapt in distortion is het bruggetje naar de eigenzinnige Björk ook geslagen.

Been Caught borduurt verder op het extreme en Feel It zet synthesizers in om aanstekelijke maar vervreemdende riffs te produceren. Laatstgenoemde heeft potentie om de rest van de dag in je hoofd te blijven zitten. Maar of je daar vrolijk van wordt, weet ik zo net nog niet.

Another heeft het meest weg van een rockplaat, X-enia’s – nog steeds in effecten gedoopte – stem draagt het opzwepende nummer waarin ze smeekt niet alleen gelaten te worden.
Als een aaneenschakeling van in galm doordrenkte lagen is het vrijwel onmogelijk om ieder nummer individueel te bespreken. Ze sluiten namelijk naadloos op elkaar aan en de één zou niet kunnen bestaan zonder de track ervoor of erna. Tomorrow kruipt onderhuids en in afsluiter Perfect wordt op de valreep een heel groovy baslijntje geïntroduceerd.

Nee, X-enia zul je niet snel op de affiche zien staan van de standaard programmering van een doorsnee poppodium. En op veel airplay hoeft ook niet gerekend te worden. De muziek is simpelweg te vreemd en te beklemmend en louter weggelegd voor liefhebbers van de avant-garde. Enerzijds is dat zonde, maar des te mooier is het moment van overwinning voor de enkeling die durft zijn of haar grenzen te verleggen en daarmee op de Bandcamp-pagina van X-enia stuit. 8 is een parel, een trofee.