Tiger In The Glass
cd-album
singer/songwriter / pop

Whaa, wat een heerlijke stem! Er zijn de afgelopen tien jaar prima Nederlandstalige singer/songwriters geweest, maar geen daarvan kon tippen aan Grof Geschut, die de instrumenten aan de wilgen hingen in 2002. En omdat Eveline de Bruin, alias Avilyn, ook in het Engels zingt, zal ik haar voor de volledigheid ook even vergelijken met Tracy Chapman. Maar om nog preciezer te zijn; Eveline heeft helemaal haar eigen stemgeluid. In het eerste nummer van haar eerste full-length album Tiger In The Glass laat ze al meteen de kracht en laagte van haar stem horen.

Dames en heren, we hebben hier te maken met een volwassen zangeres die het niet nodig heeft om voortdurend te bewijzen dat ze technieklessen heeft gehad. Ze brengt de liedjes zoals deze zich bij haar aandienen. Dat betekent ook dat Nederlandstalige en Engelstalige liedjes zij aan zij staan op het album, een gewaagde actie in de kleine Nederlandse popscene die eigenlijk van singer/songwriters eist dat ze kiezen voor één taal.

Eveline studeerde in 2009 af aan de Tilburgse rockacademie en nam Tiger In The Glass op met en bij producer Leo Sienot, die tevens gitaar, mandoline en dobro-partijen voor zijn rekening nam. Hoewel Sienot naar mijn mening een tikje te scheutig is geweest met de galm, is de productie zonder meer professioneel, goed in balans en, zoals dat past bij muziek met veel akoestische instrumenten, transparant. Een samenwerking die voor herhaling vatbaar is.

Het is goed te horen dat Eveline als zangeres in staat is om keihard te rocken als ze dat zou willen. Toch is het merendeel van de nummers vrij lief, alsof het album een verzameling rockballads is. En daarmee worden een paar trucs in akkoordenschema’s en gitaarspel meerdere keren uit de kast gehaald. Iets meer stevigheid in de instrumentatie zou geen kwaad kunnen, en daar hoeft echt niet altijd een blazerssectie voor gesampled te worden. De electrische gitaren voegen niets toe, en ik vraag me bij een bepaalde solo zelfs af of het een bewuste artistieke keuze is deze precies lijkt op de gitaarsolo uit Natalie Imbruglia’s hitje Torn.

Wat meer inventieve instrumentale solo’s zouden een extra dimensie geven aan het smoelwerk van de band, en ook op de mandoline en dobro kan gerockt worden (graag zelfs!). Artiesten in de hokje “new acoustic music” zoals Sarah Jarosz, The Punch Brothers en Jerry Douglas laten horen dat het goed mogelijk is om meer variatie in de dynamiek van de muziek aan te brengen zonder voor elk nummer de instrumentatie aan te moeten passen.

http://www.youtube.com/watch?v=JcsXT1ba14Q

Dat er altijd nog ruimte is om een overdreven kritische recensent tevreden te stellen neemt niet weg dat dit kwalitatief een ontzettend sterk debuutalbum is. Het nummer over de dobbelsteen (“Vijf keer niets en drie keer twee / Op een dag gooi je een zeven”) kan linea recta op de radio. En dan bedoel ik niet Radio Schiedam, maar landelijke radio. De Popronde, De Grote Prijs van Nederland, iets met Giel Beelen en DWDD, je kent al die kanalen voor exposure wel; ze lijken me in the pocket. In de fotogalerij op haar website is te zien hoe Eveline handtekeningen uitdeelt aan een grote groep fans na een optreden, en ik heb zo’n vermoeden dat ze daar voorlopig nog niet klaar mee is.