De concentratieboog in een digitale wereld

Vandaag wil ik het hebben over hoe het gebruik van (mobiel) internet invloed op je concentratieboog als muzikant of producer kan hebben en hoe je daar nog altijd zelf de controle over hebt.

De afgelopen decennia heeft onze samenleving een ongekende metamorfose ondergaan. Stapsgewijs weliswaar, want had je iemand in de jaren ’50 verteld dat we 60 jaar later vanuit onze broekzak met elkaar konden videobellen, dan was je wellicht in het gesticht beland. De komst van het internet, de personal computer en later de mobiele telefoon en smartphone bracht mensen overal ter wereld dichter bij elkaar. Via een beeldscherm, maar toch.

Communiceren met de medemens werd makkelijker en toegankelijker dan ooit, het online verhandelen van producten beleefde zijn opmars en laat ik vooral niet vergeten: bestandsuitwisseling geschiedde vanaf een bepaald moment vrijwel enkel nog digitaal via e-mail en soortgelijke diensten. Dit alles dankzij de komst van het prachtige internet.

Elke ontwikkeling heeft naar mijn mening zijn voor- en nadelen. Ik geloof dat een zekere voetballer uit Amsterdam daar hetzelfde over dacht. Want terwijl ik God op mijn blote knieën dank voor de komst van bijvoorbeeld WeTransfer, probeer ik tegelijkertijd te waken voor de overtollige stroom aan informatie waaraan we dagelijks blootgesteld kunnen worden. Je leest het goed: kunnen. Hoewel meer en meer mensen aan hun smartphone vastgeplakt lijken te zitten, blijft het nog altijd een persoonlijke keuze in welke mate men zo’n apparaat gebruikt.

Tuurlijk is het voor de hand liggend om even snel Facebook, Instagram of het nieuws te bekijken wanneer je je de pleuris verveelt. Zeker wanneer deze platformen op elk moment van de dag binnen handbereik liggen en je ze in principe altijd bij je draagt. Maar je kunt ook eens een stuk gaan wandelen of een instrument pakken. Het ding kent in mijn werk- en privésfeer zijn plaats en tijd en die dynamiek bevalt me eigenlijk wel.

De opmars van digitalisering door de jaren heen is naar mijn inzicht namelijk gepaard gegaan met het verlies van concentratie, productiviteit en sociale interactie. Over dat laatste aspect kan ik het kort hebben, voor ik per ongeluk de doos van Pandora open.

Volgens mij weten de meeste mensen wel waar ik op doel. Kijk bijvoorbeeld naar het gemiddelde klaslokaal en het kleine beetje aandacht dat er tegenwoordig nog voor de docent lijkt te zijn. Ik hoor weleens: “ach Kees, jij bent in het verkeerde tijdperk geboren. Jij met je afkeer van technologie.” Dan moet ik vaak een beetje lachen. Neen. Ik heb ik geen afkeer van technologie. In tegendeel zelfs: zonder technologie had ik mijn werk niet kunnen uitoefenen. Ondanks mijn gemopper, waar ik me al brommend zeer bewust van ben, maak ik zelf tevens dankbaar gebruik van computers en een smartphone. “Hypocriet!” “Maar ik bedoel er alleen maar mee te zeggen dat… Ach, laat ook maar.

Je hoeft geen genie te zijn om te zien en voelen dat sociale interactie spijtig genoeg langzaam maar zeker teloor lijkt te gaan, naarmate de jaren vorderen. We moeten namelijk wél onze Insta-story nog maken, zodat iedereen kan zien wat ik vandaag voor lekkers heb gegeten! Alle gekheid op een stokje: een mooi voorbeeld is de treinreis van het westen naar het oosten van ons land, die ik eens in de zoveel tijd maak. We zitten allemaal voorover gebukt, starend naar onze smartphone. “Allemaal” is helaas niet eens zo heel overdreven. Prima natuurlijk, maar ik merk het wel op en ben me er bewust van.

De drempel om een goed gesprek met je buurman te voeren lijkt alleen wat hoger geworden. Een teken van deze tijd? Ik denk het wel. Ik wil er ook niet te veel over zeuren, veranderen doet je het toch niet. Wat ik wel zelf in de hand heb, is in welke mate ik zelf gebruik maak van mijn smartphone, social media en internet. Vooral in de studio probeer ik voor overmatig gebruik te waken.

Laat ik een voorbeeld schetsen: ik begeef me in een studiosituatie waarbij ik reeds een band heb opgenomen en in de mixfase ben beland. De mixfase is naar mijn mening één van de moeilijkste fasen van het productieproces en vereist daarom een flinke dosis concentratie. Zoals ik in mijn vorige column schreef, hebben we als producenten te maken met deadlines. De ene strenger dan de ander, maar toch. Op een gegeven moment moet je werk klaar zijn.

Daarbij komen ook de nodige feedbackrondes, die ingecalculeerd dienen te worden in het uit te trekken tijdsbestek voor het project in kwestie. Het behouden van een zo optimaal mogelijke concentratieboog, verdeeld over een gemiddelde werkdag met een aantal pauzes, is van groot belang en wordt bij mij niet bevorderd door constante afleiding van een laptop of smartphone met internetverbinding.

