In deze nieuwe column schrijft Quincy over AI binnen de muziekindustrie en het nabootsen van muziek.
Sinds de komst van ChatGPT weet iedereen en hun oma van het bestaan van AI af. Artificial Intelligence zit al jaren verweven in onze maatschappij (denk aan dingen als Google). Maar nu is de gereedschapskist, die normaal alleen voor developers beschikbaar was, ook beschikbaar voor reguliere internetgebruikers. En dit heeft, ook voor de muziekwereld, hele enge gevolgen.
Het klinkt misschien allemaal vrij ver van je bed, het geroezemoes in Silicon Valley over die AI op je telefoon waar je een essay kan schrijven in secondes. Maar wat net zo gemakkelijk kan met die apps, is muziek ‘’nabootsen’’. Muziek die, voor sommige genres, steeds meer op ‘de real deal’ begint te lijken. Sommige mensen zien of horen het verschil soms niet en enkelen zullen het ook geen zak uitmaken of de muziek in hun oren wel door iemand van vlees en bloed gemaakt is.
En stel nou, je bent een beginnend folkmuzikant. Je blijft nachten wakker om je eerste EP te schrijven, op te nemen en te produceren. Dat is natuurlijk super veel werk! Daarna spendeer je nog allemaal tijd en geld aan een perfecte artwork voor die EP. Aan het eind van dit proces zit je trots achter je laptop, kijkende of de muziek die je zojuist online gezet hebt, het een beetje goed doet!
Alleen om erachter te komen dat iemand (of spotify zelf) die aan AI gevraagd heeft om ‘’een Leonard Cohen achtig liedje’’ te genereren, 100 keer zoveel luisteraars heeft. Één klik op de knop voor hun, is ontelbare moeite voor jou. Dan loop je geld (wat gaat naar de inkomsten van de AI-artiest) en potentiële fans mis. Dit is iets waar muzikanten over de hele wereld tegenaan lopen, ook hier in Rotterdam.
Nou lijkt het allemaal wel heel erg ‘doom and gloom’, maar er zal altijd hoop zijn. Legendarisch muzikant Nick Cave, die al sinds de late 70s leeft in de muziekindustrie, schreef hierover in een brief: ‘’Songs ontstaan uit lijden, waarmee ik bedoel dat ze gebaseerd zijn op de complexe, innerlijke menselijke strijd van het creëren, en tja, voor zover ik weet, voelen algoritmes dat niet. Data lijdt niet. ChatGPT heeft geen innerlijk bestaan, is nergens geweest, heeft niets doorstaan, heeft niet de moed gehad om voorbij zijn beperkingen te kijken, en heeft daarom niet de capaciteit voor een gedeelde transcendente ervaring, omdat het geen beperkingen kent om te transcenderen.’’
Oftewel: AI kan zeker muziek ‘’genereren’’, maar zal nooit authentiek zijn. AI kan schreeuwende vocalen ‘’nabootsen’’, maar zal nooit de emotie erachter kunnen overbrengen. AI kan een klassiek pianostuk bij elkaar sprokkelen, maar het gevoel zal je er niet in terug horen. Daar zul je toch echt mensen voor nodig hebben. Het zal me niks verbazen dat er in de stad enkele mensen rondlopen die knaken verdienen door AI voor hen muziek te laten maken. Maar gelukkig zijn er nog zat toffe muzikanten hier die de mouwen opstropen! Iets wat ook nooit zal verdwijnen, AI of geen AI.
Quincy Fortes is een muzikant, producer en schrijver uit Rotterdam-Zuid, voornamelijk actief binnen de spookachtige post-rockband L’orne en hiernaast ook betrokken bij de acts Loveth Besamoh en Horse On The Ridge. Voor de Popunie schrijft Quincy columns over de lokale scene.
