Gastcolumn Moniek de Leeuw: Optreden voor vluchtelingen

Vluchtelingen reisverslag_3
Emergency Circus is een non-profit organisatie uit Amerika. Deze organisatie is drie jaar geleden opgericht door Clay Mazing. Een muzikant/clown die ik heb ontmoet in New Orleans tijdens een tour met mijn band Balcony Players. Emergency Circus richt zich op het opvrolijken van mensen in o.a. ziekenhuizen en vluchtelingenkampen. Dit doen zij door middel van muziek, clowning/theater en dans.

Interactie
Tijdens een show met Emergency Circus hebben we zoveel mogelijk interactie met de groep. Een groep bestaat soms wel uit 300 kinderen. De interactie ontstaat vooral doordat we de theatrale dingen die we doen basic houden. Na de show geven we vaak muziek- en theaterworkshops. De workshops zijn er op gericht om kinderen een positief gevoel te geven door samen met kunst bezig te zijn.

Gastvrijheid
In november 2015 trok ik er samen met Clown Clay voor het eerst op uit met het circus. We begonnen in Griekenland en gingen met de vluchtelingen mee naar hun kampen. Na de show liepen we vaak rond om voor gezinnen muziek te maken en om naar hun verhalen te luisteren.

Niet overal mochten we de vluchtelingenkampen in, vooral vanaf Macedonië werd de politie streeds strenger. Als we het kamp niet in mochten waren er genoeg andere plekken dichtbij het kamp waar veel mensen waren. Men moet bijvoorbeeld vaak dagen op een treinstation wachten, dus ook daar was onze muziek erg welkom. Ook speelden we voor mensen rond de vuurtjes die ze stookten om warm te blijven. Ze waren zo gastvrij en deelden hun dekens en eten met ons.

img_2517

Muziek en theater op de treinrails
We zijn het langst in Eidomeni, Griekenland geweest. Men was daar toen net begonnen met de grens af te sluiten. Er was veel spanning en frustratie onder de bevolking, want men wist niet wanneer en of de grenzen open gingen. We speelden een keer een show op een plek waar veel mensen in hongerstaking waren op de treinrails. Dat was heftig.

We begonnen de show met een parade zodat alle kinderen in de omgeving hoorden dat we er waren. We zagen hierdoor veel gezichten opfleuren. De ouders leken erg blij om hun kinderen weer even te zien lachen. Ik vroeg de kinderen ook naar liedjes uit hun cultuur, en die zongen ze dan samen voor mij. We spraken niet dezelfde taal, maar we begrepen elkaar tijdens de show. ‘Iedereen lacht in dezelfde taal’, aldus Clay.

Ik speelde ook muziek bij de food-line. Dit is de lange rij waar mensen soms wel uren in staan om eten te krijgen. Door het lange wachten ontstaan er in zo’n rij vaak gevechten. Ik speelde een liedje met een meer Arabische tint. Gelijk begonnen er wel tien mannen te dansen. Dit zorgde voor een bijzondere sfeer gezien de situatie waar de mensen inzitten. Alle stress werd even vergeten en het voelde als een straatfeest. Meer dan 20 mensen dansten rond me. De mensen die nog in de rij stonden keken lachtend toe.

Vluchtelingen reisverslag_2

Libanon, circus in kampen in hete woestijn
Na een lange reis ging Clay in november een crowdfundingsactie doen in Amerika. Dit zodat we in april en mei 2016 weer terug konden naar de kampen waar we eerder waren en ook naar kampen in Libanon en Turkije konden reizen. Daar wonen sommige vluchtelingen al meer dan vijf jaar.

In Libanon deden we circus optredens in kampen in de ‘bekak’, een hete woestijn grenzend aan Syrië. Dit was een samenwerking met Clown me in, een clowngroep uit Beirut.

Het plan was om een week te touren naar scholen in de vluchtelingenkampen dicht bij de grens met Syrië. In de kampen die wij bezochten waren soms scholen gebouwd voor de kinderen. We deden de show voor meer dan 200 kinderen, in de brandende zon. Er was wel een overkapping voor de kinderen gelukkig. Na de show gaven we muziek-, dans- en theaterworkshops.

We bezochten twee kampen per dag. Ook merkte je een groot verschil; dat als we in een vluchtelingenkamp optraden waar geen school en begeleiding was de kinderen zoveel wilder waren, dat het kon zijn dat na 20 minuten de spanningsboog er al af was. Dan pasten we de show aan en paste we nog meer interactieve elementen toe in de vorm van dansspelletjes. Of we splitsten ze op in kleine groepjes om workshops te geven.

Het is weleens voorgekomen dat de kinderen onze attributen afpakten. Ze hebben namenlijk nauwelijks speelgoed. Dat was soms heftig.

Moniek de Leeuw

Op dit moment is Moniek op tour in Mexico. Volg haar avonturen via haar Facebook pagina.

