Lude, A Genre I Call Home
download-ep
singer/songwriter / rap / experimenteel

NAEAR is een singer/songwriter, die ook wel wordt gepresenteerd als rapper. Hij brengt zijn eerste project uit, met de nieuwsgierig makende naam Lude, A Genre I Call Home. Misschien kan ik beter beginnen met het probleem waar ik mee zit. Ik vind het label ‘rapper’, op een kleine uitzondering na, niet kloppen bij de zes tracks die op de ep staan. In deze tijd is het genre hiphop zo breed geworden, dat we eigenlijk niet meer kunnen definiëren wat nou precies rap binnen die context is. Op het moment dat een zanger op een wat sneller tempo woorden achter elkaar plakt, hoeft dit niet te betekenen dat het hiphop is.

Wat wel hiphop aan deze tape is, zijn de beats. IntroLude de eerste track van de tape, begint met rustige piano tonen. Naear begint met een spoken word-achtig intro over de piano. Je voelt dat de track opbouwt naar uiteindelijk harde bassdrums met snelle en vooral felle hi-hats. Hier rapt hij een aantal bars over een trap-achtige beat, de uitzondering waar ik het over had. Het is een welkom op de tape, het is een welkom aan het genre, het genre dat hij thuis noemt.

Het is jammer dat er geen genre is voor de lyrics die NAEAR heeft geschreven. Als ik er een naam voor zou mogen verzinnen, zou ik het ‘motivational-trophy music’ noemen. Het moment dat je een persoonlijke barrière hebt overschreden, wil je dit keihard pompen in je huiskamer. Echter weet ik als luisteraar niet wat de persoonlijke barrière van Naear dan precies is. Hij heeft duidelijk in een dal gezeten en hij is bijna op de top waar hij wilt zijn. Wat nou precies het dal en de top voor hem is, is me nergens duidelijk geworden. Een gemiste kans, hierdoor had je een persoonlijke connectie met de artiest kunnen krijgen. De gave om het gevoel van overwinnen en nooit opgegeven over te brengen bezit hij zeer zeker wel.

Glowing Gold gebruikt dezelfde instrumenten als de intro track. Piano, harde drums, diepe bass en snelle hi-hats. Op de track begint hij z’n eerste verse door een paar bars te rappen en laat dit vlekkeloos over gaan in zang. Door wat achtergrond informatie over hem te lezen, kwam ik erachter dat hij geïnspireerd is door verschillende rockbands. Als ik naar de opbouw van het refrein luister hoor je dat inderdaad ook wel terug. Het is een verfrissende sound op dit soort beats.

“Don’t come to me talking about that’s the way” zingt hij op de derde track Outta My Way. Een track die aansluit op het motiverende concept dat de gehele tape kent. I Wanna Know sluit ook hierop aan en doet niets anders dan de vorige tracks. De laatste track Heaven daarentegen wel. De track begint met wat doffe drums maar het verandert al snel in de bassdrums die we eerder op de tape hebben gehoord. Pas op de laatste track kreeg ik het gevoel dat ik door had wat voor muziek Naear wil maken. Er zit genoeg afwisseling in de track om het interessant te maken, het onderwerp is wel weer hetzelfde.

Ik denk dat de Lude, A Genre I Call Home ep een voorproefje is voor wat Naear allemaal kan. Verwacht geen hiphop album, want dat is het gewoonweg niet. De zanger weet een motiverende emotie te raken bij de luisteraar, maar durft helaas nergens te persoonlijk te worden. Als hij zijn volgende project verder gaat op hoe de laatste track is geëindigd, is de kans groot dat je nog een keer zijn naam voorbij ziet komen.

Wil je meer weten over NAEAR? Geef hem een like op z’n Facebookpagina.

Victor van der Ham