Golden Caves wint Band Boost 2015

Band Boost 2015_Golden Caves_20150425_Christel de Wolff_1024px (2)Op zaterdag 25 april vond de finale plaats van Band Boost 2015, dé talentenjacht voor bands uit de regio Dordrecht. Tijdens deze spannende avond in de Power Stage van het Energiehuis ging de Rotterdamse atmosferische rockband Golden Caves er met de eerste prijs van door. De band wint onder meer een optreden op het Popcentrale Podium van Wantijpop 2015 en twee dagen studiotijd bij Pro Sound Studio. 

De Band Boost is een begrip in Dordrecht en omstreken. Tijdens de zeer goed bezochte voorrondes, halve finale en finale kwamen muziekliefhebbers, programmeurs en muzikanten bijeen om het nieuwste aanstormende poptalent te ontdekken.

De vijf finalisten waren stuk voor stuk talentvolle, veelbelovende regionale bands. De jury, bestaande uit Jasper van Dorp (Labtones), Peter Paul van Hout (Velvet Music), Ronald van Maren (I Against I) en Lars Nebel (3voor12 Zuid-Holland), had de taak om hier de beste band uit te pikken. Dit werd Golden Caves. Juryvoorzitter Jasper van Dorp: “Golden Caves maakte indruk met sterke composities, creatieve arrangementen en een sound die staat als een huis.”

De band ging naar huis met een zeer uitgebreid prijzenpakket bestaande uit met onder meer een optreden op het Popcentrale Podium van Wantijpop op zaterdag 13 juni en twee dagen studiotijd bij Pro Sound Studio.

Maar Golden Caves was niet de enige band die in de prijzen viel; de tweede prijs werd gewonnen door Emmy Eve en zowel de derde prijs als de publieksprijs gingen naar The Four. Een nieuwe toevoeging dit jaar was de Big Rivers Gold Card. De organisatie van Big Rivers koos uit de finalisten een band die een optreedplek wint op de Sena Young Talent Stage van het Big Rivers Festival op 11 juli. Ook deze prijs werd gewonnen door The Four.

Met jouw band aan de Band Boost meedoen?
De inschrijfperiode voor editie 2016 is vanaf heden geopend. Bands uit de regio Dordrecht kunnen zich hier aanmelden via.

Band Boost 2015 was een productie van de Popcentrale en werd mede mogelijk gemaakt door Popunie Music Support Zuid-Holland, Wantijpop, Bibelot, 3voor12/ZH, KEYMUSIC, The House of Music, VND Neon, Photon Imaging, Pro Sound Media Studio, Dolhuis en het Big Rivers Festival.

Foto: Christel de Wolff

Tourverslag Jochem Smaal: Recordings on the road (deel 2)

Afgestudeerd sound engineer Jochem Smaal reist twee maanden lang door Europa. Van Nederland naar Italië in een groene auto om bands op te nemen op locatie. In ruil hiervoor krijgt hij een plek om te slapen, te eten en wat geld voor benzine. Zijn indrukken schreef hij voor ons op in een tourverslag. Lees hier deel 2 (van 3); het deel van de reis dat Jochem in Frankrijk en Italië doorbracht…

10428424_799429833438118_8045203134299578434_n

Hallo, daar ben ik weer met m’n virtuele pen om jullie weer een update te geven over die o zo rare tour die ik aan het doen ben. Ik zit op een bed naast een gaskraan die af en toe aangaat, beetje creepy, maar toch schrijf ik een verslagje, want zo ben ik nou eenmaal… ofzo.

10929235_623132271154077_4581644570544560608_oCharly
Waar was ik, o ja band#5 Djoukill. Een gypsy swing bandje dat geinige mopjes speelt. Ik ging naar Charly (niet van je suis, maar de stad ten zuiden van Lyon) om hen op te nemen. Nadat mijn auto moeilijkheden had met alle kleine kloteheuveltjes daar en ik tegen een paal op botste, kwam ik aan bij Paco. Hij was met de band de nummers nog even aan het instuderen voor de opnames van volgende dag.

Zijn huisgenoot vertelde me over een dude die precies hetzelfde deed als ik, in dezelfde periode ook nog. Alleen doet hij elke dag een nieuwe band en is een maand onderweg. Je moet er maar zin in hebben. Op deze site kun je lezen over zijn project.

