‘’Hoe verzint ie het’’

1969347_392811870902833_1109382434326807139_nSchrijven, schrijven, schrijven… Optredens, reizen en maar blijven gaan. Artiest zijn is geen vak, het is een levensstijl. Het begint altijd vanaf hetzelfde punt en dat is namelijk een idee. Ideeën zijn net zo gevaarlijk als bommen. Als je als artiest of creatieveling een idee hebt, dan grijpt het je vast.

Kleine ideeën groeien vaak bij mij uit tot het punt van obsessies. Ik moet en ik ga het doen. Het budget is er negen van de tien keer niet, maar dat bederft de pret niet. Wie niet rijk is moet creatief zijn. Het netwerk speelt hier een cruciale rol in. Vaak zijn oplossingen heel dichtbij. “Hoe beter je kijkt, hoe minder je ziet.” zeggen ze vaak. Ik heb alles in mijn netwerk behalve peso’s, euro’s of dollars. Maar wat ik wel heb zijn individuen met een heleboel creativiteit.

Mijn directe omgeving is van cruciaal belang en dat geldt niet alleen voor mij maar voor een ieder. Van de simpelste berichtjes op social media tot het bezoeken van shows. Support hebben we allemaal nodig en dat is niet alleen als je artiest bent. Dit is een succesgarantie voor elk beroep.

We dwalen af, schrijven wat is dat toch heerlijk. Ik ben onderdeel van een broederschap Bonne Chance en wij voeren regelmatig creatieve discussies. We gaan dan chique gezegd een potje ‘mindmappen’ en daar ontstaat magie. Je hebt een idee en dan komt het, het moment dat het inkt papier raakt en het idee werkelijkheid word. Voor je het weet heb je een voorstelling/album of een evenement gerealiseerd. Moraal van dit verhaal: stop niet met schrijven, werk je ideeën uit en ga er compleet voor.

Ooit, alsof dat zolang geleden is…
Een jaar geleden begon ik met mijn event genaamd FLOW in een museum in Rotterdam-West. Op 9 en 10 oktober vier ik het 1-jarig bestaan met 38 artiesten en vijf shows in twee dagen. De eerste dag is het Bibliotheektheater en de tweede dag Theater Islemunda de thuisbasis. Trouwens, ook dit begon met een idee waarvoor de hele wereld mij voor gek verklaarde. “Hoezo een spoken word gala, dat kan helemaal niet.’’ Alles kan en jij kan alles, zolang je maar blijft schrijven en schrijven en schrijven… #187Poetry

Y.M.P

YMP is een dichter/lyricale woordsmid, 25 jaar geleden geboren en getogen in Rotterdam. “Ik ben gaan dichten, omdat ik zeer negatieve ervaringen wist om te zetten in positieve gebeurtenissen. Ik schreef ouderwetse brieven en toen werd mij verteld dat het pure poëzie was. Daar ben ik op gaan voortborduren en dat heeft geleid tot: YoungMichkeshPoemshit (YMP). Deze naam is eigenlijk een samenvoeging van alle bijnamen die ik kreeg in m’n leven. De eerste bijnaam was Young Mich, een neef gaf me de naam Kesh, Poems is wat ik schrijf en dat is mijn shit. Wil je me beter leren kennen check dan mijn blog.”

The Cosmic Carnival

HOES ANightAtTheCarnival

A Night At The Carnival
dlp / cd-dubbel-album
sixties / seventies pop

De muzikanten van de Rotterdamse band The Cosmic Carnival geven elkaar de ruimte. Niet altijd in fysiek opzicht, omdat het podium waarop ze staan soms domweg te klein is. Dat bleek bijvoorbeeld tijdens het Motel Mozaïque-festival, toen het achttal een podiumpje van pakweg 3 x 2,5 meter ter beschikking had.

Maar als de zangers, zangeressen en multi-instrumentalisten samen musiceren, slagen ze er toch in hun muziek te laten ‘ademen’. Met zoveel stemmen en geluiden tegelijk kan het makkelijk een zooitje worden.

Dat gebeurde al niet op hun tot nu toe verschenen studioalbums en ook live weten de Cosmic Carnival-leden hoe ze elkaar ruimte moeten geven. De lakmoesproef was een live-album. Dat ligt er nu. Sterker nog, het zijn er meteen twee. En nog vrij volle ook, want wie het pakket op vinyl wil hebben, krijgt meteen twee dubbel-lp’s in de schoot geworpen met in totaal 34 songs.

