De regie uit handen geven

In 2015 hadden de de creatieve bedenkers van IFFR een mooi plan. Ze zouden mensen uit de filmwereld/regisseurs vragen naar een lijst met favoriete songs. Die lijstjes konden ingeleverd worden via Spotify. Al snel werd duidelijk dat de respons hoog was. Meeste regisseurs hebben wel wat met muziek. Wanneer je een film maakt, gebruik je onder andere muziek om een sfeer neer te zetten. Zoals niets toevallig is in een film is ook de muziek daarin dat niet.

In overleg werd besloten dat interviewer Dore van Duivenbode samen met ondergetekende een radioshow zou maken. Compleet met dj-les voor de regisseurs als ze dat leuk zouden vinden. Er werd een selectie gemaakt en ik zou met een aantal regisseurs aan de slag gaan. Ik ben totaal niet op de hoogte van de filmwereld, dat wil ik nog meegeven. Om mij te helpen met op de hoogte raken van de films van deze regisseurs kreeg ik de mogelijkheid om thuis via internet deze films te bekijken.

Nadat het me lukte om in te loggen zette ik de film aan van Gustavo Vinagre, de eerste regisseur waar ik mee ging werken. De film begon, ik nam me voor om alles in me op te nemen en niet, zoals vaker gebeurt, alleen de muziek te onthouden. De Braziliaanse regisseur was in deze film ook één van de twee hoofdrolspelers. De openingsscéne deed me in paniek mijn computerscherm bedekken met twee handen. In de hoop dat mijn jongste kind, die thuis was op dat moment, niet meekeek.

Hardcore porno! Beseffend dat vooruit ‘zappen’ mogelijk was probeerde ik me een beeld te vormen van het verhaal verderop in de film. Bij de derde sexscene gaf ik het op. Als dit de voorbode was voor een week muziek draaien met regisseurs, dan stond me wel wat te wachten.

Donderdagavond, de eerste show ging bijna van start. Locatie: ingang van de Doelen, Willem Burgerhal. Midden tussen tafels vol etende & drinkende mensen, filmbezoekers die van de ene naar de andere zaal wandelden en wachtenden bij de filmkaartjesbalie. Er was een klein podium bedacht, waar ik achter dj-apparatuur stond en Dore met microfoon in haar hand bij een stel barkrukken, de interview locatie. Lamp er boven, setting klaar.

Net op tijd kwam Gustavo de hal binnen, rechtstreeks van het vliegveld, een rolkoffer achter zich aan slepend. Hooguit 1.70 meter lang en met een hip baardje. Hij stelde zich netjes voor. Jingle werd door mij ingestart, Dore ging direct inhoudelijk over de film aan de slag. Een film over zijn leven, met hem als regisseur en acteur.

Interessant was de vraag waarom er op één scene na totaal geen muziek in zijn film was. Die ene scene bevatte een beetje achtergrondmuziek en was afkomstig van een laptop. Hij verklaarde dat in eerste instantie alles op muziek was ge-edit. Op de maat van muziek dus. Waarna hij alle muziek uit de film had gehaald. Het waarom is me niet bijgebleven. Een aparte man. Hij dronk een biertje bij het interview, wat ongeveer 20 minuten duurde.

Door naar het volgende deel: dj-en. Dore nam afscheid, Gustavo en ik gingen achter de dj booth staan. Zijn selectie muziek stond klaar. Daar had ik twee weken aan gewerkt en verzameld. Dagelijks van de Muziekweb-bibliotheek (Centrale Bibliotheek Rotterdam) met een verse stapel muziekmateriaal naar huis. Terug naar de Braziliaanse duizendpoot.

De beste man wilde wel wat weten van dj-en. Ik legde uit hoe je van het ene naar het volgende nummer kan toewerken door schuiven te bedienen en startknoppen in te drukken. Nu was hij buiten regisseur en acteur ook dj geworden. Hij legde uit dat het bier hem naar het hoofd steeg doordat hij een lange vliegreis achter de rug had. Wat te merken was. Ergens in de conversatie fluisterde hij me lachend toe: “I love you”! Een stukje film kwam terug in gedachten…

Hij besloot nog meer disciplines tentoon te spreiden en liet een foto zien van hemzelf op zijn smartphone. Ontbloot bovenlichaam, microfoon in de hand. Hij wilde zingen! Karaoke was zijn ding. Hij vroeg Miley Cyrus – Wrecking Ball aan bij me en vroeg of ik een instrumentale versie had. Dat niet, maar als je de middentonen uit de plaat haalt met de mixer dan werkt het ongeveer hetzelfde. Hij ging er eens goed voor staan en zodra ik het nummer instartte barstte hij los.