De opnames vonden plaats in een te kleine kamer met de drums in de gang. Audiotechnisch was het waarschijnlijk niet helemaal volgens het boekje maar dat mocht de pret niet drukken. Dag drie gingen we in de avond ultimate frisbee spelen, ergens op een veldje in Lyon boven een oude legerbasis, en ik vraag me af waarom ik nog nooit ultimate frisbee heb gespeeld, want het is behalve vermoeiend best leuk!

De laatste dag gingen we Lyon in om een potje bier te drinken en naar Monoloco System te kijken, de band van de huisgenoot van Paco en ook de pianist van Djoukill (die speelt in wel tien bands). Het was een leuk avondje maar volgens Paco waren de meisjes stom want die wilde niets van hem hebben. Na de volgende dag nog een paar boze Fransen te hebben genegeerd die liepen te zeiken over dat ik de straat blokkeerde tijdens het inladen, ging ik naar Champoly.

Champoly
Champoly is een klein stadje jongen, echt mini. Je ziet er ook niemand en er staat een lelijke lullige kerk. Gelukkig was ik er maar drie dagen. We gingen band#6 L’ombre Du 8 opnemen in een hotelletje, waar ze mochten chillen voor drie dagen in ruil voor een optreden.

De kamer waar we waren klonk superluid en ik dacht dat ik dood wilde, maar ’t klonk allemaal verrassend goed door de microfoons. De band vond ik eigenlijk niet zo goed. Ze speelden wel goed enzo, maar Franse emo-post-rock is toch niet mijn ding. Maar ja, je moet alles geprobeerd hebben en hun gig voor de locale bevolking was dan wel weer geweldig tenenkrommend. Okee we rijden weg uit dit stadje en gaan naar Milaan!

10855009_626735884127049_1112543156727586867_oPavia
Oh nee we gaan niet naar Milaan, maar naar Pavia (het Spijkenisse van Milaan weet je nog?), waar ik werd opgewacht door enorm hartelijke mensen die wel 100 keer hun excuses hebben aangeboden dat ze niet goed Engels kunnen spreken. Italiaanse mensen praten heel veel, meer dan nodig is, en als je er dan ook nog eens er vier keer zo lang over doet is dat poepirritant. Maar mij hoor je niet klagen, want we hebben met band#7 Qi.Ly.Ou. een nummer opgenomen over twee inbrekers, waarvan één de per ongeluk doodgeslagen bewoonster probeert te neuken, terwijl hij erachter komt dat ze niet dood is. Het refrein ging van “she’s still hot hot, she’s still hot hot hot!”

We namen op in een boerderij, waar je met een enorm hobbelweggetje moest komen en waar echt iets van 20 band-oefenruimte-hokjes waren. In onze ruimte hingen allemaal doeken om het geluid zogenaamd te dempen. Helaas houd je daardoor alleen nog maar 200Hz over en daar heb je niets aan. Maar goed, niemand geeft een fuck om deze geluidspraat dus zal ik maar vertellen dat de vriendin van de bassist meer baardgroei had dan ik. Overigens heeft iedereen dat en ik hoop dat ze dit niet gaan google-translaten, want ze was wel heel aardig en lief.

Lugo
Na mijn avonturen in Pavia ben ik naar Lugo gegaan om m’n vriendin op te halen (lang verhaal) en hebben we negen dagen in Italië rondgereden. Oh even dit, als je van Frankrijk naar Italië gaat moet je door een tunnel van 17 km die 44 euro kost. (Je kunt er wel omheen, maar dit en dat en moeilijk en ik wist het allemaal niet meer.) Verder betaal je ook zo’n 40 piek aan tol van Lyon naar Milaan. Overal tol, k*t-Italianen!

Vakantietip van Jochem: niet kamperen als je luchtbed lek is en verder is heel Toscane supermooi (op de tol na).

Ohja en ik heb de zijkant van m’n busje eraf gereden in een vlaag van “het zal wel” bij het eerste de beste bed-and-breakfast in Florence. Het volgende verslag bedraagt anekdotes over rijke punkers, joekels van onnodige omwegen, Franse mensen die schreeuwen ofwel stil zijn en weer die tunnel terug, weer 44 euro kwijt aan de lucht!

Jochem Smaal

Op Jochem’s speciale Facebookpagina vind je meer filmpjes, foto’s en de laatste updates! Deel 1 van dit tourverslag lees je hier.