De nieuwe single van Hind heet Make It Count. Het is een eerste track van alweer het vierde album waar de zangeres sinds een paar maanden vol overgave aan werkt.
Met Make It Count bereikt Hind op majestueuze wijze een nieuwe dimensie in haar zangcarrière. Wie luistert naar de track hoort een volledig andere kant van de 28-jarige Hind. Het is optimaal muzikaal zoals men van haar gewend is, maar daarbij verrast en verleidt de zangeres met een trendy jong en opzwepend geluid. Net zoals haar uiterlijk krijgt de muziek van Hind steeds meer pit en karakter. De videoclip toont een jonge zelfbewuste zangeres met attitude, stijl en passie.
Hind – Make It Count
Hind werkt voor dit album onder meer samen met de Nederlandse producer Tease. Hij bracht Make It Count samen met haar tot leven en ondersteunde de wens van Hind om Arabische invloeden te verwerken die de track intrigerend en driedimensionaal maken. Daarvoor was de studio-periode volgens haar deze keer meer dan gewoonlijk van essentieel belang.
Hind: “In alles wat ik doe wil ik, net als elke andere artiest waarschijnlijk, de juiste balans vinden tussen mijn eigen geluid en karakter en de visie van de producer. Vooral in het maken van keuzes voor bepaalde stromingen en instrumenten heb ik mijn uiterste best gedaan om juiste combinaties te vinden. Voor ’Make it Count’ bracht ik veel tijd door in de studio en probeerde ik vooral veel uit. Het resultaat is een song waarin een trendy, jong geluid wordt gecombineerd met een solo van een klassiek Arabisch instrument de Ud. Die mix is typisch voor mij als muzikant. Ik voel me hier bij thuis.”
Vernieuwing
Wie goed naar Make It Count luistert hoort een opmerkelijke, vernieuwende samenhang van muzikale elementen. De track gaat over het feit dat je maar één leven hebt en je je dromen moet waarmaken. Het nummer motiveert om alles uit het leven te halen wat er in zit door je hart te openen. Hind: “Als ik een luisteraar op 1 of andere manier iets kan geven dat hij of zij nog niet kent maakt dat mij gelukkig, er is immers niks mooiers dan mensen via je muziek vertellen wie je bent”.
Leroy Styles
Van Make It Count is door dj en producer Leroy Styles een verrassende clubmix gemaakt. Styles staat internationaal bekend om zijn energieke housebeats. Hij is één van de zes schrijvers en producers waarmee Hind voor haar nieuwe album samenwerkt. De Nederlander werkte eerder samen met DJ Afrojack met wie hij voor Chris Brown de track As Your Friend produceerde.
Afgelopen donderdag 21 februari was het zover, het Eendrachtfestival! Op 3 verschillende locaties speelden jonge artiesten van de Zadkine Popacademie. Het was dus feest in Sijf, Vibes en Hemingway. In die laatste heb ik mijn avond doorgebracht en daar heb ik zeker geen spijt van!
Omdat de bands allemaal maar 20 minuutjes spelen geef ik een impressie van de hele avond en zal ik de bands ook aan je voorstellen.
We trappen deze avond af met Horseshoe Creek, een Amerikaanse country/pop band met een vleugje rock. Lisa de Bruijn (zang/gitaar), Elmar Peters (gitaar), Gijs de Waal (drums) Arthur Sibum (lapsteel, banjo, elektrische gitaar), Sara Lewensztain (toetsen), Leroy Klein (bas) en Soraya van der Struif (backing vocals). Leuke vrolijke band dit, een goede opening van de avond! Het heeft een lekker lopend ritme en is makkelijk te volgen. Ja, deze band speelt echt op het goede tijdstip. Even lekker inkomen allemaal. Lisa was die avond een beetje ziek, maar daar was eigenlijk weinig van te merken. Complimentje naar Lisa! Met haar zoete stem doet ze me, eigenlijk vooral in het tweede nummer, denken aan Taylor Swift. Gelukkig hadden meer mensen dit al eens gezegd, kwam niet gek over dus. Arthur is ook even het vermelden waard; Jammer genoeg waren twintig minuten te kort om hem nog een derde instrument te zien bespelen, maar heb ‘m er in ieder geval twee zien bespelen… geweldig! In dit geval de banjo en elektrisch gitaar. Even nog iets minder leuks aan deze avond, Sara werd helaas bestolen van haar Nord Keyboard. Jammer dit, hoop voor haar dat hij terugbezorgd wordt.
