Het belooft een hete zomer te worden in Rotterdam, de economie zit in de lift en de festivals springen als paddenstoelen uit de grond. Ook in Rotterdam begint het langzaamaan weer te bruisen en dat is goed. Deze zomer komt er voor het eerst een groot reggae festival in onze mooie stad. Het wordt georganiseerd in het Euromastpark en dat is een van de mooiste locaties in Rotterdam.

Het Euromastpark was jarenlang het toneel van Poetry Park en later het Dunya Festival. Een van de meest succesvolle reeks festivals van de afgelopen 40 jaar en een grote, levende kleurenwaaier van alle 176 mooie culturen die Rotterdam te bieden heeft. Een paar jaar geleden heeft een werkgroepje op het stadhuis in een geniaal ogenblik besloten dat het mooie Dunya Festival moest stoppen op de huidige plek en samengevoegd moest worden met het Zomercarnaval tot Rotterdam Unlimited.

Als trouwe bezoeker van het Dunya Festival verhuisde je noodgedwongen mee naar de binnenstad, maar de ligweides in het Euromastpark lagen toch een stuk lekkerder dan het hete asfalt van de Coolsingel. Ziet er ook best raar uit als je daar tussen de stalen tramrails ligt met je gezin rond de koelbox.

Het was een heel aparte ervaring om op het Hofplein te staan kijken naar een gigantisch podium waarop op dat moment de band Outlandish de sterren van de hemel speelde terwijl links in beeld -voor de kijkers thuis rechts- langs het Hilton de bonte stoet van het Zomercarnaval voorbijtrok in een kakofonie van tropische klanken en opzwepende ritmes. Zo had het geniale werkgroepje op het stadhuis het vast ‘niet bedoeld’. Alsof je een koptelefoon op had met in iedere oor een compleet andere sound.

Over koptelefoons gesproken, de FFWD Rotterdam Dance Parade komt weer terug -zij het in een sterk gewijzigde vorm-. De naam veranderd in Everybody In The Street, wat een breder en internationaler publiek zou moeten aanspreken. De parade zal wegens veiligheidsmaatregelen niet meer door de hele stad voeren maar rondjes rijden op de Willemsbrug en de Boompjes. Handig voor als je elkaar kwijt bent. Dan wacht je gewoon een rondje aan de kant af en dan komen je mensen vanzelf weer langslopen. Ideaal!

Over lopen gesproken. Ik was een keer op een house festival met een paar vrienden van me en we slenterden over het drukke festivalterrein. Op een geven moment bekroop mij het gevoel dat we bekeken werden. Ik keek achterom en stootte mijn drie vrienden aan. Zij hadden het ook door.

Niet alleen keken en wezen mensen naar ons, het leek alsof er een groepje mensen met ons mee bewoog. Naarmate we verder het terrein opliepen werd het duidelijk dat we werden gevolgd, niet door een paar mensen maar minimaal 150 man! We zijn niet klein en zeker niet bang uitgevallen, maar dit was toch wel een heel aparte ervaring.

Op een gegeven moment kwamen we aan het einde van het terrein en waren we letterlijk omringd door zeker 200 mensen. De ‘vluchtauto’ stond netjes geparkeerd buiten het festivalterrein met een niet draaiende motor dus vluchten was geen optie. Maar deze mensen keken niet grimmig, maar juist vriendelijk en uitgelaten. Ze leken zich ook op mij te concentreren. Op een gegeven moment kwam er een groepje meiden op mij af dat riep; “May I have your autograph please”.

Ik dacht aan een grap -want mijn vrienden zijn lolbroeken- maar zij waren net zo verbaasd als ik en de schaal van deze ‘prank’ was zelfs voor hun doen veel te groot. Ik zei “My autograph? Why?” Het groepje antwoordde in koor; “…because you are Carl Cox man!!” Ik kon een paar seconden geen woord uitbrengen. Zachtjesaan werd alles duidelijk. Carl Cox, een van de bekendste deejays van de wereld was in Nederland voor een aantal optredens en men zag mij aan voor hem. Mijn vrienden zijn alle drie big dudes net als ik en werden aangezien voor bodyguards.

We hebben ons zo snel mogelijk door de samengestroomde, druk bellende en fotograferende menigte gewurmd en achtervolgd door hordes mensen ons zo snel mogelijk naar de uitgang begeven. Diezelfde avond zag ik live op tv de ‘echte’ Carl Cox een weergaloze house set draaien en begreep hoe de persoonsverwisseling plaats had kunnen plaatsvinden. Ik de looks en de handtekeningenjagers en hij de privé jets en de miljoenen.

Het leven is niet eerlijk!