De reactie in de zaal was hilarisch. Mensen stopten met hun gesprek of maaltijd om verbaasd te kijken naar een vrolijke baardman die met hoge stem en vol overgave Wrecking Ball zong. Er bleken collega’s in de zaal te zijn, zij gingen direct met smartphones en iPads filmen. Alhoewel ik me prima vermaakte zocht ik naar een moment om de regie weer terug te nemen. Het nummer was klaar, hij kreeg applaus en ik wilde een rustig nummer instarten om de avond in rustiger vaarwater te brengen.

Toen volgde de vraag: Heb je ook Kate Bush met Wuthering Heigths? Die kon hij prima zingen, verklaarde hij. De gedachte aan de toonhoogte van het lied in combinatie met zijn stem deed me besluiten deze eerste avond te eindigen.

Het werd die week niet meer zo spannend als de eerste avond.

Okkie Vijfvinkel (1968) is net als Obelix bij zijn geboorte in een ketel met toverdrank gevallen. Vandaar dat hij al van jongs af als een bezetene in de weer is. Vooral met muziek! Door zijn eeuwige aanwezigheid in het uitgaansleven, zijn dj-werk en zijn avonturen als zanger en drummer van diverse bands, is hij een niet meer weg te denken steunpilaar uit de Rotterdamse muziekscene.

Talent Stage Metropolis 2019

Voor Metropolis’ jongste podium Talent Stage (powered by Popunie) staan vier acts te popelen om iedereen te laten zien wat zij in hun mars hebben! Zij spelen daarnaast natuurlijk ook om de aanmoedigingsprijs ‘Lekker Bezig-bokaal’, inclusief uitgebreid prijzenpakket (fotoshoot, studiotijd o.a.) waarmee wij ze nog verder op weg willen helpen. De uitgekozen talents van dit jaar zijn:

Left In Suspense is een alternatieve rock band uit Rotterdam. Dit aanstekelijke viertal schrijft hun eigen songs en zijn naar eigen zeggen continue bezig om zichzelf (zowel individueel en als band) te verbeteren!

Bekend van Kunstbende Zuid-Holland en vorig jaar stonden ze ook al op de Talent Stage, toen moesten ze de Lekker Bezig-bokaal aan die andere rockers laten. Wie weet pakken ze die spuuglelijke beker dit jaar wel!

In 2017 ontstaat in de Popschool Dordrecht de band Lleed. Oefenen, eerste optreden, nog meer oefenen, meer optredens en dan wordt het serieus… De jonge band begint op te vallen. Wantijpop, Big Rivers, openen voor de première van Bohemian Rhapsody.

Lleed gebruikt muziekstijlen als rock, funk en blues om een unieke sound te creëren. Snelle gitaarsolo’s, catchy zanglijnen, pompende bas en opzwepende drums. De band heeft acht eigen songs geschreven en is klaar voor Metropolis!

Mensen raken. Dat is wat de 18-jarige CLOUÉ met haar muziek wilt bereiken. Met luchtig gitaargetokkel, een fragiele stem en een verhaal verwerkt tot een songtekst wil deze indie folk singer/songwriter mensen laten voelen dat het oké is om pijn en verdriet te hebben.

IDLES, Fidlar, Oh Sees: dat is het muzikale vaatje waar het trio Deveron uit tapt. Vuige, psychedelische garagerock uit Utrecht, gespeeld met het gaspedaal ferm ingetrapt en de volumeknop op 11. Met Constantijn Houtkamp op zang / gitaar, Mo van Hettema op bas / gitaar en Tom van Giessen achter de drums.

De talents spelen op Metropolis om de vermaarde Lekker Bezig-bokaal plus een uitgebreid prijzenpakket:

  • Een professionele fotoshoot
  • Studiotijd in LGM Studio
  • Een optreden op het Rotterdamse showcase festival Eendracht Festival op 19 juli ’19
  • Een adviesgesprek op maat en drie Meet The Pro sessies van de Popunie