Moniek de leeuw is violiste/componiste van o.a de klezmer/gypsy band Balcony Players. Moniek speelt al meer dan 20 jaar viool en heeft zich gespecialiseerd in klezmer/gypsy(jazz) en improvisatie. Ze tourt al meer dan zes jaar rond de wereld om concerten te geven en zich te verdiepen in de roots van de muziek van de landen waarin ze tourt.

Grote Prijs van Rotterdam 2016 winnaar Bands: Order Of The Emperor

15259390_1461174807262737_2543078372778918680_o
Nu de kerstboom de deur uit is, de kruitdampen zijn opgetrokken en Mariah Carey weer voor een jaar in haar hok is gestopt, is het tijd om 2017 écht te beginnen. Nog maar net onderweg is het tijd om voorzichtig vooruit (en een beetje achteruit) te kijken. Dat doen we met de vier prijswinnaars van de Sena Grote Prijs van Rotterdam. We spraken al met Wouter Mol en Giorgio Oehlers. Nu is het de beurt aan Wouter Jongens, frontman van Order of the Emperor.

Ze wonnen de eerste prijs in de categorie bands. Met, zoals de jury het formuleerde, coolness en overtuiging. Hun enthousiasme stak niet alleen de jury aan, ook de toehoorders stonden in vuur en vlam en gaven de vijfmans formatie de publieksprijs.

‘We werken hard aan ons materiaal en stoppen honderd procent energie in onze optredens, dat dat gezien en beloond wordt doet ons erg goed,’ zegt Wouter.

Rotterdams album van het jaar
Classic hard rock, met een vleugje heavy metal. Dat is wat Order Of The Emperor betreft het hokje waarin ze geplaatst mogen worden.

‘Thin Lizzy, Judas Priest, Black Sabbath,’ de bands die hen inspireren noemen ze in koor op. Uit deze mix van stijlen ontstaat de sound die de band op dit moment zoveel succes bezorgt. Op 4 januari werd bekend dat de mannen met hun debuutalbum Behold het Rotterdams album van het jaar hebben gemaakt.

Hard werken
Nog meer waardering dus. Niet dat dit ze zomaar aan komt waaien. Zoals Wouter al vertelde, werken ze ontzettend hard. ‘Vrijwel alles wat we in de oefenruimte doen, nemen we op,’ zegt hij.

‘Thuis terugluisteren en tijdens de volgende keer oefenen dingen bijschaven. Met tempo’s, structuren van nummers, volgorde van de set, zang- en gitaarpartijen, solo’s, noem het maar op, zijn we heel bewust bezig om het onderste uit de kan te halen.

Ook na optredens reflecteren we onze performance met dezelfde kritische blik(pils).’

Creatief proces
Hun oefenruimte neemt een belangrijke plaats in, ook in het creatieve proces. ‘Wanneer we de oefenruimte in gaan ontstaat een nummer uit een idee van een van de bandleden, dat is iets wat thuis al verzonnen en deels uitgewerkt is, of on the spot wordt geïmproviseerd.

Qua structuur en het verdere verloop van het nummer doet iedereen zijn duit in het zakje, zo heeft iedereen zijn input in de tracks en voelt het altijd eigen aan.’

Succesvol jaar
2016 was een succesvol jaar voor de Rotterdamse rockers: de release van hun debuutplaat op een uitverkocht V11, spelen op Baroeg Open Air, supportact zijn tijdens Zeus’ afscheidstournee, en natuurlijk het winnen van de Sena Grote Prijs van Rotterdam.

Een prijs die nieuwe deuren wist te openen: ‘We zijn bezig met het boeken van shows voor volgend jaar en hebben zeker het idee dat er daardoor meer aandacht voor ons is. Nu met onze eerste plaat op zak zijn we ons bewust wat we kunnen neerzetten, maar ook wat we willen. Daar zijn we momenteel hard mee aan de slag en zal op de volgende plaat zeker terug te horen zijn.’

Maart 2016 is alweer verleden tijd. Er wordt vooruitgekeken. Er dienen nieuwe nummers te worden klaargestoomd voor een tweede plaat.

Met een kritische blik 2017 in
Nog meer live-ervaring opdoen, wie weet een plek in een ‘vet’ voorprogramma veroveren. Wanneer we volgend jaar eenzelfde interview doen, wat hoopt de band dan te kunnen vertellen? ‘Dat de afspraak met de studio is gemaakt, de nummers af zijn en klinken als een klok.

Dat we veel coole festivals hebben gespeeld en een aantal te gekke weekenders in het buitenland hebben gedaan.’ Kijken of ze in het buitenland net zo enthousiast zijn over Order of the Emperor als het Rotterdamse publiek. We wensen ze alle succes!

Volg Order Of The Emperor op Facebook. Het album van Order Of The Emperor kun je luisteren via Spotify.

Vincent Terlouw