Onder mijn collega’s zijn er vast die deze opmerking ook wel eens met een gefabriceerde glimlach hebben moeten wegslikken: “Wat leuk dat je van je hobby je beroep hebt gemaakt!” “Ja hèhèhè, haha“, grinnik ik dan beleefd terwijl ik een pijnlijke steek in m’n borst voel.

Ik snap wel dat mensen dat zeggen hoor. Het gros heeft als kind in menig vriendschapsboekje ‘gitaarles’ achter het kopje hobby’s gekrabbeld. Vlak daar achteraan kwam dan ‘lievelingskleur: blauw’ en ‘Wat wil je later worden?: beroemd’.

Weet je wat het is? Ik forceer geen vriendelijke glimlach omdat ik beledigd ben dat mijn werk in andermans ogen een uit de hand gelopen hobby is. Sommige mensen bedoelen het echt niet zo, en de rare gedachtegang dat het geen werken is, is voor mij ook niets nieuws. (Laatst nog ontglipte een (bijna) aangetrouwd familielid dat “niet iederéén kan gaan zitten lanterfanten, Ming”.) Nee, als iemand insinueert dat het léuk is dat ik van mijn hobby mijn werk heb kunnen maken, voel ik een ander soort pijn. Want weet je, het is helemaal niet léuk! Elke keer dat iemand dat zegt word ik er mee geconfronteerd: ik heb al jaren geen hobby meer, ik ben Koos Hobbyloos.

Een mens heeft hobby’s omdat het leuk is. De activiteit vindt plaats in je vrije tijd en werkt kalmerend en zelfs therapeutisch. Dat staat tenminste op Wikipedia. Zoiets lijkt me nou echt iets voor mij. Heus, op een aantal vlakken heeft mijn beroep ook iets therapeutisch en werkt het kalmerend, maar het is ook frustrerend en stresserend! Nogal wiedes, het is werk. Zangles geven heeft op zich wel iets therapeutisch, maar dan meer voor mijn leerlingen. Logisch, het is hún hobby.

Ik heb het overigens wel geprobeerd, het oppakken van een hobby. Maar ik begin langzamerhand te denken dat ik tot het type mens behoor dat niet goed is in hobby’s. Na vroeger flink veel geballet te hebben (zie column Dance Dance Dance), dacht ik het als hobby weer op te pakken. Ik heb het een aantal keer een aantal maanden volgehouden. Maar hoe leuk ik het in het begin ook vind, ik verlies steeds weer interesse en heb vervolgens geen zin meer om er mijn bed voor uit te komen.

Hardlopen, nog zo’n hobby die iedereen fantastisch lijkt te vinden. Ik begon fanatiek. Vijf keer per week, daarna vier keer per week, toen drie, enzovoorts. Nu loop ik twee keer per jaar hard. Het is gelukkig niet dat ik het fysiek niet trek, maar mijn hoofd – de eeuwige spelbreker – vindt het gewoon saai. Ja daar heb je die mooie brug en de rivier en De Rotterdam, ik kijk er liever naar vanaf een terrasje met een wijntje. Je begrijpt het, ik heb halverwege de 5 kilometer gewoon geen zin meer. Andere hobby’s die ik al een tijd lang overweeg een kans te geven, zijn tekenles en yoga. Maar eigenlijk weet ik al hoe dit scenario zich gaat voltrekken, dus nu is zelfs eraan beginnen al onbegonnen werk.

Wat ik dan doe in mijn vrije tijd? Series kijken. Ik volg er meer dan ik durf toe te geven. Het is zo heerlijk passief. En het kan gewoon thuis! In bed of op de bank. Dit zijn overigens allemaal redenen waarom ik het geen echte hobby vind, ik DOE namelijk niets. Maar… Ik word er wel gelukkig en kalm van én het heeft ook weleens therapeutisch gewerkt. Toen ik twee jaar terug omkwam in liefdesverdriet, heeft de harde lawyer-mentaliteit uit Suits mij er weer bovenop gekregen. Niet die ene keer hardlopen.

Het moge duidelijk zijn. Ik vind het jammer, dat ik zo hobbyloos ben. Dat ik niets zo leuk vind dat ik er mijn vrije tijd aan wil besteden. Dat ik geen talent lijk te hebben voor het hebben van een simpele hobby! Ik ben een luie hobbyist. Of misschien heeft een mens maar één true hobby en heb ik die van mij verspeeld.

Ai Ming Oei

Ming is de zangeres en songschrijver van Ming’s Pretty Heroes. Met de muziek van haar album’s Ok Mr. Mix (sept 2009) en Karma (sept 2011) tourde Ming’s Pretty Heroes o.a. door Duitsland en China. Ming was winnaar van de Music Matters Award en was muziek ambassadeur voor Rotterdam gedurende 2011. Tot augustus 2013 tourde Ming’s Pretty Heroes met dansvoorstelling MEER RUIS van Conny Janssen Danst en verzorgde live de muziek voor 72 voorstellingen in Nederland en Zwitserland, op muziekfestival Lowlands en op de Theaterfestival de Parade. In maart 2014 kwam het derde studio album Roots and Bones uit en deze zomer is Ming’s Pretty Heroes te zien op de Parade in Amsterdam met de voorstelling Kate Bush.