De regel die ik mezelf heb opgelegd luidt: geluid aan (telefonisch ben ik altijd bereikbaar), internet uit. Tenzij ik even moet kijken of er nieuwe berichtjes of e-mails zijn binnen gekomen, ligt het ding afgezonderd zichzelf te zijn. Zodat zijn baasje ook afgezonderd zichzelf kan zijn. Door op deze manier met internet- en telefoongebruik om te gaan, merk ik dat ik sneller in “de bubbel” terecht kom en daar ook makkelijker de duur van een gemiddelde werkdag in kan blijven zitten. Deze dynamiek werkt voor mij het beste, en ik geloof er heilig in dat gematigd gebruik van internet de concentratieboog in een studiosituatie aanzienlijk kan verlengen.

Er is nog een ander aspect dat om de hoek komt kijken: eenzaamheid in de studio. Een groot deel van mijn gemiddelde werkweek ben ik alleen. Nu zullen mensen die mij iets beter kennen inmiddels wel weten dat ik ook wel een beetje een Einzelgänger ben, zo nu en dan. Op dat vlak vind ik de afwisseling tussen menselijk contact en alleen in een hok zitten dus best heel prettig.

Maar een onvermijdbare bijwerking van lang alleen zijn is dat de raderen in je bovenkamer gaan draaien. Zodra dit proces in werking treedt, merk ik dat ik echt in mijn eigen wereldje terecht kom. Het is op dit moment dat zich vaak de beste ideeën over een mixkeuze of een muzikale keuze aandienen. Dit had weleens niet het geval kunnen zijn wanneer ik continu zou worden afgeleid door binnenkomende berichtjes of geluiden van mijn mobiele telefoon. Door het ding dus weg te leggen wanneer ik aan het werk ben, stimuleer ik mezelf in feite om beter werk af te leveren.

Dat is iets waar ik elke dag naar streef: wat ik vandaag maak, moet beter klinken dan wat ik gisteren gemaakt heb. Alleen zo maak je groei door, is het niet? Helaas heeft mijn methode ook gevolgen, want al snel stromen de berichtjes binnen: “Waarom ben jij niet bereikbaar?“. Daarop luidt mijn antwoord simpelweg: “Ik ben altijd bereikbaar, je moet me gewoon bellen als je me nodig hebt.” Is dat overigens niet waar de telefoon in eerste instantie voor is uitgevonden?

Misschien ben ik dan tóch in het verkeerde tijdperk geboren.

 

Kees Braam (1993) is actief als muziekproducent en mixer in de Rotterdamse Deer Sound Studio. Met zijn maten Thijs en Niels-Jan speelt hij in de band Certain Animals en in 2020 studeerde hij af aan het Rotterdams Conservatorium. Kees zijn werk als producent is te horen op platen van diverse artiesten, in veel verschillende genres. Momenteel werkt hij tevens aan een soloalbum, waarvan de eerste single binnenkort uit zal komen.

Popunie Clipoverzicht Mei 2021

Het Popunie clipoverzicht van mei 2021 staat klaar! Het voorjaar is nu toch echt begonnen en de Rotterdamse acts en bands brachten zoals we inmiddels gewend zijn weer een flink aantal nieuwe video’s uit. Hier het overzicht van de clips die op onze radar zijn verschenen, handig op een rijtje gezet.

 

Jah Reflection – Don’t Give Up (Osso Sessions) | QaQ – Complexion | Rum For Breakfast – Hey Baby | Kid de Blits – Liefde Op Het Verkeerde Gezicht | Kimberley Mungra – Anybody Out There | Froukje – Eenzaam (ft. Sven Hammond + Red Limo String Quartet) | Issairo – Givenchy | Muriel – Would You Once/ Lullaby For Grown Ups (live) | Benne – Happy Days | Nox Aeterna – Determined | GIAN – 1 Stap Uit Het Donker | Bob Spanish – Kleine Broer | Grown George – Think I Naomi Snell – Gaslight | DEK – 1 Adem | VVARD – Toast | Mankes – Pandemonium |

Company Of Wizards – All My Favourite Bands | Company Of Wizards – Don’t Believe The Lies | IMANU – A Taste Of Hope (Hallowvale) | Leanne Serena – Fields of Gold (original by Sting / Eva Cassidy) | JÓRMA – Moonday | Jorn ten Hoopen – You Keep Asking | SXTEEN – Zusje ft. Stanley Clementina | Lara Deutz – Tree Wisdom (Live) | De Likt ft. David Vunk – De Vunkinator | Tigerknife – Hypoesthesia | Cas Ronckers – Like I Love You (RTR Studiosessies) | Lu! – Good For Ya (ft. Alysha) | Querencia – Dedication | Golden Caves – Ocean Eyes (original by Billie Eilish) | Glenda Peters – Rotterdam | Liza Weald – Shape Of The Dunes | Black Nazareth – Heroes |

Equalz – Allang Hard | Valentijn – Klim Over Hek | The Kik – Waterloo (live NPO Radio2) | The Kik – Binnenkort (live NPO Radio2) | Guus Bok – Open Up (live NPO Radio2) | MANSUR – Minotaurus (trailer) | Luca Warmer – Join Me In Freedom | Distant – The Tyrannt’s Covenant ft. Kyle Anderson | FABZ Pi – Cosmic Shaman | YoungRubbi – Anti Sleur Boys | De Jeugd – Halve Liters | Thanos Hana – KLWG188 | TESSA. – Dichtbij | Jairzinho ft. Gio – Cinderella | Issairo – Proost ft. Crooks, Ango & Berry Oost | Djeepz – Nos Era ft. Dhema Rush | Jaskelis – Wuru Wuru | Misha Wong – Gamechanger | Belany – Volgende Keer | Maaike Siegerist – Call Of The Last Wildcat | Bryan van Putten – Tratami Bon |