Zo en nu verder met band nummer twee, My Worst Case Scenario. Deze post-hardcore band bestaat uit: Staf Eggermont (zang/gitaar), Dennis Seaw (gitaar/zang), Ryan Davi (bas/zang) en Victor Brandt (drums/samples). De invloeden die ik belangrijk vind om te noemen zijn: Deftones, Silverstein en Finch. Staf komt gelijk hard binnen met z’n band en de sfeer is even totaal anders. Net nog een beetje op gang komen met een gezellig bandje, nu wordt je zowat naar buiten geblazen door deze heren. Ok, allemaal weer even bij de les. Jammer dat dit maar twintig minuten duurt, te kort voor dit soort bands denk ik. In deze korte tijd laat de band zich zeker goed horen. Hemingway is misschien een beetje te klein voor dit geweld. Deze band hoort thuis op grotere podia en ik denk dat hun geluid ook internationaal gewaardeerd zal worden. Ja, dit is een hele strakke band en wat een stem heeft die Staf! Als dit jouw genre is, luister ze dan zeker eens.
My Worst Case Scenario
Nu is het de beurt aan Special Steve. Voor mij een verrassing en ik moet zeggen, een prettige! Vladimir Stevic (zang/gitaar), Bart Hoogvliet (drums), Kenneth de Krieger (gitaar) en Bas Veens (bas). Ik kende deze band nog niet en weet eigenlijk niet waarom, want dit is precies mijn genre! Een lekker stevig spelende rock-/stonerband die mij even deed denken aan Danko Jones. Ik zie bij hun invloeden bijvoorbeeld Them Crooked Vultures staan en Red Fang. Goh, laten die nou ook tot mijn favorieten behoren. Fu Manchu staat er ook bij en daar werd nog een nummer, ik dacht Evil Eye, van gespeeld. Vladimir doet mij qua stem wat denken aan Dave Grohl en Kenneth brult af en toe mee als Danko Jones. Ik kan hier echt niets slechts over schrijven. Hun schema’s zijn lekker strak en doen wat aan Metallica denken. (Ja, begrijp me niet verkeerd, dat is dan ook het enige hoor!) Mooie basloopjes bovendien! Technisch gezien verdient deze band echt een groot compliment. Deze band zal dan ook wel snel op grote, betaalde podia staan. Hier kan je echt niet omheen, wat een geluk dat dit mijn plek is vanavond! Het laatste nummer begint een beetje Doors-achtig, maar verandert al gauw weer in een stevig ritme. Geweldig om deze band te horen, ze kunnen meer en dat was zelfs al in twintig minuten te horen. Had ik al gezegd dat twintig minuten best wel kort is? Deze band neemt je echt mee en dus is de tijd weer snel om. Aanrader!
Special Steve
Even iets anders tussendoor, De Skaggerz. Deze up-tempo party reggaeband laat iedereen meedoen, dit kan je niet slecht vinden! Dirk Busio (zang), Tommy Kennedy (gitaar), Yanick den Hartog (bas), Joachim van Marrewijk (toetsen), Timothy Lovell (drums) en sinds kort ook Lars Nebel (sax). Ik weet niet wie deze keuze heeft gemaakt, maar Lars is een welkome aanvulling bij deze band. Invloeden laat ik achterwege, dit is gewoon een lekkere Nederlandstalige feestband die geheel geen vergelijking behoeft. Altijd in voor een feestje en dus nu ook weer. De Hemingway beweegt heftid op en neer! Wel lastig voor deze band, het podiumpje op deze locatie is echt letterlijk te klein. Deze band is namelijk zelf ook altijd wel vrij beweeglijk. Verder niet erg, het blijft een gezellige happening en nog steeds prettig om te horen. Ook voor deze band geldt weer, de twintig minuten zijn helaas erg snel voorbij. Zo verloopt deze avond uiterst gevarieerd en kan ik zeggen dat vanavond de juiste vibes in Hemingway hangen.
Ok, tijd voor wat anders: Mindflowers. Een authentieke rock coverband die je mee terug neemt naar de jaren ’60 en ’70! Geinspireerd door namen als The Doors, The Zombies, The Animals, The Mama’s and The Papa’s, Jefferson Airplane, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Deep Purple en Led Zeppelin. Lekker meezingen dus met deze band die bestaat uit: Emmaly de Bruijn (zang), Thomas Florusse (toetsen, zang), Koen van der Laan (gitaar), Bart Schijven (drums, percussie) en Ruben Burger (bas). Goede reproducties die deze band vanavond laat horen. Ja, je kan zeggen wat je wil, maar dit is absoluut kwaliteit. Wat ze doen, doen ze goed. Hoorde ik nu ergens dat dit hun eerste optreden is? Nou, petje af hoor! Goede band, een goede zangeres en ben eigenlijk wel benieuwd of hier nog eigen werk van komt in de toekomst.