De release van A Night At The Carnival was ook nogal ‘een dingetje’. Waar de doorsnee band een avondje prikt in pak ‘m beet Rotown, Bird, de Kroepoekfabriek of Grounds om het nieuwe album te presenteren, besloot The Cosmic Carnival een eigen driedaags festival te organiseren. In het laatste augustusweekend kwamen in Rotterdam-West zo’n duizend bezoekers naar Once Upon A Time In The West, genoeg om een tweede editie van dit festival volgend jaar al aan te kondigen.

De twee albums – op vinyl verschijnen ze apart, op cd is sprake van een dubbelaar – laten twee verschillende kanten horen van dit gezelschap. Plaat 1 bevat een live-concert dat is opgenomen in Rotterdam vorig jaar november. Hierop is de achtkoppige Cosmic Carnival te horen met voornamelijk eigen werk. Materiaal dat invloeden verraadt van groepen als de jaren ’70-Fleetwood Mac, The Beach Boys (zeg maar tussen 1967 en 1972) en de vroege Steve Miller Band.

Om maar een paar acts te noemen die lang uitgesponnen songs met soms ‘spacey’ solo’s koppelden aan mooie samenzang. Want wat laten die Cosmic Carnival-leden toch mooie harmonies horen! Het eigen materiaal van de groep, waarvoor met name leadzanger en gitarist Nicolas Schuit en toetsenman Gerben van Etten verantwoordelijk zijn, is sfeervol.

Dat de band een instrumentarium heeft waarin ruimte wordt gemaakt voor –bijvoorbeeld–  een pedal steel, fluit, trompet, viool en diverse percussie-instrumenten, bewijst wel dat in de muziek de nuance wordt gezocht. Ook live komt dat over. Dat bewees de groep al tijdens optredens en op de studioplaten, de live-set toont –voor wie ze nog nooit ‘voor het echhie’ zag– aan dat dit volledig wordt waargemaakt.

cover the cosmic carnival expressThe Cosmic Carnival Express
dlp / cd-dubbel-album
sixties / seventies pop (covers)

Op plaat 2 is The Cosmic Carnival Express te horen. Alsof acht muzikanten nog niet uitgebreid genoeg is, krijgt de groep bij sommige optredens gezelschap van nog eens drie extra muzikanten en – ter gelegenheid van het concert in IJmuiden, ook in november van het vorig jaar– nog drie gastvocalisten. Voor de duidelijkheid: bij The Cosmic Carnival zingen ook al zes van de acht leden lead-, harmony- of backingvocals.

Dit tweede album tapt uit een wat ander vaatje dan het Rotterdamse concert. Waar het aantal covers tijdens die set beperkt bleef tot twee –Bruce Springsteen en Case Mayfield– is door The Cosmic Carnival Express de halve platenkast omgekeerd. Dat de bandleden smaak en kennis van zaken hebben, blijkt al uit hun eigen composities.

In IJmuiden wordt naast drie eigen songs gekozen voor Dylan –twee nummers– , Creedence –je realiseert je ineens weer dat de B-kant van Up Around The Bend écht een fantastisch swamprock-nummer is– , The Louvin Brothers, Gillian Welch, The Band, The Stones, fifties-Elvis, Grateful Dead en Buddy Holly. Hoewel het ook kan zijn dat de Stones-versie van Not Fade Away model heeft gestaan. O, ja, en nog een vijftal ‘traditionals’, waaronder de feestelijke, als Ierse ‘jig’ gespeelde Granny Does Your Dog Bite? en Run On, dat ook door Elvis werd gezongen en een jaar of vijftien geleden op Moby’s Play-album stond. Welke versie zouden Nicolas en co hebben gebruikt als ‘template’?

Covers dus, in een veel meer uptempo optreden dan in Rotterdam werd opgenomen. En ook hier geldt, met doorgaans een man of tien op het podium, dat loepzuiver wordt gezongen en gespeeld terwijl de muziek boordevol ruimte zit. Je zou bijna denken dat Matthijs Stok (hij staat vermeld als ‘front of house engineer’, zeg maar Hoofd Techniek, nog een forse kluif heeft gehad aan de nabewerking. Maar wie The Cosmic Carnival ooit live zag, weet dat dat niet nodig is geweest.

Wil je meer weten over The Cosmic Carnival? Bezoek dan hun Facebookpagina.

Edwin Wendt