Dagboek Van Een band: Oefenhok

Het bandleven is zwaarder dan menigeen zou denken, neem bijvoorbeeld het oefenen. Het klinkt heel romantisch, lekker spelen, biertje drinken, lol hebben met je maten enzovoorts maar een beetje band oefent serieus.

Black Sabbath oefende, naar verluid, hele dagen van acht uur ’s ochtends tot vijf uur ’s middags, konden ze ’s avonds een biertje drinken, ofzo. Dat lukt bij onze band niet, buiten het feit dat iedereen een baan heeft, zijn er kinderen, andere bands en familieverplichtingen die aandacht eisen. Heel vervelend want zo gaat kostbare oefentijd verloren. Door al deze beslommeringen komen we elke twee weken slechts één keer in het oefenhok.

Dat is niet veel, maar het moment dat alle snoertjes en pedalen aangesloten zijn en de power knop aangaat, blijft magisch. Het gekeuvel verstomd als er gezoem uit de versterker komt. Dan voorzichtig een paar snaren aantikken en na een overtuigende trap op je luidste pedaal uithalen met een paar zware akkoorden. Een half minuutje snoeihard die akkoorden hakken totdat je ziet dat je bandmaten je vermanend aankijken en je het volume wat lager draait. Mooi man, muziek maken!

Copyright: Rudolf Kovács

En als het dan even stil is, begrijpen we elkaar niet altijd ook al spreken we allemaal Nederlands. Wij muzikanten die geen muziek kunnen lezen, spreken een eigen taal. Dat klinkt in je hoofd prachtig maar is moeilijk te omschrijven. Het gaat van “Hweh Hweh Vaaaam” of “Flakka Flakka” en onze gitarist ondersteunt deze kreten met uitbundige handgebaren en vergelijkingen naar obscure bands uit een ver verleden. De verwondering op zijn gezicht als hij onze vragende ogen ziet zegt veel “je moet hier een beetje flakka flakka doen… weet je wel”. Dan blijft het een beetje stil, meestal. Daarna draaien we de volumeknoppen weer open.

Dat blijft een aandachtspuntje voor ons, het volume. Zo’n band als Black Sabbath die speelde natuurlijk niet zo hard, die verdeelden hun decibellen netjes over de week. Wij oefenen maar één keer in de twee weken dus al die decibellen worden in een paar uur geconsumeerd. Uiteindelijk verlaten we de ruimte met piepende oren en een voldaan gevoel. Er is weer een stap gezet naar wereldfaam en het is slechts een kwestie van tijd voordat al dat oefenen zijn vruchten afwerpt.

Wordt vervolgd…

Richard Rotteveel maakt glampunk met Helleveeg en Nederstoner met Zombie Waiste. Dagboek van een band is een soapcolumn met twee dikke knipogen en veel herkenbare situaties voor de doorsnee muzikant. Het beschrijft de perikelen van de Leidse band Helleveeg en legt ze langs de meetlat van de gemiddelde wereldartiest. Onder de naam Riesrot schrijft hij verhaaltjes, columns of blogs, vaak voetbal of muziek gerelateerd en te vinden op zijn website

Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam – Hiphop Finale

Welke bands staan in september in de grote finale van de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam 2018? Wie treedt er in de voetsporen van de winnaar van vorig jaar: JR & Th’Acquisition? En wie weet de harten van het publiek te veroveren? Maak het mee tijdens de gevarieerde finale van de categorie Hiphop op zaterdag 22 september in BIRD.

 

Benieuwd naar wat je ongeveer van de finalisten kunt verwachten? Lees hier alles over de vijf acts die met elkaar de strijd aangaan:

Djesco bracht in 2017 zijn eerste single Tot Aan Het Randje uit, waar hij veel positieve reacties op kreeg. Zijn grote inspiratiebronnen zijn J.Cole, Kendrick Lamar, Drake en natuurlijk Tupac. Djesco is een rapper die risico’s durft te nemen, wars van trends en met een geheel eigen sound. Ga deze frisse boy checken!

De jonge rapper Grimm bracht in maart zijn eerste ep Witchcraft uit. Hij is geïnspireerd door artiesten als Suicide Boys en Lil Peep en vanuit zijn achtergrond als frontman van Hearing Dogs For Deaf People (grunge/punk/rock) combineert hij zijn liefde voor trap met metal en punk. Dit resulteert in zijn bijzondere sound van emotrap!

Josimar Gomes is een veelzijdige artiest, model en mc. Zijn sound is het beste te omschrijven als hiphop met een vleugje jazz, funk & soul. Hij is beïnvloed door artiesten zoals Mos Def, Slum Village & The Roots. In z’n muziek komen zijn omgeving, groei en sociale issues aan bod.

K.I.M.M.I.E.D is een R&B zangeres die is opgegroeid met artiesten als Janet Jackson, Aaliyah, Destiny’s Child en Usher. Je kunt haar sound het beste omschrijven als dromerig, warm, positief en soulful.

Lyricaal sterk, verschillende flows, energiek en heeft altijd wat te vertellen. Deze aspecten zijn kenmerkend voor Jason Mopperatchi Asmus. Hij raakte geïnspireerd door rappers zoals Lil’ Wayne, Winne, Typhoon, Childish Gambino, Drake en J.Cole. Mopperatchi brengt een mooie mix van oldskool en newskool en met zijn energie en uitstraling is het altijd een feestje!