Mindflowers
We gaan weer door, deze keer met Jacklust. Ook weer een lekkere stevige band uit het genre sleaze/punk/rock. Band bestaat uit: Jesse Gorvette (zang), Tizzy Wyre (gitaar), Yellow (bas) en H.D. (drums). Mooi dat je aan de namen al kan zien dat de rock ’n roll spirit leeft in de band. Ze laten zich ook zeker horen in Hemingway, ik ben bang dat het hier nog iets te braaf is. Flessen zouden door de lucht moeten vliegen en de tent afbreken kan je bij deze band letterlijk nemen. Lekker rebels dus deze sound en het goed in het plaatje vanavond! Ik kan hier met weinig woorden genoeg over zeggen denk ik. Is dit jouw favoriete stijl, dan moet je ze horen! Professioneel zijn ze in ieder geval!
Nog twee bands te gaan en Bermuda Square is de voorlaatste. Deze indiepop/rock band bestaat uit: Robert (zang/gitaar), Bas (gitaar), Levi (bas) en Mitchell (drums). Het geluid van deze band deed mij meteen denken aan dat van The Smiths, maar Joy Division, Bombay Bicycle Club en The Whitest Boy Alive kunnen ook genoemd worden. Het gitaargeluid deed me in het begin even denken aan de surfrock uit de jaren ’80. Op zich niet zo gek als ik later lees dat ze een soort new wave en indie mix spelen. Lekkere sound dus en wat een gave stem heeft Robert! Hij doet mij denken aan de zanger van The Editors, aardige combinatie zo deze band! Dit is ook wel een band die je live moet horen spelen. Hun opgenomen geluid is zeker ook de moeite waard hoor, maar live krijg je gewoon meer mee van hun muziek. Ik ga deze band zeker nog eens bekijken!
We zijn aangekomen bij de laatste band van vanavond, Thin Pillow. Deze psychedelische rockband heeft de eer om de avond af te sluiten. Bandbezetting: Miles-Lee Pattiselanno (zang), Tommy Kennedy (gitaar), Barend Lippens (toetsen), Michael Broekhuizen (bas) en Jasper Ras (drums) die vanavond vervangen is door Timothy Lovell (De Skaggerz). De invloeden komen uit bands zoals: Shocking Blue, Heart, Jefferson Airplane en Jimi Hendrix. Dit alles kan je terugvinden in hun muziek, maar dan wel in een modern jasje en ook wel steviger. Als je Miles-Lee ziet voordat ze gezongen heeft, weet je niet wat je meemaakt als ze gaat zingen. Wat een strot heeft deze meid, en wat een beleving is deze band weer! Ja, ik heb ze pas ook in Rotown gezien dus nu kan ik wel zeggen dat het geluid vanavond in Hemingway iets te hard staat. Dat is jammer, maar dat doet verder niet af aan deze band. Je ziet ook het plezier van de bandleden er vanaf springen, deze mensen werken echt graag samen! Goede invalbeurt van Timothy overigens! Ik heb samen met Carl Hendrix nog twee leden van de band geïnterviewd, Barend en Michael. Ik vroeg Barend bijvoorbeeld waar hij vanavond op speelt. Hij antwoordde dat hij dit ’t liefst op zijn Hammond L100 met Leslie doet, maar dat hij nu op zijn Nord speelt. Vorige keer in Rotown speelde hij ook zijn Hammond, een waar feest! Hij vertelde verder dat hij nog in Thomas Florusse & Band speelt en bij de coverband Bed & Breakfast. Michael speelt nog bij Sanne Hoekstra in een coverband en is ook invaller bij De Skaggerz. Ook wil ik nog vermelden dat voor beiden geldt dat Thin Pillow de belangrijkste band is en dat hier dus de meeste energie in gaat zitten. Het gehele interview is hieronder te bekijken.
Binnenkort zal er een ep verschijnen van deze band en ik kijk hier naar uit! Hou ook even Rotown in de gaten, daar staan ze binnenkort waarschijnlijk weer.
Zo, dat was een avondje Eendrachtfestival in Hemingway. Ik stond op een te gekke locatie, maar in Sijf en Vibes zal het ook zeker een feestje geweest zijn. Complimenten naar de organisatie van evenement, dit is zeker voor herhaling vatbaar!
Gezien: Donderdag 21 februari 2013, Eendrachtfestival, Hemingway, Rotterdam
Dit festival werd mede gefinancierd door Popunie Music Support Rotterdam.
Afgelopen donderdag 21 februari was het zover, het Eendrachtfestival! Op 3 verschillende locaties speelden jonge artiesten van de Zadkine Popacademie. Het was dus feest in Sijf, Vibes en Hemingway. In die laatste heb ik mijn avond doorgebracht en daar heb ik zeker geen spijt van!
